Χειροπόδαρα και στην εντατική

Δεν απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα που ζει η ελληνική κοινωνία, τα δημοσιογραφικά κλισέ ότι «η Ελλάδα βρίσκεται στην εντατική» ή ότι «πάνε τον Τσίπρα χειροπόδαρα» σε οδυνηρή και ταπεινωτική συμφωνία, προς παραδειγματισμόν.

Ο χρόνος φαίνεται ότι τελικά -μετά από τη μεταβατική συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου 2015- αξιοποιήθηκε από τους εκβιαστές των Θεσμών αποτελεσματικά για τα συμφέροντά τους με τις μεθοδεύσεις οικονομικής ασφυξίας, την πρόκληση bank run, τη φυγή επενδυτικών κεφαλαίων, το πάγωμα της αγοράς, τη φθορά επομένως της πρώτης αριστερής ελληνικής κυβέρνησης.

Ενα μόνο, αλλά αποκαλυπτικό, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποικιοκρατικού ελέγχου της ελληνικής κυβέρνησης και της οικονομίας της χώρας, προκύπτει αν δούμε τη λειτουργεία (μετά από σχετική νομοθέτηση ήδη από τις 4 Νοεμβρίου του 2014), του μηχανισμού τραπεζικής ενοποίησης της Ευρώπης.

Καθημερινά και σε πραγματικό χρόνο (real time) η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) του κ. Ντράγκι γνωρίζει, πλήρως και με ακρίβεια σεντς, τις κινήσεις κεφαλαίων (και τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα) που πραγματοποιούνται από όλες τις ελληνικές τράπεζες.

Δηλαδή, από την υπερπολυτελή έδρα της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη, τα πολιτικά και τεχνοκρατικά κλιμάκια των Θεσμών ενημερώνονται -δίχως καν να απαιτείται η μεσολάβηση του οποιουδήποτε Στουρνάρα- για την εξέλιξη της… υγείας του μεγάλου ασθενούς, ο οποίος βρίσκεται στη ΜΕΘ, τη μονάδα εντατικής θεραπείας, επί πέντε τουλάχιστον χρόνια στα νοσοκομεία του νεοφιλελευθερισμού.

Λίγα χρόνια πριν, κατά την περίοδο της δημιουργίας της ελληνικής οικονομικής φούσκας, η εποπτεία των τάχα μου μάγων της οικονομικής υγείας της Ευρώπης ήταν απλούστερη και εκτός ΜΕΘ (και μην ακούτε ότι δεν είχαν αληθινά στοιχεία και πως τα άλλαζαν αυθαίρετα κάποιοι… σκοτεινοί κύκλοι):

Τότε έδιναν τα δισεκατομμύρια δανεικά εν γνώσει τους ότι θα οδηγούσαν σε χρεοκοπία αργότερα την Ελλάδα (όπως άλλωστε κι άλλες οικονομίες) και μετρούσαν τα άφθονα κέρδη τους, είτε από τα χρηματοπιστωτικά παράγωγα και τις σχετικές αεριτζληδικες δουλειές, είτε από τις υπερτιμολογημένες εξαγωγές των προϊόντων τους, με ή χωρίς μίζες, προς τη δήθεν αναπτυσσόμενη και πλούσια Ελλάδα -της ανισότητας, της παραοικονομίας και της διαφθοράς που εκείνοι δημιούργησαν.

Τώρα πια παρακολουθούν χαιρέκακα κάθε λεπτό αν φεύγουν κι άλλες καταθέσεις, εξάγονται και τα τελευταία διαθέσιμα επενδυτικά κεφάλαια, κι άρα είναι σε θέση να εκτιμήσουν πότε στεγνώνει απολύτως η αγορά, πότε κι αν θα δώσουν μια μικρή δόση κι άλλης τοξικής ρευστότητας (ELA), πότε στριμώχνεται οριστικά στον τοίχο ο Τσίπρας και συνεπώς πότε είναι ώριμα και ευνοϊκά γι αυτούς τα πράγματα ή να παραδοθεί στις αποικιοκρατικές και αντικοινωνικές συνταγές και θεραπείες τους, ή να… του τραβήξουν την πρίζα και να τον ρίξουν.

Αλλά ακόμα κι αν η εφαρμοζόμενη  θεραπευτική αγωγή των Θεσμών έσωνε, με μια οποιαδήποτε νέα συμφωνία («πάση θυσία» όπως την εύχονται  οι εγχώριοι νεοφιλελεύθεροι), τότε πάλι ο ασθενής, δηλαδή η χώρα και η οικονομία της… θα δυσκολευόταν να σκεφτεί, να συγκεντρωθεί ή θα βασανιζόταν  από το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες και τις φρικτές αναμνήσεις από τους εφιάλτες που έβλεπε εν όσω ήσαν σε καταστολή. Δεν τα λέω εγώ, η ιατρική επιστήμη τα λέει…

Ας απαντήσουμε λοιπόν με ειλικρίνεια στο ερώτημα:  μπορούν με νέες μεταβατικές συμφωνίες να μας σώσουν οι οικονομικοί εγκέφαλοι που μας έχουν δέσει χειροπόδαρα στην προκρούστεια κλίνη; Είναι αξιόπιστοι όλοι αυτοί οι αλληλοσφαζόμενοι αποικιοκράτες των Θεσμών που υποδύονται τους ανιδιοτελείς διαφωτιστές και τους γεμάτους αισθήματα αλληλεγγύης δημοκράτες θεραπευτές;