Τον διχασμό που υπάρχει στους κόλπους του ΔΝΤ μεταξύ της οικονομικής ανάλυσης και των συνταγών οικονομικής πολιτικής που επιβάλλει σε διάφορες χώρες οι οποίες ζητούν την οικονομική του στήριξη αναδεικνύει πρόσφατη μελέτη του Ταμείου.
Η έκθεση «Causes and Consequences of Income Inequality», που εκπόνησαν οι Era Dabla-Norris, Kalpana Kochhar, Nujin Suphaphiphat, Frantisek Ricka και Evridiki Tsoun για λογαριασμό του Ταμείου, καταρρίπτει παντελώς τον μύθο ότι η οικονομική ανισότητα κάνει καλό στην ανάπτυξη καθώς διαχέεται σε όλους.
Καλεί τις κυβερνήσεις που επιθυμούν να επιταχύνουν τις οικονομίες τους να επικεντρωθούν στο φτωχότερο 20% του πληθυσμού τους. Η μελέτη διαπιστώνει ότι η τεχνολογική πρόοδος, η εξασθένηση των εργατικών συνδικάτων, η παγκοσμιοποίηση και οι φορολογικές πολιτικές που ευνοούν τους πλούσιους διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στη διεύρυνση της οικονομικής ανισότητας.
Τονίζει όμως ότι η οικονομική ανισότητα είναι επιζήμια για την ανάπτυξη. «Οταν το μερίδιο του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού στα εισοδήματα αυξάνεται, η ανάπτυξη μειώνεται μεσοπρόθεσμα, ενώ αντίθετα μια αύξηση των μεριδίου του φτωχότερου 20% οδηγεί σε υψηλότερη αύξηση του ΑΕΠ» σημειώνει χαρακτηριστικά.
Οι διαπιστώσεις της έκθεσης έρχονται σε πλήρη αντίθεση με όσα απαίτησε, έπραξε και συνεχίζει να απαιτεί από την ελληνική κυβέρνηση, ειδικά στον χώρο των εργασιακών ζητημάτων. Η μελέτη διαπιστώνει ότι η χαλάρωση των κανονισμών στην αγορά εργασίας σχετίζεται με τη μεγαλύτερη ανισότητα και ενισχύει τα εισοδήματα του πλουσιότερου 10%. Επίσης ότι οι πιο χαλαροί κανόνες προσλήψεων και απολύσεων, ο χαμηλότερος κατώτατος μισθός και η μη ύπαρξη συλλογικών συμβάσεων και συνδικάτων σχετίζεται με την ανισότητα. Δάσκαλε που δίδασκες…
-320x213.jpg)
