Με μικροψυχία πολιτική δεν κάνεις

Ετσι, βλέποντας στην οθόνη του υπολογιστή τον σημερινό τίτλο, μου ήρθε να κάνω ένα λογοπαίγνιο και αντί «μικροψυχία», να βάλω… μικρο-ψιχία∙ ψιχουλάκια δηλαδή. Ούτε μ’ αυτά, τα ελάχιστα ψίχουλα, με μεταφορική σημασία, κάνεις πολιτική. Μικρόψυχος λοιπόν και… μικροψιχουλιάρης –άρα πολιτικός ασήμαντος– ο νυν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πρόεδρος της Ν.Δ. και τέως πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς∙ για να παραθέσω το… ολόγραμμα των τίτλων του, μαζί και το ονοματεπώνυμο. Γιατί από εκεί, από την παράθεση, οδηγήθηκα να γράψω για μικροψυχία του κ. Σαμαρά. Ο οποίος, από την Καλαμάτα, την πατρίδα του, το «σπίτι» του –περιβάλλον που, εκ παραδόσεως, υποχρεώνει τουλάχιστον σε στοιχειώδη ευγένεια–, ενώ «εξαπέλυσε νέες βολές κατά του πρωθυπουργού» («Εφ. Συν.» 24/3), και καλά έκανε, αν έτσι πιστεύει, ωστόσο «απέφυγε να προσφωνήσει τον κ. Τσίπρα με το αξίωμα που έχει…»∙ να τον πει, δηλαδή, πρωθυπουργό!

Να κάνουμε τώρα και πολιτική διά του… εξορκισμού: ο τέως πρωθυπουργός δεν αναφέρεται στον νυν πρωθυπουργό με το αξίωμά του, για να το… ξορκίσει∙ όπως λέμε «κουφά» τα ποντίκια, «γλυκάδι» το ξίδι και… Σαμαρά τον Σαμαρά! Το «σίριαλ» της μικροψυχίας, που το πρώτο του «επεισόδιο» προβλήθηκε στο μέγαρο Μαξίμου, κατά την παράδοση της πρωθυπουργίας από τον απερχόμενο στον επερχόμενο (που δεν έγινε), συνεχίζεται μονότονο και πληκτικό και ανούσιο και, πάντα, μικρόψυχο. Απορώ, τι τηλεθέαση μπορεί να έχει. Τι ωφελούμαι, εγώ, ο «τηλεθεατής», ο πολίτης, από μία διαρκή επίδειξη μικροψυχίας, που καταντάει… μικρόνοια στο κάτω κάτω και που το μόνο που αποκαλύπτει είναι ένα μεγάλο πολιτικό κενό στην αξιωματική αντιπολίτευση, τη στιγμή που, περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε τον πολιτικό της λόγο!

ΥΓ. Από κοντά, «τσόντα» στο «σίριαλ» και ο (αγέλαστος) εκπρόσωπος της Ν.Δ. Κ. Καραγκούνης: «Τίποτα καινούργιο δεν προέκυψε από τη συνάντηση Τσίπρα – Μέρκελ». Τόσο κατάλαβε ο κύριος… υστερόγραφο.