Ανθρωποι της γραφής (ποιητές, πεζογράφοι, κριτικοί, πανεπιστημιακοί) στέλνουν γράμμα στον αγαπημένο τους λογοτεχνικό ήρωα. Σύντομα επιστολικά κείμενα, διακειμενικά παίγνια, μεταιχμιακές αφηγήσεις στην κόψη επινοημένης πραγματικότητας και μυθοπλαστικής οικειότητας.
Επιμέλεια: Μισέλ Φάις
Γράμμα στην πρώην λαίδη Κόνστανς Τσάτερλι
AVE Κόνι,
Δεν γνωρίζω άλλη μυθιστορηματική ηρωίδα που να υπήρξε τόσο παρεξηγημένη όσο εσύ. Προβαλλόσουν από τους αδαείς περίπου ως πορνοστάρ, παρότι υπήρξες μοναδικά αξιοπρεπής, το δε φερώνυμο μυθιστόρημα πάλεψε σκληρά με τη λογοκρισία μέχρι να βγει στο φως της δημοσιότητας και να γίνει κλασικό.
Ναι, έσφαλες, είχες εραστή πριν απ’ τα swinging 60s. Υπήρξες ένα σκάνδαλο που οι «αυτοκρατορικοί» Εγγλέζοι πάλεψαν να ξεχάσουν: Νεαρή γυναίκα με τίτλο ευγενείας διεκδικεί τον δικό της δρόμο, τη δική της ζωή. Αποκτά εραστή και δη παρακατιανό, εργαζόμενο του άντρα της!
Περνά καλά μαζί του, προγραμματίζουν το κοινό τους μέλλον. Αρνείσαι να ζήσεις σε ένα αρχοντικό της παλαιάς τάξης των γαιοκτημόνων, απομονωμένη σε ένα κλουβί, παρέα με άλλους γαιοκτήμονες και επηρμένους ψευτοκαλλιτέχνες που επιζητούν παντοιοτρόπως την αναγνώριση.
Ολα αυτά σε μια Αγγλία που, βαριά πληγωμένη από τον Πρώτο Παγκόσμιο, παρακολουθεί περιοχές και υποστατικά να ερημώνουν, βιομηχανία και ορυχεία να ρυπαίνουν ανεξέλεγκτα το περιβάλλον, τα παιδιά της να χάνονται σε απάνθρωπες συνθήκες εργασίας.
Βέβαια, Κόνι, ήσουν μορφωμένη με πατέρα καθηγητή στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών και μητέρα Φαβιανή∙ είχες προλάβει να ταξιδέψεις στην Ευρώπη της ευφορίας πριν από τον πόλεμο.
Στο σαλονάκι του υποστατικού είχες αντίγραφα από πίνακες του Σεζάν και του Ρενουάρ, ένα σκάνδαλο από μόνα τους. Επιπλέον, αν και προερχόσουν από τη σκοτσέζικη μεσαία τάξη, είχες κάποιο μικρό εισόδημα με το οποίο θα μπορούσες να ζήσεις εφόσον παρατούσες τον σύζυγο.
Ποτέ όμως δεν είναι εύκολη μια τέτοια απόφαση. Φερόσουν με πραγματική ευγένεια στους υπηρέτες και στην κατώτερη τάξη, αρνιόσουν σθεναρά να τους υπολογίζεις ως υπανθρώπους, ως μηδενικά. Συνεπώς ο θηροφύλακας Μέλορς, ο μετέπειτα Ολιβερ της ψυχής σου, σε ξάφνιασε μεν με την επαρχιώτικη προφορά του, ειδικά όταν κατάλαβες ότι μπορούσε να μιλά και πρωτευουσιάνικα, σε ενθουσίασε δε η ανακάλυψη ότι είχε τρόπους, διάβαζε, είχε συναναστραφεί με ανώτερους κύκλους αλλά αρνήθηκε, ναι αρνήθηκε!, να ενσωματωθεί σ’ αυτούς αντιλαμβανόμενος την ψευτιά τους. Εσύ πάλι αρνιόσουν να ενταχθείς στην αναδυόμενη κοινωνία της καλοπέρασης, των χοροεσπερίδων,του καταναλωτισμού, του ταξιδιωτικού τουρισμού, του κιτρινισμού.
Αποδοκίμαζες την υποκρισία, την έλλειψη φυσικότητας και σωματικής ευεξίας, αρνιόσουν τον κόσμο τους και χάραξες τον δικό σου.
Τα σέβη μου, Κόνι Ριντ, υπήρξες μια πραγματική λαίδη κι ας απαρνήθηκες τον τίτλο!
