Η πλατεία του Λαού ήταν κατάμεστη. Η κινητοποίηση του συνδικάτου Fiom-Cgil, το οποίο εκπροσωπεί την πλειοψηφία των εργατών του μετάλλου, στέφθηκε με επιτυχία και ο επικεφαλής του, Μαουρίτσιο Λαντίνι, κέρδισε το πρώτο του στοίχημα. Κατάφερε να στείλει στην κυβέρνηση του Ματέο Ρέντσι το μήνυμα ότι ένα σημαντικό κομμάτι της ιταλικής κοινωνίας δεν εγκρίνει τις κατευθυντήριες γραμμές της κυβερνητικής πολιτικής.
Μια συνδικαλιστική κινητοποίηση, αλλά όχι μόνο, αφού στη συγκέντρωση του Σαββάτου πήραν μέρος κινήματα για την υπεράσπιση του νερού ως δημόσιου αγαθού, για την προστασία της ελευθερίας του Τύπου και του ιταλικού Συντάγματος, όπως και οργανώσεις μαθητών και φοιτητών.
«Ηταν η πρώτη “γενική δοκιμή” της ευρείας “κοινωνικής Συμμαχίας”, τη δημιουργία της οποίας ανήγγειλε ο ίδιος ο Λαντίνι τις περασμένες εβδομάδες. Ενας πυρήνας από τον οποίο πολλοί θεωρούν ότι μπορεί να συσταθεί μια νέα αριστερή δύναμη, με σαφείς αναφορές στον ΣΥΡΙΖΑ και στο Podemos και με δυνατότητα να εξασφαλίσει μέχρι και το 10% της πρόθεσης ψήφου των Ιταλών.
Ο Λαντίνι, μιλώντας από την εξέδρα που στήθηκε στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης, θέλησε να υπογραμμίσει ότι «το κύριο αίτημα είναι η κατάργηση της μεταρρύθμισης του εργασιακού», η οποία ενισχύει τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να απολύουν τους εργαζομένους και, παράλληλα, περιορίζει το δικαίωμα προσφυγής του απολυμένου στη Δικαιοσύνη.
«Χαίρουμε μεγαλύτερης λαϊκής στήριξης από εκείνη της κυβέρνησης Ρέντσι», πρόσθεσε ο επικεφαλής της Fiom-Cgil, σύμφωνα με τον οποίο ο Ιταλός κεντροαριστερός πρωθυπουργός «έχει υιοθετήσει τη λογική των εργοδοτών». Το «παρών» στην κινητοποίηση έδωσαν και εκπρόσωποι της αριστερής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος, όπως οι Πίπο Τσιβάτι, Στέφανο Φασίνα και Ρόζι Μπίντι.
Κοντά στις σημαίες της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, του κόμματος Αριστερά και Ελευθερία και των Ιταλών εργαζομένων, κυμάτιζαν και εκείνες του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τη γαλανόλευκη. Δεν είναι τυχαίο.
Η «κοινωνική Συμμαχία» που γεννιέται στην Ιταλία έχει επίγνωση του ότι η Αριστερά σήμερα, σε κάθε κοινωνική και πολιτική της μορφή, πρέπει να προσπαθήσει να δώσει σφαιρικές απαντήσεις, παρουσιάζοντας στους πολίτες ένα πρόγραμμα που να ξεπερνά τα στενά όρια της αντιπολίτευσης.
«Η μαζική συμμετοχή στην κινητοποίηση αυτή δείχνει ότι η κυβέρνηση Ρέντσι με τις επιλογές της δεν αποτελεί μονόδρομο. Διότι ο μονόδρομος και η έλλειψη εναλλακτικών σημαίνουν αποδυνάμωση ή και θάνατο της δημοκρατίας» τόνισε κατά την παρέμβασή του ο συνταγματολόγος Στέφανο Ροντοτά, ένα από τα σημεία αναφοράς του ευρύτερου χώρου της ιταλικής ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει: Τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει ο επικεφαλής της Fiom-Cgil και εμπνευστής της όλης πρωτοβουλίας; Σύμφωνα με μέρος των Ιταλών σχολιαστών, ο Μαουρίτσιο Λαντίνι θέλει να κατέβει άμεσα στον πολιτικό στίβο, με τη δημιουργία ενός νέου κόμματος ή, έστω, μιας συμμαχίας αριστερών δυνάμεων.
Ο ίδιος, όμως, συνεχίζει να το διαψεύδει. Παράλληλα, πολλοί αναλυτές είναι βέβαιοι ότι σκοπεύει να αντικαταστήσει τη γενική γραμματέα του συνδικάτου Cgil, Σουζάνα Καμούσο, και να συνεχίσει από θέση ισχύος τη ρήξη με την κυβέρνηση.
Μέχρι το καλοκαίρι, το τοπίο θα πρέπει να έχει ξεκαθαρίσει. Είναι σαφές, πάντως, ότι μεγάλο μέρος των ιταλικών συνδικάτων διαθέτει ενέργεια και μαχητικότητα, οπωσδήποτε μεγαλύτερη από εκείνη των κομμάτων του αριστερού χώρου. Δεν μένει παρά να δούμε αν θα καταφέρουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους, με ουσιαστική συνεργασία για τη δημιουργία μιας νέας πολιτικής οντότητας.
