efsyn.gr , Βένα Γεωργακοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο Ραούλ Κουτάρ, ο διευθυντής φωτογραφίας δεκαεπτά ταινιών του Ζαν-Λικ Γκοντάρ, ένα από τα σύμβολα της γαλλικής Νουβέλ Βαγκ, πέθανε την Τρίτη στα 92 του χρόνια.

Είχε συνεργαστεί με τον Φρανσουά Τριφό και είχε υπογράψει τη φωτογραφία σε δύο ταινίες του Κώστα Γαβρά, το «Z» και την «Ομολογία».

Κι όμως, ο άνθρωπος που φαίνεται στο πρώτο πλάνο της «Περιφρόνησης» του Γκοντάρ ενώ κάνει ένα «τράβελινγκ» και άλλαξε τη φωτογραφία στο σινεμά, βρέθηκε κατά λάθος στην έβδομη τέχνη.

Είχε ξεκινήσει ως φωτορεπόρτερ, έζησε έντεκα χρόνια στο Βιετνάμ καλύπτοντας για μεγάλα περιοδικά και τον πόλεμο στη Γαλλική τότε Ινδοκίνα. Οταν ανέλαβε την πρώτη του ταινία νόμιζε ότι τον είχαν προσλάβει για φωτογράφο πλατό και δεν είχε ξαναπιάσει κάμερα στα χέρια του.

Με τον Γκοντάρ, όμως, απογειώθηκε. Δούλεψε μαζί του στην πρώτη του ταινία («Με κομμένη την ανάσα» 1959), επιλογή όχι του σκηνοθέτη, αλλά του παραγωγού του.

Οι δυο άνδρες κόλλησαν και ακολούθησαν πολλές ταινίες, ασπρόμαυρες και έγχρωμες («O μικρός στρατιώτης», «O τρελός Πιερό», «H κυρία θέλει έρωτα», «Bande a part», «Zούσε τη ζωή της», «Aλφαβιλ», «Η Κινέζα», «Weekend» κ.ά). Ο Κουτάρ χρησιμοποίησε κυρίως κάμερα στο χέρι και φυσικό φωτισμό ή ένα δικό του κυκλικό σύστημα από φώτα που κρέμονταν από το ταβάνι.

Οι δρόμοι τους χώρισαν και ξαναβρέθηκαν τη δεκαετία του ’80 για τις ταινίες «Το πάθος» και «Ονομα: Κάρμεν». «Ο Ζαν-Λικ ήταν ένας φασίστας της Αριστεράς κι εγώ ένας φασίστας της Δεξιάς», είχε πει.

«Αλλά εγώ είχα ένα πλεονέκτημα. Ο Ζαν-Λικ έλεγε “θα τραβήξουμε αυτή την ταινία σαν να κάνουμε ρεπορτάζ”. Κι αφού ήμουν φωτορεπόρτερ, μου ταίριαζε».

Με τον άλλο μεγάλο της Νουβέλ Βαγκ, τον Φρανσουά Τριφό, γύρισε το «Πυροβολήστε τον πιανίστα», το «Ζιλ και Τζιμ» και το «Απαλό δέρμα», με τον Ζακ Ντεμί τη «Λόλα».

Μετά από τόσες ιστορικές σήμερα ταινίες, ο Ραούλ Κουτάρ τη δεκαετία του ’70 αποφασίζει να γυρίσει τις δικές του, μόνο τρεις, αλλά η μία είναι το διάσημο «Hoa Binh» (1970), μια ιστορία με παιδιά στον πόλεμο του Βιετνάμ, που κέρδισε υποψηφιότητα για Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας.