Ντίκενς με μαγεία

Η αγωνία τελείωσε. Τα στόματα μπορούν να ανοίξουν.

Η πολυαναμενόμενη διπλή παράσταση στο Palace Theatre του Λονδίνου με το έργο «Harry Potter and the Cursed Child» («Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί») ανοίγει επισήμως για το κοινό το Σάββατο.

Μπορείς να δεις και τα δύο μέρη την ίδια μέρα (απογευματινή και βραδινή παράσταση) ή σε δύο συνεχόμενα βράδια.

«Αυτό δεν είναι έργο, είναι ένα διάλειμμα για το Σαββατοκύριακο, μια θεατρική εμπειρία που κρατά περισσότερο από πολλές ερωτικές σχέσεις» έγραψε με χιούμορ ο κριτικός των Times (4,5 αστεράκια).

Διότι την είδαν ήδη όλοι οι κριτικοί και ακολούθησε ένας καταιγισμός διθυραμβικών άρθρων, που προσπαθούν να κάνουν όσο το δυνατόν λιγότερα spoilers.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έπαψε εντελώς να ισχύει η εκστρατεία «κρατάτε τα μυστικά», που έκανε τα previews κανονική άσκηση των θεατών στην εχεμύθεια.

Οσο κι αν θα εξακολουθήσει ο κόσμος να φεύγει από το θέατρο με την υπόσχεση να μην αποκαλύψει την πλοκή του έργου, όλο και θα κάτι θα διαρρεύσει.

Από στόμα σε στόμα. Αλλά και από το ίδιο το κείμενο που θα κυκλοφορήσει στην Αγγλία αυτό το Σαββατοκύριακο -στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός, στις 29 Σεπτεμβρίου.

Ετσι κι αλλιώς το πρώτο θεατρικό έργο με τον Χάρι Πότερ γράφει ιστορία.

Η παράσταση θα διαρκέσει ώς τις 27 Μαΐου του 2017 και δεν έχουν μείνει παρά ελάχιστα εισιτήρια -κι αυτά για του χρόνου.

Η προπώληση ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2015. Εντάξει, όλο και κάποιες επιστροφές θα υπάρχουν, ενώ κάθε Παρασκευή το θέατρο θα βγάζει online κάποιες θέσεις.

Πάμε τώρα στο ζουμί. Το θεατρικό «Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί» είναι στην ουσία η όγδοη περιπέτεια του μικρού μάγου.

Κι όμως δεν είναι γραμμένο από την Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Βασίζεται φυσικά σε μια δική της ιδέα στην οποία όμως έδωσε θεατρική μορφή μια ομάδα από τρεις: η Ρόουλινγκ, ο σκηνοθέτης της παράστασης Τζον Τίφανι και πάνω από όλους ο Τζακ Θορν.

Πιάνει το νήμα από το τέλος του έβδομου βιβλίου της σειράς «Ο Χάρι Πότερ και οι κλήροι του θανάτου» (2007), αλλά η πλοκή του βασίζεται κυρίως στο τέταρτο βιβλίο «Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς».

Ξαναβρίσκουμε τον Χάρι στα 37 του χρόνια, σκληρά εργαζόμενο στο υπουργείο Μαγείας, να αποχαιρετά μαζί με τη σύζυγό του Τζίνι στον σταθμό του Κινγκς Κρος τον γιο τους Αλμπους, το μικρότερο από τα τρία τους παιδιά, που πηγαίνει για σπουδές στο Χόγκουαρτς.

Είναι ένα παράξενο, μοναχικό, καθόλου δημοφιλές αγόρι, που ζει κάτω από τη σκιά του διάσημου μπαμπά του και το βάρος της οικογενειακής κληρονομιάς, την οποία ποτέ του δεν αποδέχτηκε.

Καλύτερος φίλος του γίνεται ο Σκόρπιους Μαλφόι, γιος του Ντράκο, χειρότερου εχθρού του πατέρα του.

Από κει και πέρα αρχίζουν τα μπλεξίματα που περιλαμβάνουν: μια αναζήτηση, ένα ταξίδι στον χρόνο και τον αιώνιο πόλεμο του Καλού με το Κακό.

Ο Μάικλ Μπίλινγκτον της Guardian, που δίνει στην παράσταση τέσσερα (στα πέντε) αστεράκια, βρίσκει και μια πινελιά «μετα-φροϊδικής ενοχής», αφού ο μεν Χάρι βασανίζεται από τις πράξεις του στο παρελθόν, ο δε Αλμπους νιώθει την ανάγκη να επικρατήσει του πατέρα του.

Η σκηνοθεσία, η σκηνογραφία και οι ερμηνείες αποθεώνονται από τους κριτικούς. Μέχρι και οι σνομπ Financial Times βάζουν πέντε αστεράκια.

Οι New York Times αποφαίνονται ότι η παράσταση «συλλαμβάνει πιο πειστικά τις ευαισθησίες της Ρόουλινγκ από τις γεμάτες σπέσιαλ εφέ ταινίες και μετατρέπει κάθε θεατή σε έναν μαθητευόμενο μάγο».

Οι Times, τέλος, βγάζουν τίτλο: «Αυτό είναι Ντίκενς με μαγεία».