Στην ιστορία της ενόργανης γυμναστικής υπάρχει πριν και μετά: πριν από τη Νάντια Κομανέτσι και μετά τη Νάντια Κομανέτσι, που το 1976 άλλαξε την ιστορία του αθλήματος στο Μόντρεαλ με την απαράμιλλη τεχνική της.
Ηταν τόσο σαρωτική η εμφάνιση της Ρουμάνας τότε, που στα 40 χρόνια που έχουν περάσει δεν έχει ακουστεί η έκφραση «η νέα Κομανέτσι».
Μόνο και μόνο από σεβασμό… Αυτό όμως φέτος θα αλλάξει, γιατί στο Ρίο ντε Ζανέιρο αγωνίζεται μια γυμνάστρια-φαινόμενο, η Σιμόν Μπάιλς. Το διεθνές κοινό είναι βέβαια υποψιασμένο, γιατί μιλάμε για τη μοναδική κοπέλα στην ιστορία του αγωνίσματος που κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο στο σύνθετο ομαδικό τρεις διαδοχικές χρονιές.
Η 19χρονη από τα περίχωρα του Χιούστον έκανε την παρθενική της εμφάνιση σε Ολυμπιακούς Αγώνες το απόγευμα της Κυριακής (ώρα Βραζιλίας) και άφησε με το στόμα ανοιχτό τους 12.000 θεατές, εντυπωσιάζοντας παράλληλα τους κριτές.
Πήρε την υψηλότερη βαθμολογία στο άλμα (16.050, με το σχεδόν τέλειο 9.700 για την εκτέλεση), στη δοκό (15.633) και στην άσκηση εδάφους (15.733), κάνοντας συνδυασμούς τεράστιας δυσκολίας, με πολύ μεγάλο ύψος στα άλματά της και «καρφώνοντας» τις προσγειώσεις της.
Στο Ρίο ντε Ζανέιρο, η Μπάιλς στοχεύει σε 5 χρυσά μετάλλια (στα τρία προαναφερθέντα όργανα, στο σύνθετο ατομικό και το σύνθετο ομαδικό, όπου οι ΗΠΑ έχουν ήδη πάρει χαώδη διαφορά) μπροστά από τις «θνητές» Κινέζες και Ρωσίδες. Σημείωση: Η Κομανέτσι, το 1975, είχε… περιοριστεί σε τρία χρυσά, ένα αργυρό και ένα χάλκινο…
