Με την «υπερηχητική» Μπάγερν του Πέπε Γκουαρντιόλα ο πήχης ήταν τόσο ψηλά ώστε ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε ούτε καν να τον πλησιάσει. Και τώρα απομένει να διαπιστώσουμε αν θα μπορέσει να φτάσει το κοντάρι του ώστε να ξεπεράσει το εμπόδιο της Άρσεναλ, έχοντας όλα τα αβαντάζ με το μέρος του, καθώς στο τελευταίο ραντεβού της 9ης του Δεκέμβρη οι ερυθρόλευκοι κουβαλάνε ως προίκα το υπέρ τους 3-2 της πρώτης αναμέτρησης, συνεπώς απέκτησαν το «δικαίωμα» ακόμη και να … χάσουν με 0-1 ή 1-2 αλλά να πάρουν την πρόκριση.
Η ώρα της καταμέτρησης πλησιάζει για τον Ολυμπιακό και σε λίγες μέρες θα μάθουμε αν θα φτάσει και πάλι στην υπέρβαση όπως πριν από δύο χρόνια όταν αντιμετώπισε στη φάση των 16 την Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ. Τότε οι ερυθρόλευκοι είχαν στον πάγκο τους τον Μίτσελ, ο οποίος προσέγγιζε τα ματς με διαφορετική φιλοσοφία αφού είναι γεγονός ότι ανέβασε την ομάδα του αρκετά ψηλά στο γήπεδο. Με ρίσκο αλλά κέρδισε αρκετά μέτρα. Οι Ισπανοί φημίζονται άλλωστε για την επίθεση και το θέαμα ενώ οι Πορτογάλοι για την αποτελεσματική τους άμυνα-αυτή τη λογική εκπροσωπεί και ο Μάρκο Σίλβα.
Κατά μία έννοια έχουμε μία άτυπη αναμέτρηση των δύο σχολών καθώς ο Ολυμπιακός έτσι κι αλλιώς εμπιστεύεται το τιμόνι της ομάδας του σε προπονητές από την Ιβηρική, έχοντας συνεργαστεί την τελευταία πενταετία (του Μαρινάκη) με τους Βαλβέρδε, Μίτσελ αλλά και τους Ζαρντίμ, Περέιρα και Σίλβα.
Με τον αστερίσκο ότι ο τωρινός προπονητής είχε να αντιμετωπίσει Μπάγερν και Άρσεναλ ενώ ο προηγούμενος τις Παρί ΣΖ και Μπενφίκα. Υπάρχει μία διαφορά όπως και να το κάνουμε…
