«Εφυγε» η Ελίζα Μαρέλλι

Ιέρεια του ελαφρού τραγουδιού, θαυμάστρια του Αττίκ, μαθήτρια της Δανάης, τραγουδίστρια με σπάνια ερμηνευτικά χαρίσματα και καλλιτέχνιδα που μόχθησε για τη δημιουργία του Συλλόγου «Φίλοι του Ελαφρού Τραγουδιού», η Ελίζα Μαρέλλι πέθανε στα 76 της χρόνια προδομένη από τα πολλαπλά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα. «Μη μετανιώνεις», «Εσύ θα κλάψεις», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Μαραμένα τα γιούλια», «Τι μου έχεις κάνει», «Στην υγειά της», «Το καινούργιο σου φουστάνι», «Ο ψαράς και η ψαροπούλα», «Ταμπακιέρα», «Ερωτα, τύραννε μεγάλε», «Θέλω ποτέ να μη χωρίσουμε», «Το πεζοδρόμιο» είναι μόλις μερικά από τα τραγούδια που ανέδειξε με τη φωνή της αλλά και την υπέροχη απλότητα των ερμηνειών της.

Ηταν άλλωστε κι ένα από τα παράπονά της καθώς λόγω λιγοστών εμφανίσεων σε μουσικές σκηνές το κοινό αναγνώριζε τη φωνή της αλλά όχι το πρόσωπό της. Στην πραγματικότητα δεν της άρεσαν η προβολή και τα τερτίπια, προτιμούσε την ουσία στη μουσική, αφοσιώθηκε στα τρία της παιδιά τη στιγμή που μεγαλουργούσε στο ραδιόφωνο.

Γεννημένη στις 16 Οκτωβρίου 1940, ξεκίνησε μαθήματα στο Ελληνικό Ωδείο από κοριτσάκι, ενώ, στα 11 συναντιέται με τη Δανάη Στρατηγοπούλου, η οποία την καθοδηγεί φωνητικά, γίνεται δασκάλα και πηγή έμπνευσής της. Ερμήνευσε τα πρώτα της τραγούδια στα 14 (1954), όμως λόγω ηλικίας βρήκε μεγάλη αντίσταση από την οικογένειά της.

Ωστόσο εκείνη τα κατάφερε. Και μεγάλους συνθέτες και στιχουργούς τραγούδησε (Γιαννίδη, Σουγιούλ, Σακελλάριο, Πυθαγόρα, Χατζηαποστόλου, Ιακωβίδη, Πλέσσα, Μουζάκη), και τη δεκαετία του ’50 και του ’60 μεσουράνησε και το ρεπερτόριο της Βέμπο τίμησε όσο λίγες, ερμηνεύοντας επιτυχίες της σε διάφορους δίσκους.