Το Brexit μίκρυνε την ευρωπαϊκή οικογένεια

Ανεξαρτήτως του τι μπορεί να σημαίνει ο όρος «ευρωπαϊκή οικογένεια», που ασφαλώς σημαίνει πολλά -στην πραγματικότητα, αλλά και σε εμμονές και σε προσδοκίες-, το βέβαιο είναι ότι το Brexit μίκρυνε την ευρωπαϊκή οικογένεια.

Η οποία, αντιστοίχως, δεν φάνηκε, αν όχι να μεγαλώνει, τουλάχιστον να ενισχύεται, από τις προχθεσινές εκλογές στην Ισπανία, που παρά τα αναμενόμενα, ήρθαν τα μη αναμενόμενα, που όμως δεν ήταν και τόσο μη αναμενόμενα…

Και επί τέλους, πρέπει, νομίζω, κάποια στιγμή να ξεμπερδεύουμε με αυτή την ανοησία των exit polls, που σε στέλνουν από τον καναπέ στο κρεβάτι ήσυχο και το πρωί ξυπνάς με εφιάλτη.

Δεν νομίζω ότι έχει ξαναϋπάρξει «σύστημα» προγνώσεων, του οποίου κύριο γνώρισμα είναι να διαψεύδεται.

Κατά τα άλλα, καλά, ευχαριστώ και εις άλλα με υγεία… Διότι ναι μεν η περίφημη ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι εγχείρημα δύσκολο με πολλά σκαμπανεβάσματα που θέλει τον χρόνο του.

Αρκεί να μετράμε τον χρόνο όπως ξέραμε έως τώρα: μέρες, μήνες, έτη…

Οχι στη μαντική που ασκούν καφετζούδες και χαρτορίχτρες: σε τέρμινα! Γιατί εύκολα (ακόμα και στα πιο δύσκολα) μιλάει κανείς για ευρωπαϊκά αδιέξοδα και αλλαγές και τομές που επιβάλλεται να γίνουν για να μη γίνει για τα πανηγύρια το ευρωπαϊκό όραμα.

Αλλά πολύ δύσκολα τα ωραία λόγια, οι καλές προθέσεις και τα ευχολόγια γίνονται πράγματα χειροπιαστά που δεν αμφισβητούνται.

Εκείνο πάντως που κατάλαβα, από πρώτη ματιά, βλέποντας τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στη Βρετανία (ή Μεγάλη Βρετανία ή Ηνωμένο Βασίλειο∙ ολόκληρο το όνομα είναι… μισή σελίδα εφημερίδας), είναι ότι το Brexit, επί της ουσίας είναι… E-xit (England-exit), άντε και λίγο από Ουαλία.

Σκοτία και Βόρεια Ιρλανδία ψήφισαν Bremain! Οπότε (ο λόγος τώρα στη φαντασία…), αν οι δύο εγείρουν ζήτημα παραμονής και προσεταιριστούν και την Ουαλία, πιθανόν τα αγγλικά βρεθούν εκτός Ευρωπαϊκής Ενώσεως…