Μετά την ήττα του περονισμού στην Αργεντινή ήρθε και η ήττα του τσαβισμού στη Βενεζουέλα. Τρελάθηκαν από τη χαρά τους Ουάσινγκτον, Βρυξέλλες και η «σοβαρή Αριστερά» που πολεμά με φανατισμό ιεροκήρυκα τον λαϊκισμό -της Αριστεράς φυσικά γιατί με τον λαϊκισμό της Δεξιάς δεν έχει σοβαρό πρόβλημα. Πριν από 17 χρόνια ξεκίνησε από τη Βενεζουέλα μια προσπάθεια για να ξηλωθεί η αμερικανική κυριαρχία στη Λατινική Αμερική. Ακολούθησαν κι άλλες χώρες στην ίδια τροχιά και δημιουργήθηκε η ισχυρή εντύπωση ότι κάτι αλλάζει στην πίσω αυλή των ΗΠΑ.
Τέτοιο φιάσκο είχαν να ζήσουν οι Αμερικανοί στην ευρύτερη περιοχή από την επικράτηση της κουβανέζικης επανάστασης και τη νίκη του Σαλβαδόρ Αλιέντε στη Χιλή. Εχαναν ερείσματα όχι με επαναστάσεις αλλά με κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Δεν μπορούσαν να το χωνέψουν. Αποπειράθηκαν με διάφορους τρόπους -οικονομικές πιέσεις, διαδηλώσεις της κατσαρόλας, ακόμη και πραξικοπήματα- να εμποδίσουν την ανάπτυξη του φαινομένου, χωρίς όμως να πετύχουν σπουδαία πράγματα.
Οι ριζοσπαστικές κυβερνήσεις στη Βραζιλία, την Αργεντινή, τη Βενεζουέλα, το Εκουαδόρ, τη Βολιβία προχώρησαν σε γενναίες φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις: απέκτησαν τον έλεγχο βασικών πλουτοπαραγωγικών πηγών τους, μείωσαν θεαματικά τον αναλφαβητισμό, έφτιαξαν εκτεταμένα δίκτυα ενίσχυσης των αδύναμων στρωμάτων, περιόρισαν τη φτώχεια, εφάρμοσαν ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, οργάνωσαν θεσμούς διακρατικής συνεργασίας για να αντιμετωπίσουν τη δολιοφθορά από τους μηχανισμούς του διεθνούς κεφαλαίου και, το σημαντικότερο, που είναι καρφί στο μάτι των επικριτών τους (δεξιών και αριστερών), δεν ακύρωσαν τη δημοκρατία και τον κοινοβουλευτισμό, παρά τα όσα ενορχηστρωμένα διέδιδαν πολλά δυτικά ΜΜΕ και οι αντιπολιτεύσεις στο εσωτερικό τους.
Κέρδισαν εκλογές και δημοψηφίσματα με μεγάλες πλειοψηφίες. Δεν μπόρεσαν όμως να εξουδετερώσουν το σαράκι της διαφθοράς, ενώ οι επιδόσεις τους στο μέτωπο της εγκληματικότητας ήταν κατώτερες των προσδοκιών που είχαν καλλιεργήσει. Επίσης, δεν φρόντισαν να προετοιμάσουν διάδοχες λύσεις στο πολιτικό επίπεδο και να στήσουν εναλλακτικά συστήματα στο επικοινωνιακό πεδίο.
Η Δεξιά αξιοποιώντας τη δυσφορία των μεσαίων στρωμάτων και την πολυδιάσπαση των αριστερών δυνάμεων, με όπλα της τη βοήθεια των ΗΠΑ και τη στήριξη των ντόπιων μέσων ενημέρωσης, επέστρεψε στην Αργεντινή και καιροφυλακτεί στη Βενεζουέλα.
Πρόκειται για μια σκληρή Δεξιά που θα επιχειρήσει μεθοδικά και εκδικητικά να καταστρέψει ό,τι καλό έχει γίνει για τις λαϊκές τάξεις. Καθήκον για την ευρωπαϊκή ριζοσπαστική Αριστερά είναι να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη της στις χώρες που απειλούνται από την επέλαση της ρεβανσιστικής Δεξιάς, να διδαχτεί από τα λάθη των προοδευτικών κυβερνήσεων και να αξιοποιήσει τις κατακτήσεις τους.
Ανάγωγα
Ο Γερμανός πρέσβης στην Αθήνα είπε ότι ούτε η Μέρκελ ούτε ο Σόιμπλε ήθελαν την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Δεν πέρασαν λίγες ώρες και ο «θείος από το Βερολίνο» Β. Σόιμπλε μας προειδοποίησε με την παροιμία της στάμνας. Τύφλα να ’χει η Γεωργία Βασιλειάδου.
