Μόνο πολιτική απάντηση υπάρχει

Από το 2010, όταν η Ελλάδα κατέφυγε στους δανειστές και στην πολιτική των μνημονίων για να αποφύγει την ανοικτή χρεοκοπία, ζούμε ουσιαστικά σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Ιδιαίτερη και πρωτότυπη κατάσταση, αλλά σίγουρα αρκετά ξένη προς την κανονικότητα των κοινοβουλευτικών δημοκρατιών, όπως τις γνωρίσαμε στην περίοδο πριν από την κρίση. Θα περίμενε επομένως κανείς από τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας μια σοβαρή, τεκμηριωμένη, υπεύθυνη ανάλυση και αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, ώστε να βγούμε από το πλαίσιό της το ταχύτερο δυνατό.

Τέτοια ανάλυση δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Τα κόμματα που ανέλαβαν κυβερνητικές ευθύνες στα χρόνια της κρίσης –μη εξαιρουμένων των σημερινών–, ανεξαρτήτως του τι έλεγαν ως αντιπολίτευση, αναλαμβάνοντας την κυβέρνηση, στο τέλος, κατέληγαν –με τη θέλησή τους ή με το ζόρι– να αποδεχτούν τους βασικούς άξονες της πολιτικής που πρότειναν οι δανειστές.

Και εκείνα που βρίσκονται μονίμως στην αντιπολίτευση, πέραν της διαμαρτυρίας, αδυνατούν να προτείνουν κάτι θετικό, σε μιαν άλλη προοπτική και στον αντίποδα της πολιτικής που ακολουθείται.

Θα ήταν επομένως προτιμότερο όλα τα δημοκρατικά κόμματα να παραδεχτούν την πραγματικότητα και να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ζαλίζουν τον ελληνικό λαό με διαφορετικές διαχειριστικές προτάσεις που στο τέλος καταλήγουν στο ίδιο πρακτικό αποτέλεσμα.

Για παράδειγμα, είναι καθαρή πρόκληση για τον δοκιμαζόμενο λαό να βλέπει τον πρόεδρο της Ν.Δ. να σηκώνει τους τόνους και να ζητάει να φύγει η σημερινή κυβέρνηση όταν το διακύβευμα είναι αν θα υπογραφεί η τροποποίηση του τρίτου μνημονίου με τα μέτρα που απαιτεί το ΔΝΤ.

Τι πιστεύει, άραγε, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης; Θα αλλάξουν μυαλά οι δανειστές μόλις τον δουν πρωθυπουργό ή θα απαρνηθούν τα συμφέροντά τους; Ή μήπως θεωρεί ότι η δική του υπογραφή, ως πρωθυπουργού, κάτω από το τέταρτο μνημόνιο θα το κάνει καλύτερο;

Υπάρχει, επομένως, πολιτικό αδιέξοδο; Αν κρίνει κανείς εκ του αποτελέσματος, δεν μπορεί να οδηγηθεί σε διαφορετικό συμπέρασμα. Και αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα που μόνο πολιτικά μπορεί να αντιμετωπιστεί. Αν δεν αντιμετωπιστεί, οι συνέπειες θα είναι πολύ σκληρές για όλους.