Σιγά που θα έλειπε από τη δίνη της καταστροφολογίας ο «“τσάρος” της πλατείας Συντάγματος» («Εφ. Συν.» 14/1) Γκίκας Χαρδούβελης. Συχνά ο επιστημονικός λόγος και ο πολιτικός λόγος υποτάσσονται στην πολιτική σκοπιμότητα. Αν μάλιστα συμβαίνει να έχεις και πολιτικές φιλοδοξίες εγκαταλείποντας τις ακαδημαϊκές, τόσο το χειρότερο∙ μπορεί και να λες πράγματα που ίσως να μην τα πιστεύεις.
Εν πάση περιπτώσει, στη δίνη και ο «τσάρος», συνέχισε το «τροπάριο της προεκλογικής κινδυνολογίας», προειδοποιώντας για το κόστος που συνεπάγεται τυχόν διακοπή του Μνημονίου, αλλά και τον κίνδυνο να βρεθεί η Ελλάδα εκτός ευρώ από… ατύχημα, εάν η νέα κυβέρνηση… κ.λπ. κ.λπ. μονότονα. Σε άλλη ομιλία του, υπερασπιζόμενος θερμά την ανάγκη να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ νέας κυβερνήσεως και τρόικας, επέσεισε ότι, διαφορετικά, θα απολεσθούν 7,2 δισ. ευρώ που εκκρεμούν από την τελευταία αξιολόγηση και άλλα 11,4 δισ. ευρώ (σε ομόλογα αυτά) από το «μαξιλάρι» του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Στάχτη και μπούλμπερη δηλαδή!
Φαίνεται πως όλα αυτά (που λέει ο κ. Χαρδούβελης και άλλοι ομόφρονές του και) που τα είχαμε, υπάρχει τώρα κίνδυνος –από… ατύχημα ή… στραμπούληγμα– να τα χάσουμε! Δηλαδή, η κυβέρνηση Σαμαρά εγγυόταν όσα μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσει να εγγυηθεί! Αρα, η, αναμενόμενη δημοσκοπικά, πλειοψηφία που θα πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελείται από πολίτες δύο κατηγοριών: α) αγνώμονες, αφού καταψήφισαν με αχαριστία κυβέρνηση που τους ευεργέτησε, β) ηλίθιους, αφού άφησαν το γρασίδι σιγουριάς που έστρωσε η κυβέρνηση Σαμαρά, για να πατήσουν ξυπόλητοι στ’ αγκάθια και τ’ αγριόβατα του ΣΥΡΙΖΑ!
Να επαναλάβω ότι το γεγονός, ανεξαρτήτως ερμηνειών και διαθέσεων, είναι οι εκλογές της Κυριακής. Ασφαλώς, με πιο οξυμένα προβλήματα από προηγούμενες, αλλά, πάντως, εκλογές. Γι’ αυτό και γίνονται: για να επανεξετάζονται, ει δυνατόν και να επιλύονται, προβλήματα. Αυτό βέβαια προϋποθέτει θάρρος και γνώση∙ αλλιώς… φοβερίζεις…
