Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσέφυγε τεχνική εταιρεία, καθώς χρειάστηκαν 19 χρόνια και 6 μήνες για να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της προσφυγής που είχε καταθέσει.
Η προσφεύγουσα εταιρεία ζητεί από το Ελληνικό Δημόσιο να της καταβάλει το ποσό των 20.000 ευρώ ως δίκαιη ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την παραβίαση του δικαιώματός της σε ταχεία απονομή της Δικαιοσύνης.
Αναλυτικότερα, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών χρειάστηκε 2,5 χρόνια για να εξετάσει την προσφυγή της και το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο στη συνέχεια χρειάστηκε μετά από 19 αναβολές που δόθηκαν από τους δικαστές, 16 χρόνια, δύο μήνες και 9 ημέρες για να εκδώσει τελεσίδικη απόφαση.
Τελικά η αναίρεση συζητήθηκε στις 2 Μαΐου του 2014 και η απόφαση δημοσιεύθηκε στις 29 Δεκεμβρίου του 2014. Η εταιρεία χαρακτηρίζει «συγκλονιστικά υπερβολικό και μη εύλογο» το διάστημα των 16 και άνω ετών που χρειάστηκε το ΣτΕ μετά από 16 αναβολές να εκδώσει την απόφασή του.
Επικαλούμενη η εταιρεία την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) για ταχεία δίκη, αλλά και την νομολογία του δικαστηρίου του Στρασβούργου (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), σύμφωνα με την οποία δεν δικαιολογούνται πάνω από τρεις αναβολές στην ίδια υπόθεση, ζητεί 20.000 ευρώ για την ηθική βλάβη που υπέστη.
Παράλληλα υπογραμμίζει ότι η τεράστια αυτή καθυστέρηση έκδοσης της δικαστικής απόφασης δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις της εύλογης διάρκειας της δίκης, όπως προβλέπει η Ελληνική νομοθεσία (νόμος 4055/2012), αλλά ούτε καλύπτει τις απαιτήσεις της ΕΣΔΑ για λογική προθεσμία έκδοσης των δικαστικών αποφάσεων.
Το χρηματικό ποσό το διεκδικεί η εταιρεία επικαλούμενη ότι για τη μεγάλη αυτή καθυστέρηση δεν ευθύνεται η ίδια, αλλά ούτε έχει κανένα μερίδιο συμμετοχής στην καθυστέρηση εκδίκασής της.
Πάντως, νομικοί κύκλοι ανέφεραν ότι τα χρηματικά ποσά που επιδικάζονται στους πολίτες και σε βάρος του Δημοσίου, λόγω καθυστέρησης έκδοσης δικαστικών αποφάσεων, στην ουσία πληρώνονται και πάλι από τους πολίτες μέσω της φορολογίας τους.
