Ο Λευτέρης Βογιατζής δεν είναι ανάμεσά μας, το θέατρό του όμως στην Οδό Κυκλάδων δεν έγινε απλά ένα ιστορικό θέατρο. Εξακολουθεί να είναι ζωντανό, δημιουργικό, έμπειροι αλλά και νέοι ταλαντούχοι καλλιτέχνες δοκιμάζουν εκεί τις ιδέες τους. Η Ειρήνη Λεβίδη έχει βάλει σκοπό της ζωής της όχι μόνο να το κρατήσει ανοιχτό, αλλά και να του δώσει τη συνέχεια που αξίζει στο όνομά του.
Αγωνίζεται με πείσμα για τα τρέχοντα, οργανώνει σχολαστικά, σχεδιάζει επιλεκτικά τον προγραμματισμό του. Εχει αποδυθεί σ’ έναν αγώνα δρόμου για να φροντίσει τα πάντα: από το αρχείο του Λευτέρη Βογιατζή, ζητήματα που αφορούν την οικονομική επιβίωση του θεάτρου, μέχρι τον σχεδιασμό ενός σοβαρότατου ρεπερτορίου με συνεργασίες υψηλής καλλιτεχνικής ποιότητας.
Απόδειξη, το εξαιρετικό το πρόγραμμα στο οποίο κατέληξε ψάχνοντας, απορρίπτοντας, επιμένοντας, συνθέτοντας, τολμώντας και με το μυαλό της πάντα στη σκέψη: πώς θα το έβλεπε εκείνος. Ο Λευτέρης.
Την επόμενη θεατρική χρονιά θα δούμε «Ελευθέριο Βενιζέλο» στη Βουλή του 1932, τον Θέμελη Γλυνάτση να σκηνοθετεί «Σαλώμη» και τον σπουδαίο κινηματογραφιστή Γιώργο Σκεύα, στενό συνεργάτη του Λευτέρη Βογιατζή, σ’ έναν απρόσμενο ρόλο: σκηνοθέτη του ιψενικού «Κουκλόσπιτου». Θα δούμε ξανά τον Περικλή Μουστάκη σε δική του παράσταση, αλλά και την bijoux de kant με Μ. Βιρβιδάκη.
Θα δούμε όπερα αφιερωμένη στα δύο χρόνια από τον θάνατο του Λευτέρη Βογιατζή και Πίντερ από τον Δημήτρη Καραντζά. Αλλά η έκπληξη είναι ο Διονύσης Σαββόπουλος, που θα γιορτάσει τα 50χρονά του στη σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων μόνο με μια κιθάρα. Και τα ωραιότερα τραγούδια του, αυτά που αγαπήσαμε όλα αυτά τα χρόνια.
Πρόγραμμα
● Συνεργασία με το θέατρο «Κυδωνία» Χανιά: Τρεις παραστάσεις του έργου «Ελευθέριος Βενιζέλος» σε σκηνοθεσία και ερμηνεία του Μιχάλη Βιρβιδάκη. Παράσταση βασισμένη στους τρεις λόγους του Βενιζέλου στη Βουλή για την οικονομική κρίση του 1932.
● Εκδήλωση-συζήτηση με θέμα το περσινό ρεπερτόριο του θεάτρου της Οδού Κυκλάδων και τους έξι νεοέλληνες συγγραφείς που ανέβασε. «Οψεις του νεοελληνικού έργου: από τον Κεχαΐδη, τον Σκαρίμπα και την Μπασδέκη μέχρι τον Μπινιάρη, τον Δημητριάδη και τον Βέλτσο».
● Επανάληψη του «Φαέθοντα» του Δημήτρη Δημητριάδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά. Παρουσίαση του βιβλίου της Δήμητρας Κονδυλάκη: «Ο θεατρικός Δημήτρης Δημητριάδης».
● «Σαλώμη» του Οσκαρ Ουάιλντ σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση. Με τη Θεοδώρα Τζήμου και τον Θανάση Δόβρη.
● Ο Διονύσης Σαββόπουλος γιορτάζει τα 50 του χρόνια στη μουσική, μόνος με μια κιθάρα.
● «Κουκλόσπιτο» του Ιψεν σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα. Στον ρόλο της Νόρας, η Αμαλία Μουτούση.
● Στις 2 Μαΐου και για πέντε παραστάσεις, με αφορμή τα δύο χρόνια από τον θάνατο του Λευτέρη Βογιατζή, η ομάδα Μουσικού Θεάτρου Ραφή θα παρουσιάσει την μπαρόκ όπερα δωματίου «Αλτσίνα» του Χέντελ. Οι παραστάσεις είναι αφιερωμένες στη μνήμη του.
● Διημερίδα για το έργο του Λευτέρη Βογιατζή, με Ελληνες και ξένους ομιλητές. Διοργανώνεται από το Θεατρολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών.
■ Τα Δευτερότριτα μοιράζονται οι Περικλής Μουστάκης, με το έργο «Προφητείες του Ιεζεκιήλ» και οι bijoux de kant με το «Περί φύσεως» του M. Βιρβιδάκη, που άρεσε τόσο στον Λευτέρη Βογιατζή και το είχε συμπεριλάβει στο ρεπερτόριό του. Σκηνοθετεί ο Γιάννης Σκουρλέτης. Παράλληλα, θα γίνουν και κάποιες ξεχωριστές εκδηλώσεις.
■ Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων σχετικά με το έργο και τις παραστάσεις του Λευτέρη Βογιατζή, η θεατρολόγος Ελση Σακελλαρίδου παρουσιάζει τον ποιητή Χάουαρντ Μπάρκερ. Στο φουαγέ του θεάτρου, έκθεση με διάφορα θέματα από την παράσταση το «Υστατο σήμερα».
■ Το φθινόπωρο του 2016 ο Δημήτρης Καραντζάς σκηνοθετεί το «Πάρτι γενεθλίων» του Χάρολντ Πίντερ.
Η πρόταση του Διονύση Σαββόπουλου να γιορτάσει τα 50 μουσικά του χρόνια μόνος, με μια κιθάρα στη σκηνή, ξεκινώντας από «Το φορτηγό», άρεσε στην Ειρήνη Λεβίδη. «Είχαμε συνεργαστεί παλιά, τότε που ασχολιόμουν πολύ με το παιδικό βιβλίο. Σε εκδήλωση το 1976 στο Λαύριο, του ζήτησα να έρθει να παίξει για τα παιδιά. Μου είπε: “Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά…” Κι άρχισε να μου εξηγεί τι εννοεί. Του απάντησα: “Να, αυτά να πεις”. Ηρθε, κι έτσι προέκυψε το τραγούδι “Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά”, που πρωτοτραγουδήθηκε στο Λαύριο. Ηταν μια εκπληκτική βραδιά».
