Στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 14 μηνών εκτοξεύτηκε χθες η τιμή του αργού πετρελαίου, συνεχίζοντας για δεύτερη μέρα το ράλι που τροφοδότησε η απόφαση του ΟΠΕΚ να μειώσει την παραγωγή του για πρώτη φορά μετά από 8 χρόνια.
Η τιμή του μπρεντ -που πριν από την προχθεσινή σύνοδο του πετρελαϊκού καρτέλ στο Αλγέρι κυμαινόταν περί τα 46 δολάρια ανά βαρέλι- σημείωσε χθες άνοδο σχεδόν 5%, αγγίζοντας τα 54,31 δολάρια ανά βαρέλι, το υψηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2015. Η άνοδος ακολούθησε το άλμα 8% προχθές, μετά από απόφαση του καρτέλ να μειώσει την παραγωγή του κατά 1,2 εκατ. βαρέλια ημερησίως.
Το μεγάλο ερώτημα είναι βέβαια αν αυτή η άνοδος των τιμών θα έχει συνέχεια, αλλά εδώ οι γνώμες των ειδικών διίστανται.
Κάποιοι πιστεύουν ότι η προχθεσινή απόφαση του ΟΠΕΚ άλλαξε το τοπίο στην πετρελαϊκή αγορά για τα επόμενα χρόνια και ανεβάζει το κατώτερο επίπεδο της τιμής του στα 50 δολάρια το βαρέλι.
Η πλευρά αυτή εκτιμά ότι η μέση τιμή του αργού θα προσεγγίσει το 2017 τα 55-60 δολάρια ανά βαρέλι και θα φτάσει ενδεχομένως ακόμη υψηλότερα αν οι πετρελαιοπαραγωγοί χώρες-μη μέλη του ΟΠΕΚ συμφωνήσουν σε μείωση της παραγωγής την επόμενη Παρασκευή (κατά 600 χιλιάδες βαρέλια).
Στην άλλη όχθη υπάρχουν αυτοί που εκτιμούν ότι το ράλι δεν θα έχει μεγάλη διάρκεια. Η Morgan Stanley υποστηρίζει ότι η μεγαλύτερη παραγωγή σχιστολιθικού αργού στις ΗΠΑ και οι υψηλότερες επενδύσεις σε Ασία, Βόρεια Θάλασσα θα περιορίσουν την άνοδο των τιμών στο επόμενο 12μηνο.
Εκτιμά ότι μετά το αρχικό τους ξέσπασμα πάνω από τα 60 δολάρια ανά βαρέλι, οι τιμές θα υποχωρήσουν περί τα τέλη του 2017 στα 50 δολάρια.
Ανάλογες εκτιμήσεις στηρίζονται στις αμφιβολίες που υπάρχουν για την πειθαρχία των χωρών-μελών του ΟΠΕΚ στις περικοπές που τους αναλογούν, αλλά και της Ρωσίας (που δεν είναι μέλος του ΟΠΕΚ), η οποία έχει υποσχεθεί ότι θα μειώσει την παραγωγή της κατά 300 χιλιάδες βαρέλια ημερησίως.
Η πλευρά αυτή επισημαίνει και τα θεμελιώδη μεγέθη της αγοράς σημειώνοντας ότι με τον τρέχοντα χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης στην παγκόσμια οικονομία δεν υπάρχει έλλειψη αργού και άρα ικανή ζήτηση που να δικαιολογεί άνοδο τιμών για μακρά περίοδο.
Ολα αυτά βέβαια μπορεί να μην έχουν καμιά σημασία, αφού στα μεγάλα φουσκώματα των τιμών στο παρελθόν οι πραγματικοί λόγοι ήταν συνήθως άλλοι.
Δηλαδή, η ξέφρενη κερδοσκοπία του χρηματοπιστωτικού τομέα στα παράγωγα του αργού και τα γεωπολιτικά παιχνίδια των ισχυρών.
