Οταν η υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας Φλερ Πελερέν προετοίμαζε με το επιτελείο της ένα σχέδιο νόμου που αφορούσε την καλλιτεχνική δημιουργία, την αρχιτεκτονική και την πολιτιστική κληρονομιά, δεν φανταζόταν ότι το ίδιο διάστημα θα γινόταν ένας ακόμα βανδαλισμός έργου τέχνης, ο πιο εντυπωσιακός, αφού έγινε μέσα στις Βερσαλίες και αφορούσε γλυπτό του διάσημου Ανις Καπούρ.
Μ’ αυτόν τον τρόπο το νομοσχέδιο έγινε κάτι παραπάνω από επείγον και απαραίτητο, αφού, αν θέλετε το πιστεύετε, η Γαλλία δεν κατοχυρώνει στο Σύνταγμά της την ελευθερία της τέχνης! Κάτι που το δικό μας Σύνταγμα κάνει με το άρθρο 16 παρ. 1 («H τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες· η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του κράτους»), όπως και πολλών άλλων ευρωπαϊκών χωρών (Γερμανία, Πορτογαλία, Αυστρία, Ιταλία, Ισπανία κ.α.).
Από τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου, όμως, υπάρχει ένα άρθρο νόμου, με ελάχιστες λέξεις και μεγάλη ιστορική και συμβολική σημασία. «Η καλλιτεχνική έκφραση είναι ελεύθερη».
Το σύνολο του νομοσχεδίου αμφισβητήθηκε σε πολλά σημεία του από κόμματα και καλλιτεχνικούς φορείς, αλλά αυτό το πρώτο άρθρο η Φλερ Πελερέν το υπερασπίστηκε με νύχια και με δόντια, ζήτησε από την εθνική αντιπροσωπεία να σεβαστεί την «αγνότητά» του, δεν δέχτηκε καμιά αλλαγή του γι᾽αυτό και ψηφίστηκε (γράφει η «Μοντ») στο τσάκα τσάκα μέσα σε τριάντα λεπτά της ώρας από μόνο 20 βουλευτές.
Επειδή, όμως, στη Γαλλία αυτή την εποχή δεν κινδυνεύει η ελευθερία της έκφρασης, αλλά η παρουσίασή της σε δημόσιους χώρους, επειδή πληθαίνουν τα κρούσματα δήμων και οργανισμών που από φόβο για τους σκοταδιστές ή από κατάδικό τους σκοταδισμό αρνούνται έργα τέχνης, τα λογοκρίνουν και τα κρύβουν, επειδή οι βανδαλισμοί έχουν γίνει ενδημικό γαλλικό φαινόμενο, σωστά η Φλερ Πελερέν πρόσθεσε τελευταία στιγμή μια τροπολογία στο νομοσχέδιο.
Το άρθρο 2 ορίζει πώς το κράτος είναι υποχρεωμένο «να εγγυάται την ελευθερία της διάδοσης της τέχνης».
«Είναι σπάνιες αυτές οι στιγμές που η εθνική αντιπροσωπεία έχει την ευκαιρία να εγγράψει στη νομοθεσία μια νέα ελευθερία», δήλωσε η Φλερ Πελερέν.
«Πρέπει να έχουμε τη βεβαιότητα ότι η τέχνη μπορεί να συνεχίσει να ενοχλεί». Συμπλήρωσε, πάντως, για καλό και για κακό: «η ελευθερία της δημιουργίας δεν μια ανεύθυνη ελευθερία».
Η τεχνοκράτισσα Πελερέν έχει νοτιοκορεάτικο αίμα και συγκινητική ιστορία -εγκαταλείφθηκε 3-4 ημερών στους δρόμους της Σεούλ και υιοθετήθηκε από γαλλική οικογένεια.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι όταν διαδέχτηκε στο γαλλικό υπουργείο Πολιτισμού τον Αύγουστο του 2014 τη δημοφιλή (και πιο αριστερή) Ορελί Φιλιπετί δεν είχε γίνει δεκτή και τόσο ευμενώς.
Μπορεί, όμως, να μη διαβάζει τόσα πολλά βιβλία ή να βλέπει όλες τις ταινίες, τα πάει, όμως, όλο και καλύτερα.
Τελευταία της ενέργεια, η ακόμη μεγαλύτερη μείωση των φοροαπαλλαγών στην κινηματογραφική παραγωγή, ακόμη και για ταινίες με μεγάλο μπάτζετ.
