Πόσο εύκολο ήταν για τον Ολυμπιακό να προσπεράσει μία ομάδα όπως η Άρσεναλ και να συνεχίσει αυτός στη φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ; Στην πραγματικότητα από δύσκολο έως απίθανο!
Μπορεί στο πρώτο ματς να έγινε η ανατροπή των δεδομένων με την επικράτηση των ερυθρόλευκων, με 3-2 στο Εμιρέιτς όμως στο τελευταίο 90λεπτο, στο Καραϊσκάκη οι παίκτες του Μάρκο Σίλβα δεν μπόρεσαν να φτάσουν σε δεύτερη υπέρβαση με τον ίδιο αντίπαλο.
Το Τσάμπιονς Λιγκ δεν φημίζεται άλλωστε για τη… δημοκρατία του. Με την έννοια ότι από ένα σημείο και μετά συμμετέχουν οι ίδιες και πιο ισχυρές ομάδες και αυτό είναι όλο. Για τους υπόλοιπους υπάρχει η διαδικασία των προκριματικών φάσεων όπου μπορεί να παίξεις από όποια χώρα και αν προέρχεσαι για λόγους ψηφοθηρίας και όσοι φτάσουν στους ομίλους βολεύονται (για την ακρίβεια παρά… βολεύονται) με την τριαντάρα που βάζουν στο ταμείο τους και του… χρόνου να είμαστε καλά.
Για αυτό και κάθε φορά θα βλέπουμε στο τέλος να συνεχίζουν οι ομάδες που προέρχονται από το κλαμπ των ισχυρών όπως οι Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπάγερν Μονάχου, Ατλέτικο, Άρσεναλ, Τσέλσι, Γιουβέντους, Παρί Σεν Ζερμέν και μέχρι εκεί. Η πιθανότητα της… σταχτοπούτας έχει αποκλειστεί και δύσκολα θα δούμε στον τελικό της διοργάνωσης μία ομάδα με πιο χαμηλά κυβικά, που απλά μπορεί να τύχει να παίξει καλύτερα και να νικήσει τον πιο ισχυρό.
Το ποδόσφαιρο θεωρείται το πιο δημοκρατικό άθλημα επειδή μπορεί να λάβει μέρος ο καθένας, κοντός ή ψηλός όμως σε μία διοργάνωση που υποστηρίζεται από τα χρήματα των χορηγών τα ρόστερ που αντιπροσωπεύουν και τα υψηλά μπάτζεντ θα προστατεύονται μέχρι το τέλος.
Συναρπαστικό μεν, προβλέψιμο δε!
