Οι Αμερικανοί είναι σοκαρισμένοι. Η Αμερική είναι συγκλονισμένη. Και η αμερικανική κοινωνία βαθιά διχασμένη. Το νέο μακελειό στο Ντάλας με τα αντίποινα κατά των αστυνομικών συμβολίζει ακόμα ένα ηχηρό σύμπτωμα της σύγκρουσης δύο κόσμων εδώ στις ΗΠΑ, μεταξύ λευκών και μαύρων, το οποίο δεν προέκυψε τώρα.
Ολα τα περιστατικά που έχουν προηγηθεί τους προηγούμενους μήνες με αναίτιες και χωρίς αφορμή δολοφονίες Αφροαμερικανών από πυρά αστυνομικών, με το δήθεν πρόσχημα της επιβολής της τάξης, του νόμου και της ασφάλειας, έχουν δημιουργήσει ένα πολύ βαθύ ρήγμα στο εσωτερικό της Αμερικής που δείχνει πλέον πολύ δύσκολο να γεφυρωθεί.
Και όλα αυτά συμβαίνουν την περίοδο που στη θέση του Αμερικανού προέδρου είναι ένας Αφροαμερικανός, ένας φιλελεύθερος άνθρωπος, γεγονός που μόνο ως τραγική ιστορική ειρωνεία μπορεί να χαρακτηριστεί.
Το μεγάλο ερώτημα που προσπαθούν πολλοί να απαντήσουν εδώ στην Αμερική, αλλά για το οποίο δεν έχει κανείς μέχρι στιγμή απάντηση, είναι μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτή η κατάσταση.
Η χώρα που υποτίθεται ότι έχει αναγάγει την ασφάλεια από τους εκτός συνόρων εχθρούς της σε μείζονος σημασίας ζήτημα και στο επίκεντρο της πολιτικής της αποδεικνύεται ότι, πρώτον, δεν μπορεί να εγγυηθεί σε μεγάλο βαθμό την ίση μεταχείριση των πολιτών της, ανεξαρτήτως χρώματος και φυλετικής προέλευσης, απέναντι στον νόμο και, δεύτερον, η ίδια ακριβώς αδυναμία της να εγγυηθεί την ισονομία δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο ανατροφοδοτώντας το μίσος και τη βία και σκορπώντας τον θάνατο.
Και φυσικά όλο αυτό το σκηνικό πατάει πάνω σε στερεότυπα που καλλιεργούνται επί χρόνια, χωρίς κανείς να έχει προσπαθήσει ή τουλάχιστον να έχει μπορέσει να τα αλλάξει, όπως το στερεότυπο ότι ένας Αφροαμερικανός είναι εκ προοιμίου ποινικά υπόλογος ή ότι συλλήβδην όλοι οι λευκοί αστυνομικοί χρησιμοποιούν ρατσιστική βία.
Οι πρόσφατες δολοφονίες των δύο Αφροαμερικανών και των πέντε αστυνομικών και πιθανότατα άλλες που μπορεί να ακολουθήσουν όσο η αμερικανική κοινωνία σπαράσσεται στο εσωτερικό της και η καχυποψία μεταξύ των Αφροαμερικανών πολιτών και των λευκών οργάνων της τάξης κυριαρχεί γυρίζουν δυστυχώς την Αμερική πολλές δεκαετίες πίσω.
Και επαναφέρουν στο προσκήνιο τα ίδια ζητήματα που πολλές φορές έχουν ανακύψει στο παρελθόν αλλά εξακολουθούν να παραμένουν άλυτα: για την ανεξαρτησία των ερευνών που διενεργούνται για την αστυνομική βία και τη χρήση όπλων κατά Αφροαμερικανών από όργανα του κράτους και την εύκολη πρόσβαση σε βαρύ οπλισμό όσων αποφασίζουν να πάρουν εκδίκηση κρατώντας ανοιχτούς, αλλεπάλληλους κύκλους αίματος.
