Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί μεν σε πολιτικό επίπεδο να είναι αντίθετη με τα όσα προβλέπει η TTIP (Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων), ωστόσο τα αρμόδια στελέχη της φαίνεται να γνωρίζουν τις δυνατότητες της χώρας να επηρεάσει τις διαπραγματεύσεις και τις κατευθύνσεις για τη σημαντική αυτή συμφωνία. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι κυβερνητικοί παράγοντες χαρακτηρίζουν την TTIP ως τον «πιο σημαντικό κίνδυνο για το μέλλον της Ευρώπης».
Αρμόδιο για την παρακολούθηση των συζητήσεων και των διαπραγματεύσεων για την TTIP είναι το υπουργείο Οικονομίας, με τον Γιώργο Σταθάκη να έχει δηλώσει τον Ιούνιο του 2015 ότι «η Ελλάδα έχει διατυπώσει την αντίθεσή της και τις επιφυλάξεις της για τη συνέχιση αυτής της διαδικασίας», επισημαίνοντας παράλληλα ότι «γίνεται υπό ένα αυστηρό πλαίσιο αδιαφάνειας», ενώ «αμφισβητεί τη δυνατότητα του κράτους ή της Ε.Ε. να αλλάξει τους όρους λειτουργίας σε διάφορους τομείς».
Οι συγκρούσεις και οι ενστάσεις που διατυπώνονται άλλωστε από χώρες και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού υψώνουν σοβαρά εμπόδια στην ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, με αποτέλεσμα να μοιάζει εξαιρετικά αβέβαιη η κατάληξή τους το προσεχές καλοκαίρι, όπως επιθυμεί η αμερικανική προεδρία. Στην Ευρώπη η Γαλλία πρωτοστατεί στις αντιδράσεις, επιθυμώντας να μην «ανοίξουν» για τις αμερικανικές εταιρείες οι αγορές τροφίμων.
Είναι επίσης αβέβαιο ποια θα είναι η διαδικασία έγκρισης της TTIP στον ευρωπαϊκό χώρο, καθώς υπάρχουν δυνάμεις που επιθυμούν η συμφωνία να θεωρηθεί αμιγώς ευρωπαϊκό ζήτημα και να απαιτηθεί η ομόφωνη γνώμη μόνο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σε επίπεδο αρχηγών κρατών και του Ευρωκοινοβουλίου. Αλλες δυνάμεις όμως θεωρούν ότι εγείρονται ζητήματα εθνικής φύσης, με αποτέλεσμα να απαιτείται η έγκριση από εθνικά κοινοβούλια ή από δημοψηφίσματα.
Η Ελλάδα λοιπόν στέκεται στη «δεύτερη σειρά» των εξελίξεων, αναμένοντας τις τελικές αποφάσεις τόσο για το περιεχόμενο όσο και για τη διαδικασία έγκρισης της συμφωνίας, ώστε να διαμορφώσει την τελική θέση της.
