Η επικοινωνιακή επίθεση των πιστωτών και των συντηρητικών εταίρων μας στην Ε.Ε. κορυφώθηκε χθες, λίγες ώρες πριν από την κρίσιμη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. Τελευταία κίνηση -μετά τη συνεχή προσπάθεια αποδόμησης του Γιάνη Βαρουφάκη και τους εκβιασμούς των Κοστέλο, Ντάισελμπλουμ- ήταν το πέταγμα της ρετσινιάς του «απροσάρμοστου, του μη συνεργάσιμου, του απομονωμένου» προς την ελληνική κυβέρνηση.
Για τον σκοπό αυτό «εργάστηκε επιμελώς» χθεσινό δημοσίευμα του Bloomberg, το οποίο έφερε στελέχη του ΔΝΤ να δηλώνουν προς ομολόγους τους της ευρωζώνης ότι η Ελλάδα είναι ο λιγότερο συνεργάσιμος… «πελάτης» στην 70ετή ιστορία του Ταμείου. Οπως υποστήριξε το δημοσίευμα, στην προχθεσινή τηλεδιάσκεψη του Euroworking Group οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παραπονέθηκαν ότι οι Ελληνες αξιωματούχοι δεν τήρησαν τη συμφωνία παράτασης της δανειακής σύμβασης του Φεβρουαρίου σχετικά με τη συνεργασία με τους πιστωτές. «Γερμανοί οικονομικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι το να πείσεις την ελληνική κυβέρνηση να καταρτίσει ένα αυστηρό πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής είναι σαν να ιππεύεις ένα νεκρό άλογο» ανέφερε σχετικά το δημοσίευμα του Bloomberg, που ωστόσο σημείωσε (και αυτό έχει τη σημασία του ως προς τη ρετσινιά) ότι το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών δεν ανταποκρίθηκε σε επανειλημμένα αιτήματά του για ένα σχόλιο.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και δημοσίευμα της «Wall Street Journal», που υποστήριξε ούτε λίγο-ούτε πολύ ότι «η Ελλάδα (βλέπε κυβέρνηση) είναι εκτός πραγματικότητας». Επικαλούμενο θέσεις των τεχνικών κλιμακίων των «θεσμών» που βρίσκονται στην Αθήνα, το δημοσίευμα τόνισε ότι αυτά λαμβάνουν ελάχιστη πληροφόρηση για τα οικονομικά της ελληνικής κυβέρνησης όπως και για άλλα θέματα-κλειδιά. «Οι Ελληνες δεν συνεργάζονται», φέρεται να είπε αξιωματούχος των «θεσμών» που συμμετείχε στην προχθεσινή τηλεδιάσκεψη.
Αλλά και ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, αντικαγκελάριος της Γερμανίας και πρόεδρος του συγκυβερνώντος SPD, υπαινίχθηκε τα ίδια, δηλώνοντας μεταξύ άλλων χθες από το Βερολίνο ότι το πρόβλημα δεν είναι μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας αλλά οι προϋποθέσεις της «σημαντικής οικονομικής βοήθειας» προς την Ελλάδα, στις οποίες η ελληνική κυβέρνηση δεν συμφωνεί με τις υπόλοιπες χώρες του ευρώ.
Ο στόχος των παραπάνω δηλώσεων και δημοσιευμάτων είναι βέβαια κάτι παραπάνω από εμφανής: να φανεί απομονωμένη από τη διεθνή κοινότητα η ελληνική κυβέρνηση και να στιγματιστεί.
Βέβαια, για την «ταμπακέρα», για την ουσία του προβλήματος όπως αυτή περιγράφηκε στο προχθεσινό εξαίσιο άρθρο του Γιάννη Δραγασάκη -και του υπόλοιπου οικονομικού επιτελείου της ελληνικής κυβέρνησης- στους «Financial Times», όπου ζήτησε από πιστωτές και εταίρους όχι μια ειδική αλλά μια ίση μεταχείριση, δεν υπήρξε κουβέντα ούτε από τα τεχνικά κλιμάκια, ούτε από τον Γιούνκερ, ούτε από τη Λαγκάρντ, ούτε βέβαια από τον Σόιμπλε. Τι θα μπορούσαν άλλωστε να πουν οι παραπάνω για τη συρρίκνωση του ελληνικού ΑΕΠ κατά 26%, την εκτόξευση της ανεργίας από το 8% στο 26%, την υποχώρηση των μισθών κατά 33% στα τελευταία 4 χρόνια των μνημονίων. Ο Δραγασάκης ζήτησε από τους εταίρους να αντιμετωπίσουν την Ελλάδα ως ισότιμο μέλος και να βοηθήσουν να βγει από το μαρτύριο του Σίσυφου στο οποίο την καταδίκασαν τα «προγράμματα βοήθειας» και οι αποτυχημένες πολιτικές εσωτερικής υποτίμησης.
Εγκλωβισμένοι στις ιδεολογικές τους προσκολλήσεις, δέσμιοι στις προσταγές των ευρωπαϊκών ελίτ, οι εν λόγω εταίροι -του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος- αδυνατούν να αντιληφθούν τον λόγο της Αθήνας και περιορίζονται στις πιέσεις. Αδυνατούν να δουν αλλαγές, όπως η αυξανόμενη σύμπνοια της κοινής γνώμης υπέρ του δικαίου των ελληνικών διεκδικήσεων για τις πολεμικές επανορθώσεις ή οι κλιμακούμενες αντιδράσεις κατά της λιτότητας, που αποτυπώθηκαν έκδηλα χθες με τη διαδήλωση στη Φρανκφούρτη. Και βέβαια, χάνουν έτσι συνεχώς σε ισχύ, απαξιώνονται στη συνείδηση των Ευρωπαίων πολιτών.
-320x213.jpg)
