Διδάσκουμε και οι δύο ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα πρώτα μας όμως βήματα στην εκπαίδευση τα κάναμε ως καθηγητές στο Γυμνάσιο της Σχολής Μωραΐτη, στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Την περίοδο αυτή την έχουμε ακόμη στην καρδιά μας: επικρατούσε ένα κλίμα δημιουργικότητας και ελευθερίας. Από τους καθηγητές αναμενόταν να ξεφεύγουν από τα στεγνά διδακτικά εγχειρίδια και να δίνουν ό,τι καλύτερο μπορούσαν· να καλλιεργούν την κριτική σκέψη και να έχουν μια ζεστή σχέση με τον καθένα από τους μαθητές τους.
Σε εβδομαδιαία βάση συναντιόμασταν στο γραφείο του γυμνασιάρχη για να συζητήσουμε για τους στόχους μας, τις μεθόδους μας, τις επιλογές μας, τα επιμέρους προβλήματά μας· για να ανταλλάξουμε επιστημονικές απόψεις και παιδαγωγικές ανησυχίες. Ψυχή του προγράμματος και του κλίματος αυτού ήταν ο γυμνασιάρχης μας Γιώργος Θαλάσσης – ένας άνθρωπος που αντιπροσωπεύει το άκρο αντίθετο τού «από καθέδρας»: ευφυής, πνευματώδης, ζεστός, ευγενικός, απίστευτα καλλιεργημένος και ολόψυχα δοσμένος στην εκπαίδευση. Χάρη στον Γιώργο Θαλάσση, αυτό που σήμερα αναζητούμε εναγωνίως ως άπιαστο πρότυπο, το «Νέο Σχολείο», εμείς το ζήσαμε στα χρόνια εκείνα.
Με οδυνηρή έκπληξη πληροφορούμαστε ότι η εργοδοσία θυροκόλλησε στον Γιώργο Θαλάσση τη «συνταξιοδότησή» του. Είναι άραγε γιατί, με παρρησία και γενναιότητα, υπερασπίστηκε κατ’ επανάληψη τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων του; Είναι γιατί στο δικαστήριο υπερασπίστηκε τη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου;
Είναι γιατί, μαζί με άλλους συναδέλφους του, στήριξε το δικαίωμα του Νίκου Ρωμανού στην εκπαίδευση; Είναι γιατί η διεύθυνση δέχτηκε πιέσεις από κάποια μερίδα γονέων;
Αν ισχύουν τα παραπάνω, ή έστω κάτι από αυτά, αδυνατούμε να αναγνωρίσουμε το σχολείο στο οποίο εργαστήκαμε.
Στα χρόνια της δικτατορίας, ο Αντώνης Μωραΐτης είχε το θάρρος να συμπεριλάβει στο διδακτικό προσωπικό της Σχολής τα πιο φωτεινά μυαλά της εποχής· ανθρώπους που συχνά διώκονταν για τα δημοκρατικά τους φρονήματα. Τι απέγινε εκείνο το πνεύμα;
*Τμήμα Φιλολογίας, Φιλοσοφική Σχολή, ΕΚΠΑ
**Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, ΕΚΠΑ
