Πρώτα ήταν η βίαιη διάλυση της απεργιακής τους συγκέντρωσης από την Αστυνομία και τώρα έρχεται και η καταδίκη από τη Δικαιοσύνη. Ο λόγος για τη δίκη των συλληφθέντων της κινητοποίησης έξω από το κατάστημα του «Ιανού» επί της οδού Σταδίου στις 28 Δεκεμβρίου 2014.
Ηταν η τελευταία εργάσιμη Κυριακή του χρόνου και τα μέλη του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής πραγματοποιούσαν έξω από τον χώρο του βιβλιοπωλείου απεργιακή συγκέντρωση ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, με σκοπό στη συνέχεια να προχωρήσουν σε πορεία στο κέντρο της Αθήνας.
Η πορεία όμως δεν έγινε ποτέ διότι, έπειτα από μήνυση του ιδιοκτήτη και της διευθύντριας του «Ιανού», τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στους διαδηλωτές, τους οποίους χτύπησαν κάνοντας χρήση χημικών.
Κατά τη διάρκεια της επίθεσης πραγματοποίησαν και τέσσερις συλλήψεις, εκ των οποίων οι δύο ήταν τυχαίοι περαστικοί!
Οι περαστικοί λοιπόν αθωώθηκαν στο δικαστήριο, ενώ οι άλλοι δύο συλληφθέντες καταδικάστηκαν με την κατηγορία της παράνομης βίας, δηλαδή ότι εμπόδιζαν με βία ή απειλή βίας τους υπαλλήλους, που δεν ήθελαν να απεργήσουν, να πάνε να δουλέψουν.
Μόνο που κανείς από τους κατηγορουμένους δεν υποδείχτηκε ως ο δράστης της παράνομης βίας είτε προανακριτικά είτε στο ακροατήριο από τους μάρτυρες κατηγορίας, οι οποίοι απέδιδαν την κατηγορία συνολικά στους συγκεντρωμένους.
Επίσης η συγκέντρωση πραγματοποιούνταν παρουσία της Αστυνομίας, η οποία εάν είχε διαπιστώσει ότι τελείται το αδίκημα της παράνομης βίας θα ήταν αναμενόμενο να συλλάβει τους δράστες επ’ αυτοφώρω.
Οι συλλήψεις όμως έγιναν μετά τη μήνυση της διοίκησης του καταστήματος.
Οι μάρτυρες υπεράσπισης είπαν ότι είχαν νόμιμη απεργιακή συγκέντρωση, η οποία διεξάγεται με τον ίδιο τρόπο έξω από όλα τα βιβλιοπωλεία, και ότι η μόνη φορά που προκλήθηκε αστυνομική επέμβαση ήταν αυτή. Το δικαστήριο όμως καταδίκασε τα δύο μέλη του σωματείου σε ποινή 10 μηνών με αναστολή, χωρίς να δεχτεί κανένα ελαφρυντικό.
«Πρόκειται για εσφαλμένη απόφαση και για άδικη καταδίκη, η οποία δεν αντιστοιχεί στα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία. Ποινικοποιεί ουσιαστικά τη συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση, λειτουργεί απαγορευτικά εκπέμποντας μήνυμα τρομοκρατίας για παρόμοιες περιπτώσεις και καθιερώνει την αρχή της συλλογικής ευθύνης που είναι ασύμβατη με το Ποινικό Δίκαιο», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο δικηγόρος υπεράσπισης Κώστας Παπαδάκης.
