Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο οι προπονητές έχουν παραποιήσει τη λαϊκή ρήση σύμφωνα με την οποία η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Και δίνουν μεγαλύτερο βάρος στην καλή οργάνωση στην ανασταλτική λειτουργία, θεωρώντας ότι το γκολ της νίκης θα το βρούνε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Κάπως έτσι το 2004 έφτασε και η Ελλάδα στην κορυφή της Ευρώπης αλλά το συγκεκριμένο σύστημα έχει επιτυχία στην εφαρμογή του όταν αντιμετωπίζεις θεωρητικά πιο ισχυρούς αντιπάλους.
Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που θα συναντήσεις απέναντί σου την ίδια τακτική; Το παράδειγμα του Ολυμπιακού στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι χαρακτηριστικό και μάλιστα μας προέκυψε και στο ποδόσφαιρο αλλά και το μπάσκετ. Ο Μάρκο Σίλβα και ο Γιάννης Σφαιρόπουλος ασπάζονται το δόγμα της σκληρής άμυνας και με βάση αυτό οι ομάδες τους νίκησαν, η πρώτη την Άρσεναλ στο Λονδίνο και η δεύτερη την Μπαρτσελόνα στο ΣΕΦ αλλά γνώρισαν την ήττα από αντιπάλους χαμηλότερου βεληνεκούς, όπως τώρα η Άντερλεχτ ή στο πρόσφατο παρελθόν η Μπάμπεργκ και η Ζαλγκίρις. Κι αυτό το τελευταίο συνέβη επειδή οι αντίπαλοι των ερυθρόλευκων εφήρμοσαν ακριβώς το ίδιο σύστημα με εκείνους, στηρίχτηκαν δηλαδή κι αυτοί στην πιεστική άμυνα.
Με απλά λόγια όταν ο Ολυμπιακός βρέθηκε απέναντι στη… φωτοτυπία του είτε στο ποδόσφαιρο είτε στο μπάσκετ δεν βρήκε τρόπο αντίδρασης. Και τώρα για τη ρεβάνς με την Άντερλεχτ ο Μάρκο Σίλβα θα πρέπει να διαφοροποιήσει το σχέδιό του καθώς είναι υποχρεωμένος να διεκδικήσει τα γκολ για να κρατήσει τα σύνορα της Ευρώπης ανοιχτά και για τον Ολυμπιακό αλλά και για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι επιλογές του είναι μετρημένες, όμως καθώς ο ίδιος επέλεξε τον προηγούμενο μήνα να έχει μικρότερο και πιο ευέλικτο ρόστερ και στην περίπτωση που δεν καταφέρει να διατηρήσει την αυτοδυναμία του στο δεύτερο ραντεβού με τους Βέλγους και χρειαστεί δημοψήφισμα τότε το αποτέλεσμα εκείνη την ώρα μπορεί να είναι και απρόβλεπτο, όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις…
