Όπως στρώσεις θα κοιμηθείς. Έτσι πάνε αυτά τα πράγματα. Δεν σημαίνει βέβαια πως για οτιδήποτε σου συμβαίνει φταις εσύ, γιατί είναι προφανές πως αρκετές φορές φταίνε εξωγενείς παράγοντες, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση μοιάζει (και είναι…) η ευθύνη σε μεγάλο ποσοστό του ίδιου του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η Lady Hope παρακολουθεί και αυτή την προσπάθεια των ελληνικών ομάδων στους δύο διασυλλογικούς θεσμούς της ΟΥΕΦΑ.
Μετά την επιτυχημένη, παρά το “τρέμουλο” που προκάλεσε η τροπή του επαναληπτικού αγώνα, αρχική προσπάθεια του ΠΑΣ Γιάννινα, αυτή την εβδομάδα το εγχώριο ποδόσφαιρο “κατεβαίνει” με “όλη του τη διαθέσιμη ομάδα”… Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Παναθηναϊκός, και δίπλα τους και οι Γιαννιώτες στη δική τους (δύσκολη) προσπάθεια… Μια διαδικασία με πάμπολλες προεκτάσεις, τόσο στο γενικό (εθνικό) πεδίο, όσο και στο ειδικό (για τον κάθε σύλλογο ξεχωριστά)… Η “εβδομάδα των παθών” στην ορθόδοξη Χριστιανοσύνη κατά βάση αφορά στον Απρίλιο, για το εγχώριο διασυλλογικό ποδόσφαιρο μεταφέρθηκε από τα μέσα του καλοκαιριού και μετά, και μάλιστα σε πολλαπλές εκδόσεις…
[… Έχει άραγε σχέση η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα; Προφανώς και έχει το δικό της σημαντικότατο μερίδιο ευθύνης, γιατί και τα μπάτζετ μικραίνουν, και τα κάθε μορφής έσοδα μειώνονται, και οι στόχοι εξαναγκαστικά μινιμάρονται, και η γενικότερη ατμόσφαιρα διολισθαίνει σε μια μεμψοιμιρία του να τα φέρουμε βόλτα. Άλλες ομάδες εφαρμόζουν παρατεταμένο “μνημόνιο” (Παναθηναϊκός), άλλες έπεσαν στη Γ΄Εθνική (ΑΕΚ), άλλες ρίχνουν χρήμα που προς το παρόν πάει ανεκμετάλλευτο (ΠΑΟΚ), ενώ στον Πειραιά “μιλούν και στάζει μέλι το στόμα τους στο όνομα της γαλαντομίας της ΟΥΕΦΑ” και από την άλλη “εκμεταλλεύονται” την κρίση/οπισθοδρόμηση των άλλων… Οι δε Αστέρας Τρίπολης και Ατρόμητος Περιστερίου κάλυψαν για κάποια χρόνια τις κενές θέσεις, αλλά φάνηκε πως έθεσαν από μόνοι τους συγκεκριμένο ταβάνι γιατί προτίμησαν τα σταθερά βήματα από τα ανοίγματα που θα έφερναν αργά ή γρήγορα ένα δυσχερή και δυσβάσταχτο λογαριασμό στο “πιάτο” τους…
Όμως, για την οπισθοχώρηση των ελληνικών ομάδων στη βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ, πράγμα που σημαίνει πως πια τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου παλεύουν κάτω από δύσκολες γενικώς συνθήκες για να διεκδικήσουν μετά από λίγες μέρες την τελική “λύτρωση”, ευθύνονται και οι ίδιες. Κάθε κρίση όντως ωθεί εξαναγκαστικά στη σύνεση και δημιουργεί νέες ευκαιρίες. Δεν συνιστά “απόλυτη” και “προδιαγεγραμμένη” καταστροφή, αλλά “σήμα συναγερμού” για αλλαγή νοοτροπίας και στοχευμένες κινήσεις με σκοπό τη μέγιστη δυνατή αποδοτικότητα. Στόχοι σημαντικοί και οράματα θα μπορούσαν να υπάρχουν. Όπως, και προγράμματα, και σχέδια, προς την επίτευξη τους. Αλλά πού; Από ποιούς; Σε τι περιβάλλοντα; Το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο μαστίζεται από τα γνωστά και πολυποίκιλα προβλήματα που όλοι ξέρουμε, και αφορούν σχεδόν σε όλα τα θεμελιακά του συστατικά. Για αυτό και η δύσκολη θέση ελέω κρίσης μετατράπηκε σε ασφυκτική -και δίχως πολλά περιθώρια- πίεση…]
Η Lady Hope ξέρει πως υπάρχουν και οι προεκτάσεις για τις ίδιες τις ομάδες και τους περίγυρους τους. Πιθανές προκρίσεις θα φέρουν χρήμα, θα ανανεώσουν το εσωτερικό ηθικό, θα πιστοποιήσουν-τονώσουν τη στήριξη των οπαδών, θα ωθήσουν σε θετικές σχολιογραφίες που θα σμιλεύσουν ένα κλίμα που θα διευκολύνει πολλά, θα γεμίσουν τα αγωνιστικά τιμ με εμπειρίες και απόκτηση γνώσης επικράτησης, και πολλά άλλα. Σε περίπτωση αποτυχίας, τα αντίθετα. Επομένως, κάθε αγώνας οποιασδήποτε από τις ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη αυτή την εβδομάδα -και τις υπόλοιπες- είναι μια ιστορία με πάρα πολλές ατραπούς που θα τις βρούμε όλοι -οτιδήποτε και αν γίνει- μπροστά μας πολύ σύντομα. Οι πιο προετοιμασμένοι (και ικανοί συνάμα…) θα βοηθήσουν και τον εαυτό τους και το σύνολο, οι άλλοι θα προσθέσουν το δικό τους λιθαράκι στο τείχος της εγχώριας ποδοσφαιρικής κρίσης. Αλλά, δεν θα τους πολυνοιάζει γιατί θα πρέπει να βρουν μια άκρη στα δικά τους που θα είναι πολύ δύσκολα…
