Ο Τζιμπούρ…και το χρέος

«Εν αρχή ην ο Τζιμπούρ» είχαμε γράψει πριν από μερικές εβδομάδες σε σχέση με τον μεταγραφικό σχεδιασμό της ΑΕΚ. Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, αφού ο Αλγερινός, μόνιμη «καψούρα» του Δημήτρη Μελισσανίδη, απασχόλησε ακόμη και το καλοκαίρι της προετοιμασίας για την Γ΄ Εθνική!

Με τις εξελίξεις να αναμένονται και από τις χθεσινές επαφές των δύο πλευρών, το σίγουρο είναι πως ο «Τίγρης» για ένα ακόμη καλοκαίρι παίρνει πάνω του την προσπάθεια για την ολοκλήρωση μιας επιστροφής, για την οποία δεν ενθουσιάζεται κανένας από τους βασικούς του συνεργάτες στην ΑΕΚ.

Ο Μπάγεβιτς; Πού να ξεχάσει τα χουνέρια που του έκανε ο Τζιμπούρ στο τελευταίο του πέρασμα από τον πάγκο της ΑΕΚ; Το ξύλο με τον Σκόκο, την άρνηση να μπει στα αποδυτήρια για να ακούσει την τελευταία ομιλία πριν από το ματς των play offs με τον ΠΑΟΚ; Το πέναλτι α λα Πανένκα στις καθυστερήσεις στο ματς με τον Ηρακλή στο Καυταντζόγλειο με το σκορ στο 1-1, που πήγε απευθείας στα χέρια του τερματοφύλακα;

Ο Μιλοβάνοβιτς; Δεν έχει καμιά σχέση με την επιλογή του Τζιμπούρ και αυτός. Ο Δέλλας; Περηφανεύεται για τα αποδυτήρια-υπόδειγμα που έχει φτιάξει. Λέτε να θεωρεί πως ο «Τρομοκράτης» κολλάει γάντι; Φυσικά, κανένας από τους παραπάνω δεν βάζει «βέτο»…

Ο κόσμος; Πιο πολλή γκρίνια βλέπεις στα διαδικτυακά σχόλια, για να λέμε την αλήθεια. Στην πολύ καλύτερη περίπτωση, αισθητά μειωμένος ο ενθουσιασμός σε σχέση με την άλλη επιστροφή που κουβεντιάζεται, αυτή του Σκόκο.

Γιατί λοιπόν αγνοεί όλα αυτά ο Μελισσανίδης και προσπαθεί και πάλι να φέρει τον Τζιμπούρ; Ενας λόγος είναι η ποδοσφαιρική «καψούρα» που είπαμε και πιο πριν. Του κάνει η «μαγκιά» του Αλγερινού. Τον προβληματικό του χαρακτήρα; Το αναγνωρίζει, το σκέφτεται, αλλά κυριαρχεί η αυτοπεποίθηση πως εκείνος θα τον τιθασεύσει, όπως και η πίστη πως το περιβάλλον της σημερινής ΑΕΚ, που δεν έχει καμιά σχέση με εκείνο που γνώρισε ο Τζιμπούρ από το 2008 ώς το 2010, θα παίξει τον ρόλο του.

Υπάρχει και μια άλλη σκέψη που δείχνουν να την παραδέχονται ακόμη και οι συνεργάτες του που δεν ενθουσιάζονται. Στην οικονομική βάση που γίνεται η κουβέντα για τον Τζιμπούρ, δύσκολα η ΑΕΚ θα βρει παίκτη με τα δικά του ποιοτικά χαρακτηριστικά. Εκεί, ανάμεσα στα 250 με 300 χιλ. ευρώ τον χρόνο που θα κλείσει η μεταγραφή, αν τελικά κλείσει, παίκτη της κλάσης του Τζιμπούρ δεν βρίσκεις.

Δηλαδή παίκτη που θα μπορούσε να είχε αγωνιστεί ακόμη και σε κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, αν δεν είχε τα περίεργά του, αλλά είναι ακόμη σε ηλικία που δεν θεωρείται «καμένο χαρτί». Στα 31.

Φυσικά οι λόγοι για τους οποίους μπορείς να τον πάρεις ελεύθερο και με αυτό το συμβόλαιο είναι και αυτοί που πάντα καθιστούν τη συγκεκριμένη κίνηση ρίσκο.

Ο ίδιος ο Τζιμπούρ θέλει την επιστροφή του. Το είπε ανοιχτά στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς σε τηλεοπτική του εμφάνιση. «Νιώθω πως κάτι χρωστάω στην ΑΕΚ». Και όντως κάτι χρωστάει. Πάνω από 3 εκατ. ευρώ που ξοδεύτηκαν από τα ταμεία της ΠΑΕ για την απόκτησή του και τα οποία αποπληρώνονταν στον Πανιώνιο, ενώ ο ίδιος είχε πάει ήδη στον Ολυμπιακό! Χρήματα που λόγω και των δικών του ιδιαιτεροτήτων ποτέ δεν έπιασαν τόπο. Βάλτε και κοντά στα 2 εκατ. που έβγαλε ο ίδιος από το συμβόλαιό του και μιλάμε σχεδόν για το 1/10 του παθητικού της ΠΑΕ λίγο πριν από την πτώχευση. Εχει πολλή δουλειά για τη μεγάλη απόσβεση με λίγα λόγια. Μια κατάκτηση πρωταθλήματος με τον ίδιο πρωταγωνιστή θα ήταν ο καλύτερος τρόπος.

Οχι πως δεν είχε τις καλές του στιγμές. Αλλά λίγοι τις θυμούνται μπροστά σε όσα κατά καιρούς δημιούργησε. Τη… στάμπα του «προδότη» λόγω Ολυμπιακού δεν φαίνεται να την έχει τόσο έντονη ανάμεσα στους ΑΕΚτζήδες. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως έχει ξεχαστεί το πώς έφυγε και το πού πήγε, παρά τις ευθύνες της διοίκησης Αδαμίδη.

Σε κάθε περίπτωση, θα είναι μια επιλογή καθαρά προσωπική του Μελισσανίδη. Εμφανίζεται αποφασισμένος να πάρει την ευθύνη της. Οπότε μένει να δούμε αν το «άστρο» που πολλοί λένε πως τον συνοδεύει στις σημαντικές του αποφάσεις θα λειτουργήσει και δω.