Τη μοίρα των νομοθετικών παρεμβάσεων Βρούτση, που κρίθηκαν αντισυνταγματικές από το Συμβούλιο της Επικρατείας δυόμισι χρόνια μετά τη θεσμοθέτησή τους, κινδυνεύει να έχει η ασφαλιστική μεταρρύθμιση Κατρούγκαλου.
Οπως τότε, έτσι και τώρα το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ότι το σύνολο του νομοσχεδίου που εκπόνησε ο κ. Κατρούγκαλος και έρχεται προς ψήφιση στη Βουλή προσκρούει σε απαγορευτικές συνταγματικές επιταγές.
«Το υπό εξέταση σχέδιο νόμου, εφόσον στηρίζεται στην ενιαία ασφαλιστική αντιμετώπιση προσώπων που σύμφωνα με το Σύνταγμα δεν μπορούν να υπαχθούν στον ίδιο ασφαλιστικό οργανισμό, εγείρει ζήτημα αντισυνταγματικότητας στο σύνολό του, καθόσον ανατρέπεται το νομοθετικό του θεμέλιο» σημειώνει το Ελεγκτικό Συνέδριο σε μια γνωμοδότηση «γροθιά στο στομάχι» του συνταγματολόγου υπουργού Εργασίας.
Το κυριότερο σημείο που δημιουργεί θέμα αντισυνταγματικότητας είναι, σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, το γεγονός ότι η προωθούμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση δεν συνοδεύεται από αναλογιστικές μελέτες για τις αλλαγές που φέρνει στις ζωές συνταξιούχων και ασφαλισμένων.
Δάσκαλε που δίδασκες…
Απορίας άξιον για τα πεπραγμένα του υπουργού είναι το γεγονός ότι ο ίδιος, ως συνταγματολόγος, έχει υπογράψει γνωμοδότηση που θεωρεί αντισυνταγματική την αλλαγή των παροχών του ασφαλιστικού συστήματος χωρίς αυτή να συνοδεύεται από αναλογιστικές μελέτες!
«Η υποχρέωση για την πρόβλεψη αναλογιστικών μελετών συνάγεται από τη συνταγματική υποχρέωση του κράτους να μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση…» και «…οι αναλογιστικές μελέτες δεν είναι υποχρεωτικές επί αυξήσεων των παροχών αλλά σε κάθε τροποποίηση των παροχών και τούτο ώστε να καθίσταται δυνατός υπό το φως της αρχής της αναλογικότητας ο έλεγχος της αναγκαιότητας και της καταλληλότητας των ληφθησομένων μέτρων», αναγράφει επί λέξει ο συνταγματολόγος Κατρούγκαλος στη γνωμοδότηση που υπογράφει, την οποία όμως «ξέχασε» να υιοθετήσει ο υπουργός Κατρούγκαλος.
Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο βάλλει κατά της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης και στο θέμα της ένταξης των δημόσιων υπαλλήλων στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης.
Το ανώτατο δικαστήριο ειδικότερα σημειώνει ότι δεν είναι συνταγματικά ανεκτή η ενσωμάτωση σε έναν κοινό ασφαλιστικό φορέα δημόσιων και ιδιωτικών υπαλλήλων.
Πάντως, όπως και επί προηγούμενων κυβερνήσεων, όλα γίνονται υπό ασφυκτική χρονική πίεση, κάτι που επισημαίνεται δηκτικά από τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ειδικότερα, στο τέλος της απόφασης του ανώτατου δικαστηρίου αναγράφεται ότι η όλη επεξεργασία των ασφαλιστικών διατάξεων έγινε υπό το κράτος ασφυκτικής χρονικής πίεσης λόγω του κατεπείγοντος του νομοσχεδίου.
Παρέμβαση Τσίπρα για ισότητα και στις βουλευτικές συντάξεις
Μόλις λίγες ώρες «στάθηκε» η έωλη επιχειρηματολογία του υπουργού Εργασίας για την εξαίρεση από τις νέες ρυθμίσεις του ασφαλιστικού όσων βουλευτών είχαν εκλεγεί έως το 2012. Η κατακραυγή για τη ρύθμιση περί εξαίρεσης βουλευτών, δημάρχων και περιφερειαρχών, την ώρα που οι επί τα χείρω αλλαγές στο ασφαλιστικό μετατρέπουν τις συντάξεις σε χαρτζιλίκι, ανάγκασε τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να ζητήσει από τον υπουργό του να προχωρήσει σε… διόρθωση.
Ο πρωθυπουργός κάλεσε τον υπουργό του την Πέμπτη για την ένταξη και των συντάξεων των βουλευτών στον ενιαίο φορέα (ΕΦΚΑ). Σ’ αυτήν τη συνάντηση και λόγω της παρέμβασης Τσίπρα ο κ. Κατρούγκαλος ξέχασε την τοποθέτησή του ότι δήθεν δεν γίνεται να παρέμβει στις βουλευτικές συντάξεις. Σύμφωνα με τον υπουργό, οι βουλευτικές συντάξεις δεν είχαν ενταχθεί στον νέο φορέα κοινωνικής ασφάλισης ακριβώς γιατί ο νέος φορέας θα περιλαμβάνει μόνο συντάξεις για τις οποίες έχουν καταβληθεί εισφορές.
Ο ίδιος, λίγες ώρες μετά την επιχειρηματολογία ότι οι συντάξεις των βουλευτών προ του 2012 εξαιρούνται διότι καταβάλλονται από το Ελεγκτικό Συνέδριο –όπως άλλωστε και των δημοσίων υπαλλήλων που δεν εξαίρεσε– βρήκε λογικότατο το αίτημα του πρωθυπουργού να μην υπάρξει η εξαίρεση των βουλευτών από τον νέο ΕΦΚΑ.
Μάλιστα ο κ. Κατρούγκαλος έριξε για άλλη μια φορά τα βάρη των δικών του πράξεων και παραλείψεων στους δημοσιογράφους που βάλλουν εναντίον του υποβολιμαία και όχι επειδή υπήρχε πραγματικό θέμα (!).
Ο υπουργός λοιπόν σύρθηκε από τον πρωθυπουργό σε μία επιλογή που στέλνει σαφές πολιτικό μήνυμα περί μη προστασίας προνομίων και περί ισονομίας και κοινωνικής δικαιοσύνης, από τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου και τον πρόεδρο των παλαιών συνταξιούχων της Βουλής μέχρι το τελευταίο «μπλοκάκι».
