Κάτι τέτοια ακούω, σχεδόν κάθε μέρα, από ραδιόφωνα και τηλεοράσεις και φτιάχνομαι, κυρίες και κύριοι. Και με το δίκιο μου, όπως θα διαπιστώσετε.
■ Την προπερασμένη Τρίτη, στις 11.30 μ.μ. (τηλεόραση ΕΡΤ) μιλάει η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά. Και, μεταξύ άλλων, τραβάει κι ένα «των υπαρχόντων εταιρειών»! Ποια; Η κόρη του Γιώργου Γεννηματά, που μιλούσε άπταιστα ελληνικά – τον άκουγες και τον χαιρόσουνα.
■ Την προπερασμένη Παρασκευή (Βήμα FM) ο Μπάμπης Παπαναγιώτου διαβάζει ένα e-mail μια ακροάτριάς του, που τον καταχεριάζει για κείνο το ανελλήνιστο «να το λήξουμε το θέμα».
Αγέρωχος ο Μπάμπης -που ξέρει ελληνικά, αλλά… εντάξει- παραδέχεται μεν ότι η ακροάτρια έχει δίκιο -δεν είναι ενεργητικό το ρήμα- αλλά, είπαμε, «εντάξει»! Το κουκουλώνει, παρουσιάζοντάς το περίπου σαν χαριτωμενιά.
Σύμφωνοι, η γλώσσα αλλάζει -αλλιώς θα μιλούσαμε ακόμα σαν τους αρχαίους- άλλοτε από πάνω (τότε που την «καθάρισε» ο Κοραής και μας έδωσε την «καθαρεύουσα») κι άλλοτε από κάτω, απ’ τα καθημερινά λάθη των ομιλητών της, που στο τέλος καθιερώνονται.
Αλλά εδώ, κυρίες και κύριοι, δεν έχουμε λάθη από άγνοια της ελληνικής γλώσσας. Δεν μπορείς να πεις ότι ο Παπαναγιώτου, η Φώφη, η Τρέμη (μ’ εκείνα τα «διαρρέονται» και «διαρρεόντουσαν»), ο Τσίμας («το 2000 ήταν μια σημαντική ημερομηνία»), ο Θάνος Βερέμης (μ’ εκείνα τα «ξαναεπαναλαμβάνω»!) κ.λπ. δεν ξέρουν ελληνικά.
Απλώς, δεν αντιλαμβάνονται ότι όσοι έχουν «δημόσιο λόγο», γραπτό ή προφορικό, δεν έχουν δικαίωμα, εφ’ όσον γνωρίζουν τη γλώσσα και την αξία της, να μιλάνε χωρίς να δίνουν προσοχή στο τι και πώς το λένε.
Πολύ περισσότερο ενοχλεί αυτή η αδιαφορία για τη γλώσσα και τη σωστή ομιλία της, όταν τη δείχνουν έμπειροι δημοσιογράφοι, πολιτικοί συντάκτες-αναλυτές.
Μου είναι αδύνατον να θυμηθώ παλιότερους δημοσιογράφους -Μανωλάκος, Κιάος, Στρ. Ζαχαριάδης, Βότσης, Ψυχάρης, Στάγκος, Κ. Παπαϊωάννου, Λ. Δάνος κ.λπ.- που να κακομεταχειρίζονται, λόγω ανεμελιάς και χαριτωμενιάς, κατ’ αυτόν τον τρόπο τη γλώσσα μας, τη γλώσσα τους.
Και μόνο αν είχαν, κάποια στιγμή, σκεφτεί ότι χιλιάδες άνθρωποι παρακολουθούν ραδιόφωνο και τηλεόραση με την ελπίδα ότι έτσι θα μάθουν ή θα καλυτερεύσουν τα ελληνικά τους, είμαι βέβαιος ότι όλοι, πολιτικοί, λόγιοι, δημοσιογράφοι κ.λπ., θα πρόσεχαν πολύ περισσότερο.
Δυστυχώς, το κακό έχει γενικευτεί και πια ελάχιστοι δίνουν σημασία. Πριν από κάποια χρονιά δεν ήταν έτσι: Θυμάμαι που κάποτε ο τότε υφυπουργός Παιδείας (Μπάμπης Ανθόπουλος) είχε πει σε απεργούς εκπαιδευτικούς που ζητούσαν μια συνάντηση μαζί του: «Να… λήξετε πρώτα την απεργία, και τότε θα συζητήσουμε»!
Είχα γράψει ένα «παρασκήνιο» (ένα μονοστηλάκι για τη στήλη των «Πολιτικών Παρασκηνίων») για κείνο το ατόπημα του -μάλιστα!- υφυπουργού Παιδείας. Και ο Φυντανίδης, έξω φρενών, το πήρε και το έβαλε στην πρώτη σελίδα της «Ελευθεροτυπίας»! Τότε -πριν από περίπου 25 χρόνια- ήταν σχεδόν έγκλημα. Σήμερα θεωρείται… χαριτωμενιά. Εντάξει…
* Παιδιά, προσέχετε τις κοτσάνες, γιατί θα μου πάθει τίποτα το Αλλοπαράκι μου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο στεναχωριέται όταν ακούει όλα αυτά τα… μοντέρνα. Ούτε ο Μπαμπινιώτης να ‘τανε!
