efsyn.gr , Παναγιώτης Διαμαντής
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Βολτάροντας στο διαδίκτυο έπεσα πάνω σ’ ένα πανέμορφο μικρού μήκους φιλμάκι που, όπως έμαθα, βραβεύτηκε ως «η καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ολυμπίας για παιδιά και νέους».

Σκηνοθέτης, ο Μιχαήλ-Γαβριήλ Ζενέλης και πρωταγωνιστές, ο Μελέτης Γεωργιάδης και ο μικρός Θοδωρής Ασημάκης.

Πρόκειται για μια τρυφερή ιστορία που εξελίσσεται σ’ ένα pet shop (κατάστημα όπου πωλούνται ζωάκια συντροφιάς, ζωοτροφές, αξεσουάρ κ.λπ.) στην Αυστρία.

Αλλά, ας δούμε πώς παρουσιάζει το διαδίκτυο την ιστοριούλα αυτή:

Ενας ιδιοκτήτης pet shop στην Αυστρία είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω από το κατάστημά του, που έγραφε: Διατίθενται κουτάβια. Ενα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας:

«Πόσα χρήματα θέλετε για να πάρω ένα κουτάβι;».

Ο ιδιοκτήτης είπε: «Κοστίζουν από 30 έως 50 ευρώ».

Ο μικρός, βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του, είπε:

«Δυστυχώς έχω μόνο 2 ευρώ, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια;».

Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά. Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια.

Το ένα από αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω από τα άλλα κουταβάκια.

Τότε ο μικρός ρώτησε: «Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει;».

Ο ιδιοκτήτης τού εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στον γοφό και πως θα έμενε έτσι σε όλη του τη ζωή.

Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα: «Θέλω να το αγοράσω».

Ο άνδρας γέλασε: «Δεν νομίζω ότι θέλεις να αγοράσεις ένα κουτσό κουτάβι. Αλλά αν επιμένεις, μπορώ να σʹ το χαρίσω!».

Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να αγοράσει το κουτάβι έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει το χρέος του στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντας ένα ποσό κάθε μήνα.

Ο άνδρας γέλασε ξανά και είπε: «Το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά δεν σου χρειάζεται, ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου όπως τα άλλα σκυλιά…».

Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να ξεπροβάλει το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό σίδερο.

«Οπως βλέπετε, ούτε και εγώ θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του… Επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον που το καταλαβαίνει…».

Ο άντρας δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει.

Δακρυσμένος είπε: «Μακάρι όλα τα κουτάβια να βρουν έναν άνθρωπο σαν κι εσένα»…