Η θάλασσα μέσα του

Γυνή και θάλασσα, αυτό το δίπτυχο κυριαρχεί στη νέα έκθεση του Παύλου Σάμιου στο Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Υδρας. Πολλά από τα έργα ανήκουν στην ιδιωτική συλλογή του ζωγράφου και παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην ενότητα «Η θάλασσα παντού», που επιβεβαιώνει τη νησιωτική καταγωγή του αλλά και τη θέση που έχει το υγρό στοιχείο στην καρδιά και την τέχνη του.

«Η θάλασσα εμπεριέχεται στη ζωή όλων μας», επισημαίνει ο ίδιος, καθώς βυθίζει το πινέλο του στα χρώματα και ζωγραφίζει γυναίκες, νεκρές φύσεις, καφενεία, νυχτερινά τοπία, εσωτερικά σπιτιών, πάντα δίπλα στο κύμα ή με ένα ανοιχτό παράθυρο σ’ ένα κομμάτι παραλίας. Αφαιρετικές περιηγήσεις σε νησιά, μνήμες διακοπών, τραπέζια με φέτες καρπούζι, σταφύλια και άλλα φρούτα γίνονται θελκτικές προκλήσεις στον καμβά. Ζευγάρια συνομιλούν, ονειρεύονται, φιλιούνται. Τέσσερις Αφροδίτες του, με αρχαιοελληνικές αναφορές, κυριαρχούν, ενώ άλλες γυναικείες φιγούρες τυλιγμένες με δράκους παραδίδονται σε διονυσιακό εκστασιασμό.

Για τον γνωστό ζωγράφο η θάλασσα είναι έμπνευση, βλέμμα, εμπειρίες. Λειτουργεί ως η απαραίτητη ανάσα στο κύριο θέμα της δουλειάς του. «Η ζωγραφική είναι ένα παιχνίδι της φαντασίας», έχει πει ο ίδιος. «Η φαντασία ωστόσο στην περίπτωση του Σάμιου, ελεύθερη και συνάμα εντελώς χειραγωγημένη από τον ίδιο, συμπορεύεται με τον δυνατό του χρωστήρα και διαμορφώνεται μέσω αυτού σε έργα μοναδικά», επισημαίνει η Ντίνα Αδαμοπούλου, προϊσταμένη των Γενικών Αρχείων του Κράτους-Ιστορικού Αρχείου-Μουσείου Υδρας. «Με ένα δικό του μοναδικό τρόπο και βάζοντας σε κάθε περίπτωση την προσωπική του σφραγίδα μάς κάνει κοινωνούς άλλοτε της μαγείας, της δύναμης και της ηρεμίας της φύσης, άλλοτε της εκφραστικότητας και του πάθους της ανθρώπινης μορφής».

Και το υγρό στοιχείο σχεδόν παντού, βασικό σημείο αναφοράς του: «άλλοτε καταγάλανο ή και καταπράσινο ή πολλές φορές και μανιασμένο, σχεδόν μελανό, ή πάλι ενυπάρχοντας διακριτικά κάπου μακριά, στο βάθος, λατρεμένο όμως πάντοτε στις εικαστικές συνθέσεις του δημιουργού».

Γεννημένος στην Αθήνα το 1948, ο Σάμιος από μικρός ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και το σχέδιο βοηθώντας τον πατέρα του στο εργαστήριο παπουτσιών. Αγάπησε τη θρησκευτική ζωγραφική -έχει άλλωστε διακοσμήσει με την τεχνική τού φρέσκο πολλές μικρές εκκλησίες- και έχει εκθέσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σπούδασε στην Καλών Τεχνών με τον Νίκο Νικολάου, ο οποίος είχε σαν αρχή το σχέδιο και την παράδοση της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Ο Γιάννης Μόραλης του έμαθε να βλέπει το φως και τη σκιά με ιμπρεσιονιστικό τρόπο και να εκφράζει τη ζωγραφική όσο βαθύτερα μπορεί. Με οδηγό αυτούς τους δύο δασκάλους χάραξε την προσωπική του πορεία, αναπτύσσοντας ένα ιδιαίτερο, αναγνωρίσιμο λεξιλόγιο.

Ιnfo: Μέχρι 31 Ιουλίου. Ιστορικό Μουσείο-Αρχείο Υδρας, τηλ. 22980-52355, www.iamy.gr