Ενας από ακμαίους, εργατικούς και δραστήριους Ελληνες πιανίστες, ο Απόστολος Παληός, έδωσε στις 24/2/2016 ένα ωραίο ρεσιτάλ πιάνου στο Ιδρυμα Θεοχαράκη. Το πρόγραμμα περιελάμβανε συνθέσεις με εικαστική έμπνευση από τον πυρήνα του ρομαντικού ρεπερτορίου, προερχόμενες από τις δύο γεωγραφικές εσχατιές της Ευρώπης: τη Ρωσία και την Ισπανία.
Πρώτες ακούστηκαν οι δημοφιλείς «Εικόνες από μια έκθεση» (1874) του Μουσόργκσκι, εμπνευσμένες από τα σκίτσα και τους πίνακες του πρόωρα χαμένου φίλου του, ζωγράφου και αρχιτέκτονα, Βίκτορ Χάρτμαν.
Η ερμηνεία διέθετε δεξιοτεχνική άνεση και δομική καθαρότητα. Με εργαλείο τις εναλλαγές σε δυναμική και ταχύτητες, ο Παληός διαφοροποίησε ταιριαστά κάθε ενότητα της αρθρωτής σουίτας, προσδίδοντας στην ανάγνωσή του ενδιαφέρον μέσα από τις συνεχείς μεταπτώσεις των διαθέσεων.
Ωστόσο, ειδικά σε θορυβώδη κομμάτια όπως η «Καλύβα της Μπάμπα Γιάγκα» και η «Μεγάλη πύλη του Κιέβου», η περιορισμένη ηχοχωρητικότητα της χαμηλοτάβανης υπόγειας αίθουσας δεν επέτρεψε την πλήρη ανάπτυξη και εκτόνωση του ήχου.
Ακολούθησαν τέσσερις από τις έξι «Γκογιέσκας» (1911) του Ισπανού Ενρίκε Γρανάδος, κομμάτια εμπνευσμένα από ισάριθμα χαρακτικά του Φρανθίσκο Γκόγια. Ακούστηκαν «Το μοιρολόι ή Η κόρη και το αηδόνι», «Ο διάλογος στο παράθυρο», «Ο έρωτας και ο θάνατος» και «Η κολακεία». Εκτός προγράμματος δόθηκε επίσης η σαρκαστική «Μαριονέτα» («Ο αχυράνθρωπος»).
Πρόκειταιγια δεξιοτεχνικές, λυρικές συνθέσεις, οι οποίες είναι διαποτισμένες με ισορροπημένες δόσεις αυθεντικού εθνικού χρώματος, ενώ συνδυάζουν πιανιστική ρευστότητα α λα Σοπέν, με συνεχείς μεταπτώσεις α λα Σούμαν και κορυφωματικούς πιανισμούς α λα Λιστ.
Οι ιδιαίτερα φροντισμένες, ευπρόσδεκτα χαμηλών τόνων αναγνώσεις του Παληού διέθεταν μαλακό, νηφάλιο ξετύλιγμα της φραστικής, σαφή και ισορροπημένη παραγραφοποίηση, ευρύ φάσμα λεπτών συναισθηματικών αποχρώσεων.
cd,dvd,βιβλίο
- Εργα ρομαντικής μουσικής με τον πιανίστα Απόστολο Παληό: Chopin: «Ballades 1-4», «Grande Valse op.42», Schumann: «Davidsbündlerstänze op.6» [Subways SM 152]. Σονάτες για βιολί και πιάνο με τη Στέλλα Τσάνη και τον Τίτο Γουβέλη: Αλέκος Ξένος, César Frank, Charles Ives (no.4) [Subways SM 153]
Ελάχιστες είναι πλέον οι εγχώριες δισκογραφικές εκδόσεις κλασικής μουσικής που εμφανίζονται στις βιτρίνες των τραγικά λιγοστών σχετικών δισκοπωλείων που έχουν επιβιώσει της κρίσης. Πρόσφατα η εταιρεία Subways έθεσε σε κυκλοφορία δύο τέτοιες νέες εκδόσεις. Ο πρώτος δίσκος περιλαμβάνει ηχογραφήσεις έργων Σοπέν και Σούμαν, από τον πυρήνα του ρομαντικού ρεπερτορίου.
Ο 37χρονος πολυβραβευμένος πιανίστας Απόστολος Παληός καταθέτει ωραίες, φροντισμένες ερμηνείες, προσεγγίζοντας τα πολυπαιγμένα αριστουργήματα σεμνά αλλά και με αυτοπεποίθηση, με συναίσθηση αλλά και ειλικρίνεια συναισθήματος, με τεχνική και δεξιοτεχνική επάρκεια.
Ομοίως με τόλμη και αυτοπεποίθηση σε επίπεδο εργογραφίας, ο δεύτερος δίσκος αντιπαραθέτει ένα σημαντικό ελληνικό έργο με δύο δημιουργίες καταξιωμένων ξένων συνθετών.
Η μοναδική «Σονάτα για βιολί και πιάνο» του συνθέτη της Εθνικής Αντίστασης Αλέκου Ξένου ακούγεται δίπλα στην πεμπτουσιακά ρομαντική γαλλική «Σονάτα για βιολί και πιάνο» του Σεζάρ Φρανκ και την ιδιόφωνα μοντερνιστική «Σονάτα για βιολί και πιάνο αρ. 4» του Αμερικανού Τσαρλς Αϊβς.
Οι Τσάνη και Γουβέλης αναμετρώνται άφοβα με τα έργα, δίνοντας ωραίες, στρωτές, στιλιστικά σωστές ερμηνείες, διαποτισμένες με τις απαραίτητες δόσεις συναισθήματος.
