Ολοι ήταν εναντίον του στη μακρινή τη Ρίγα και μες στο γάλα ένιωθε ο Γιάνης μας σαν μύγα.
Ο μόνος αισιόδοξος ήταν η αφεντιά του και ο Σλοβάκος Καζιμίρ δεν πίστευε στ’ αυτιά του.
Στο γεύμα δεν αξιώθηκε το επίσημο να πάει στημένη του την είχανε. Μαζί τους πώς να φάει;
Μ’ αυτούς τους ομολόγους του ποτέ του δεν τα βρήκε σαν από άλλο ανέκδοτο, στο νόημα δεν μπήκε.
Αλλά και στα Εξάρχεια, τι το ’θελε να πάει; Ευτυχώς που στα δύσκολα τον έσωσ’ η Δανάη.
Τρεις μήνες τι κατάφερε πραγματικά ο Γιάνης; Ισχνός ο απολογισμός αν κάτσεις και τον κάνεις.
Με πλήθος συνεντεύξεων, με λόγια δίχως πράξη η Ευρώπη όλη σύμφωνη τον Γιάνη μας να κράξει.
Καλά που το κατάλαβε και τον μαζεύει τώρα ο Αλέξης κι ας τον θεωρεί ως… asset για τη χώρα!
Κι έτσι στη διαπραγμάτευση έπαψε να ’ν’ ο πρώτος τη θέση αυτή τη ζηλευτή την πήρε ο Τσακαλώτος.
Είθε η νέα ομάδα μας κάτι καλό να βγάλει κάπως να συμμαζέψουμε το μαύρο μας το χάλι.
Με πολυνομοσχέδιο τώρα θα προσπαθήσουν για τις καλές προθέσεις μας τους δανειστές να πείσουν.
Ρίχνουν και δημοψήφισμα και κάλπες στο τραπέζι στο παρά ένα είμαστε και… τα παιδία παίζει.
Ομως δεν έχουμε καιρό, οι προθεσμίες τρέχουν και τα ταμεία πληρωμές για πόσο πια ν’ αντέχουν;
Ο Μάιος μας έφτασε και εμπρός βήμα ταχύ αλλιώς θα προϋπαντήσουμε μαζί του τη δραχμή.
Κι ενώ άνθη και λούλουδα μαζεύουμε σαν χάννοι αισθάνομαι πως μας φορούν ακάνθινο στεφάνι…
