Γέφυρες μεταφοράς συμβόλων

Από τις, κατά Τσίπρα, «γκρεμισμένες γέφυρες» του Σαμαρά κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων, στην πρώτη γραμμή ενδιαφέροντος της κυβέρνησης είναι τώρα το «πρόγραμμα-γέφυρα», το οποίο οι συνομιλητές-εταίροι μας στις Βρυξέλλες μετέτρεψαν σε «συμφωνία-γέφυρα» («bridge agreement»)∙ έστω ως απλή αναφορά, που όμως εκτιμήθηκε ως «πρώτο δειλό βήμα» προσέγγισης («Εφ. Συν.» 14-15/2). Θυμίζω το επίθετο «γεφυροποιός», που αποδόθηκε στον Ευάγγελο Αβέρωφ, για τον τρόπο με τον οποίο κινήθηκε –εκ των πρωταγωνιστών πιστεύω– κατά τη μετάβαση από τη δικτατορία της χούντας στη μεταπολίτευση.

Οι γέφυρες, γενικώς, αναρίθμητες φορές στην Ιστορία έχουν υπάρξει σύμβολα, στην πολιτική και όχι μόνο. Το είδος και ο λόγος κατασκευής –γέφυρα και γεφύρωση– προσφέρονται όσο ελάχιστα στη χρήση μεταφορών και συμβόλων. Ιδιαίτερα γοητευτικές ως σύμβολα ένωσης των αντιθέτων∙ οι αντίπερα όχθες. Αλλά και σύμβολα της επιθυμίας του ανθρώπου να προχωρήσει πιο μακριά την έμφυτη αναζήτηση, να προσεγγίσει το άφταστο, το ακατόρθωτο, να υπερβεί εμπόδια. Προκειμένου περί συνεννόησης (καλή ώρα!), λέμε: «Θα φτάσουμε μέχρι τα μισά της γέφυρας», ώστε ο άλλος, από την απέναντι μεριά, να διασχίσει το άλλο μισό και στη μέση να γίνει η συνάντηση.

Ακόμα και στην καφεμαντεία (στο «φλιτζάνι»), η γέφυρα συμβολίζει γεγονός ή πρόσωπο που σου αλλάζει τη ζωή, αλλά και ευκαιρία για επιτυχία, και περίοδο δυσκολιών, που όμως, αν η άλλη πλευρά της γέφυρας είναι καθαρή, οι δυσκολίες θα ξεπεραστούν κ.λπ. κ.λπ. Ενδιαφέρον για τους περίεργους: ανάδοχος (νονός) της διάσημης Γέφυρας των Στεναγμών στη Βενετία ήταν ο Λόρδος Βύρων: όταν την είδε σχολίασε πως οι κατάδικοι που την περνούσαν, βλέποντας για τελευταία φορά στη ζωή τους τη Βενετία, θα αναστέναζαν!

Αυτά περί γεφυρών, με την ελπίδα πως ανάμεσα στο «πρόγραμμα-γέφυρα» και τη «συμφωνία-γέφυρα» δεν θα υπάρξουν διαφορές… αγεφύρωτες, και με πλήρη επίγνωση ότι το Eurogroup δεν είναι… γέφυρα ομορφιάς!