Φαίνεται πως η επαφή με τον Σινάτρα τού άρεσε ή του έδωσε φόρα. Μετά τις διασκευές στα κομμάτια του Φράνκι στον δίσκο «Shadows in the Night», ο Μπομπ Ντίλαν γεμίζει με τη βραχνή φωνή, το ταμπεραμέντο και την ιδιοσυγκρασία του μια σειρά από πασίγνωστες δημιουργίες που έγραψαν μερικοί από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της αμερικανικής μουσικής.
Το νέο του στούντιο άλμπουμ με τίτλο «Fallen Angels» κυκλοφόρησε και σε αυτό συνυπάρχουν 12 κλασικά αμερικανικά τραγούδια των Τζόνι Μέρσερ, Χάρολντ Αρλεν, Σάμι Καν κ.ά.
Για κάποιους αποτελεί μια ξεκάθαρη επιστροφή στις προσωπικές μουσικές ρίζες του (ανάθεμα κι αν απομακρύνθηκε ποτέ αρκετά), για άλλους εξομολόγηση και στροφή στον πιο βαθύ συναισθηματισμό του, για άλλους ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το παρελθόν και με πράγματα που ξεκάθαρα θέλει να «περιποιηθεί» πριν σκεφτεί με τι άλλο θα μας γοητεύσει.
Το «Fallen Angels» είναι το 37ο στούντιο άλμπουμ του 75χρονου τραγουδοποιού και για άλλη μια φορά το αποτέλεσμα μιας «ντιλανικής» τελετουργίας.
Αυτός ο τύπος με τη φωνή που όσο περνούν τα χρόνια μάς γρατζουνάει περισσότερο κρατά και σε αυτόν τον δίσκο (όπως και στο «Shadows in the Night») σχεδόν την ίδια γραμμή και παρόμοια προσέγγιση, μόνο που τώρα οι δόσεις έρωτα και συναισθήματος έχουν πολλαπλασιαστεί: είναι εντυπωσιακός και πολύ συχνά σπαρακτικός, ενώ μουσικά δείχνει λιτός αλλά αρκεί ένα νεύμα του στην ορχήστρα για να ξεδιπλωθεί.
Ακόμα κι αν δεχτούμε πως υπάρχουν στον δίσκο τραγούδια όπως το σπουδαίο «Melancholy Mood» τα οποία απογειώνει με τις ερμηνείες του στην κιθάρα ο 69χρονος Τεξανός «θεός», Ντιν Παρκς (γνωστός από τις συνεργασίες του με Τζόαν Μπαέζ, Ντόλι Πάρτον, Τζορτζ Μπένσον, Μάρβιν Γκέι, B.B. King, Πολ Σάιμον, Τζο Κόκερ κοκ), στο τέλος όλα σαν ευχή και κατάρα γυρνούν επάνω στη βραχνή φωνή του τραγουδιστή.
Και το καταλαβαίνεις όταν σπαράζει τραγουδώντας στο «All The Way»: «When somebody loves you It’s no good unless he loves you all the way/ Happy to be near you/ When you need someone to cheer you all the way».
Ή όταν μετά τη μακρά εισαγωγή προσθέτει διάθεση hawaiian στο «Polka Dots And Moonbeams» και λάγνα ψιθυρίζει «A country dance/ was being held in a garden/ I felt a bump and heard an “Oh, beg your pardon”».
O Ντίλαν επέλεξε να ηχογραφήσει με την μπάντα του ένα ευρύ φάσμα δημιουργιών κυρίως από τη δεκαετία του ’40 και του ’50. Η επιλογή του καθόλου αυτονόητη δεν είναι καθώς ξεκινά από το «Young At Heart» (Don’t you know that it’s worth/ Every treasure on earth to be young at heart, εντάξει το πιάσαμε το υπονοούμενο), συνεχίζει με τα «Maybe You’ll Be There», «Skylark», «Nevertheless», «All Or Nothing At All» και καταλήγει με τόλμη σε κομμάτια που έχουν διασκευάσει οι πάντες και μπορείς να συναντήσεις παντού (όπως τα «It Had To Be You», «All The Way» και «Come Rain Or Come Shine»).
Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Capitol Studios στο Χόλιγουντ το 2015 και στο μαύρο σκοτεινό εξώφυλλό του ένας τύπος που λέρωσε τα χέρια του κρατά πέντε τραπουλόχαρτα. Είναι σίγουρα ο ίδιος ο Ντίλαν που βούτηξε στον «βούρκο» της τζαζ και της αμερικανικής μουσικής. Για άλλη μια φορά έπαιξε και κέρδισε.
