Με ένα σκληρό δημοσίευμα η γερμανική Die Welt καταγράφει όλα τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η Άνγκελα Μέρκελ με την εφημερίδα να σημειώνει ότι η καγκελαριος έχει μείνει μόνη στν Ευρώπη με μοναδικό σύμμαχο την Κομισιόν. Εκλογικές ήττες στη Γερμανία και ανυπακοή από το Νότο και τις ανατολικές χώρες είναι μερικά τα ανοιχτά μέτωπα για την κα Μέρκελ.
H καγκελάριος Mέρκελ μετά τις δύο τελευταίες ήττες της στις τοπικές εκλογές (Μεκλεμβούγο-Πομερανία και Βερολίνο) έχει ακόμα δύο ανοιχτά μέτωπα : ο μεν νότος αρνείται να συνεχίσει την πολιτική λιτότητας η δε ανατολή να δεχτεί πρόσφυγες. Έχει γίνει πολύ πιο αντιπαθής στην Ευρώπη απότι θέλουν να παραδέχονται οι περισσότεροι Γερμανοί με την πολιτική της να γίνεται πλέον ένας ιδιαίτερος δρόμος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ξεχάσει και ο Ρέντσι παίρνει αποστάσεις
Αναφερόμενη στα θέματα του Νότου η Die Welt σημειώνει ότι στη Νότια Ευρώπη διαμορφώνεται ένα δεύτερο μέτωπο, μετά την άρνηση της ανατολικής Ευρώπης να συμβιβαστεί στο προσφυγικό.
Στην Ελλάδα οι πολιτικοί του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν λησμονήσει την ταπείνωση και την εθνική εξαθλίωση των περασμένων ετών. Τώρα συμπαρατάσσεται και ο Ιταλός Ματέο Ρέντσι για ένα μεσογειακό «new deal»,γράφει μεταξύ άλλων σε σχόλιό της η συντηρητική Die Welt. Ο χαρακτηρισμός της συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μπρατισλάβα ως «κρουαζιέρας στο Δούναβη» από τον Ματέο Ρέντσι, πρέπει να ήταν για την Άνγκελα Μέρκελ ένα ράπισμα, δεδομένου ότι επένδυσε πολλή δουλειά σε πολλές διπλωματικές επαφές. Τελικά η σύνοδος κατέληξε σε φιάσκο, αφού δεν υπήρξε σε καμιά περίπτωση συναίνεση στα σημαντικότερα θέματα της ηπείρου. Έτσι, η μοναξιά της καγκελαρίου μεγαλώνει και όχι μόνο στο προσφυγικό, διότι εδώ και καιρό συνδέεται και με άλλα προβλήματα.
Στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, τη νότια Ιταλία και την Ισπανία εκατοντάδες χιλιάδες απόφοιτοι ζουν από την πενιχρή σύνταξη των παππούδων και των γιαγιάδων, καταφεύγουν στους γονείς τους ή προσπαθούν να φύγουν στο εξωτερικό. Αντίθετα με την πλούσια Γερμανία, στη Μεσόγειο δεν υπάρχουν πλεονάσματα για να θρέψουν τους πρόσφυγες, επισημαίνει η γερμανική εφημερίδα
Οι δε σοσιαλιστές στην Ισπανία αποσυναρμολογούνται από μόνοι τους διότι συνθλίβονται μεταξύ Podemos και συντηρητικών. Έτσι, η τελευταία φιλική προς την Μέρκελ κυβέρνηση έχει αποσταθεροποιηθεί σε μόνιμη βάση.
Στην Πορτογαλία συζητιέται από έναν ακραίο αριστερό συνασπισμό η εισαγωγή του φόρου για τους πλούσιους όπως επίσης συζητούνται και οι δημόσιες επενδύεις ως απάντηση στην οικονομική κρίση.
Το αδιάλλακτο Βίζεγκραντ μεγαλώνει
Στη δε ανατολή ούτε καν που σκέφτονται να υπακούσουν στα κελεύσματα της Γερμανίας. Το αποτέλεσμα του αυριανού δημοψηφίσματος στην Ουγγαρία απλώς θα επικυρώσει τη σκληρή πολιτική του Ορμπάν απέναντι στους πρόσφυγες με τους φράχτες να προστατεύουν τα σύνορα. Και ο Ούγγρος πρωθυπουργός δεν είναι μόνος εδώ και καιρό.
Κανένας πολιτικός οποιασδήποτε πολιτικής απόχρωσης μεταξύ Μπρατισλάβας και Βουκουρεστίου δεν μπορεί να αντιληφθεί γιατί ενώ εκατοντάδες χιλιάδες δικών τους πολιτών πρέπει να μεταναστεύσουν εντός της Ευρώπης, συχνά χωρίς τα παιδιά τους, πρέπει να δεχτούν οικονομικούς μετανάστες από το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές ή τη Σενεγάλη.
Εσχάτως, ο Δανός πρωθυπουργός Λαρς Ρόκε Ράσμουσεν έχει συμμαχήσει με τις χώρες του Βίζενγκραντ, ενώ ακόμη και η Σουηδία δεν θέλει να δεχθεί άλλους πρόσφυγες.
Μόνο η Κομισιόν
Η Μέρκελ δεν έχει κανέναν σύμμαχο εκτός Κομισιόν. Ο Κάμερον με τον οποίο διατηρούσε φιλικές σχέσεις είναι παρελθόν, όπως και η Βρετανία ως μέλος της Ε.Ε. Ο αυστριακός καγκελάριος Φάιμαν έχει παραιτηθεί και ο Μαριάνο Ραχόι δεν ήταν στη Μπρατσλάβα καν στην ατζέντα των επαφών για συνομιλίες με την καγκελάριο, αφού είναι απλώς ένας πρωθυπουργός χωρίς εξουσία.
Τώρα, χωρίς τη Βρετανία, την Ισπανία και με έναν Γάλλο γείτονα, ο οποίος δεν θέλει να δεχτεί ακραίους μουσουλμάνους εξαιτίας του αιματηρού αγώνα της κατά των τζιχαντιστών, η Γερμανία παραμένει ο μεγαλύτερος πληρωτής του κλονιζόμενου ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
«Μπορεί άραγε η ‘Ανγκελα Μέρκελ να στηριχτεί στον αριστερό υπουργό Εξωτερικών ενός πολιτικού νάνου, του Λουξεμβούργου, Ασελμπορν, ο οποίος θα προτιμούσε να διώξει δύστροπους ανατολικούς όπως η Ουγγαρία από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Όποιος έχει τέτοιους φίλους τι τους θέλει τους εχθρούς. Για την άλλοτε ηγετική δύναμη στο κέντρο της Ευρώπης τα περιθώρια ελιγμών ολοένα και περιορίζονται, καταλήγει η γερμανική εφημερίδα» καταλήγει με νόημα η Die Welt.
Η Γαλλία πουθενά;
Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι στο άρθρο της Die Welt, μιας μεγάλης εφημερίδας, το οποίο κάνει ανάλυση για τις ισορροπίες εντός ΕΕ δεν υπάρχει καμία απολύτως αναφορά στην Γαλλία του προέδρου Φρανσουά Ολάντ.
