Τέρμα οι διπλές αναγνώσεις, η σκιά και τα υπονοούμενα για δήθεν ρατσιστική συμπεριφορά από μέρους του Μπένεντικτ Κάμπερμπατς.
O ίδιος ο Βρετανός ηθοποιός μπορεί να απολογήθηκε αμέσως για την αστοχία του να χρησιμοποιήσει τη λέξη «έγχρωμος» μιλώντας για τους συναδέλφους του μαύρους ηθοποιούς, αλλά οι δηλώσεις υποστήριξης καταφθάνουν η μία μετά την άλλη.
Από τους πλέον περιζήτητους και λαμπερούς πρωταγωνιστές των ημερών μας, ο 38χρονος σήμερα Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, γέννημα-θρέμμα του λονδρέζικου Χάμερσμιθ, έδωσε πριν από μερικές μέρες συνέντευξη στην αμερικανική τηλεόραση (PBS)
. Μιλώντας συγκεκριμένα στο σόου του Τάβις Σμάιλι κάποια στιγμή σχολίασε: «Εχω την εντύπωση πως όσο περνά ο καιρός τα πράγματα αλλάζουν για τους έγχρωμους ηθοποιούς. Οι περισσότεροι φίλοι μου ηθοποιοί είχαν περισσότερες ευκαιρίες εδώ (στην Αμερική) απ’ ό,τι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει».
Yποψήφιος για Οσκαρ α’ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Το παιχνίδι της μίμησης» (είναι εξαίρετος στην ερμηνεία του μαθηματικού Αλαν Τιούρινγκ) ο Κάμπερμπατς δέχτηκε αρχικά κάποιες επιθέσεις για τον αδόκιμο όρο.
Κυρίως από εκπροσώπους αντιρατσιστικών οργανώσεων, οι οποίοι δήλωσαν πως, ακόμα κι αν δεν το κατάλαβε, ο «Μπένεντικτ Κάμπερμπατς ανέδειξε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα για τον κόσμο της βιομηχανίας του θεάματος και την κοινωνία γενικότερα.
Με τον τρόπο αυτό τόνισε επίσης ότι όσο η γλώσσα εξελίσσεται τόσο πιο λάθος ορολογία χρησιμοποιούμε. Οι οργανισμοί υπάρχουν για να επικρίνουν τέτοια αδικήματα που αφορούν την ιστορική χρήση του όρου».
Δηλώνοντας συντετριμμένος από το λεκτικό του παράπτωμα, ο Κάμπερμπατς βγήκε αμέσως και δήλωσε: «Είναι πράγματι μεγάλο αδίκημα να χρησιμοποιείς αυτή την απαρχαιωμένη ορολογία. Καταθέτω την ειλικρινή μου συγγνώμη. Δεν έχω καμία δικαιολογία, είμαι ανόητος αλλά αυτό δεν αλλάζει τη ζημιά που έχει γίνει. Το πιο ταπεινωτικό για μένα είναι ότι τη στιγμή που χρησιμοποίησα τον όρο μιλούσα για τις φυλετικές ανισότητες στον κόσμο του θεάματος στο Ηνωμένο Βασίλειο και την ανάγκη για ταχεία βελτίωση στον κλάδο μας».
Δυστυχώς για τον ηθοποιό δεν είναι η πρώτη ρατσιστική «διαμάχη» στην οποία εμπλέκεται.
Μόλις πέρυσι ο επίτροπος της πόλης της Νέας Υόρκης δήλωσε στους New York Times πως κατά τη γνώμη του ο πέμπτος προπάππους του Κάμπερμπατς κατείχε φυτείες ζάχαρης στα Μπαρμπέιντος, στις οποίες δούλευαν σκλάβοι.
Ο ηθοποιός δεν μπορούσε παρά να «παραδεχτεί» το παρελθόν της οικογένειάς του και, μάλιστα, αποκάλυψε ότι η μητέρα του κάποτε τον συμβούλευσε να μη χρησιμοποιεί στα επαγγελματικά του το πραγματικό του επώνυμο για να μην ξεσηκώσει θύελλα αξιώσεων σε περίπτωση που απόγονοι των σκλάβων διεκδικήσουν αποζημιώσεις.
Προς το παρόν, βέβαια, η διαμάχη περιορίζεται ανάμεσα στο Χόλιγουντ και τα social media.
Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος της Guardian, που σε σχετικό editorial της έβαλε τίτλο «Ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς πρέπει να είναι πιο προσεκτικός με τις λέξεις. Αλλά κι εμείς οφείλουμε να μάθουμε από την απολογία του».
Οι συνάδελφοί του, πάντως, δεν μπήκαν καν σε κουβέντα για το πόσο άστοχη ή όχι ήταν η χρήση της λέξης «έγχρωμος».
Τον υπερασπίστηκαν αμέσως. Κυρίως οι μαύροι. «Είναι γελοίο. Και μόνο λίγο να παρακολουθήσει κανείς τα όσα είπε, καταλαβαίνει πως ο άνθρωπος αυτός είναι μεγάλος υποστηρικτής των μαύρων ηθοποιών», δήλωσε ξεκάθαρα ο Ντέιβιντ Ογιέλοουo.
Τον πήρε, είπε, αμέσως τηλέφωνο να του συμπαρασταθεί.
Ο επίσης Βρετανός Ογιέλοουο είναι ο πρωταγωνιστής της ιστορικής ταινίας «Selma» της Εϊβα Ντουβερνέ, η οποία καταγράφει τρεις μήνες από τη ζωή του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και στην ουσία ρίχνει φως στους σύγχρονους αγώνες για τα πολιτικά δικαιώματα που άλλαξαν την Αμερική.
Οταν, λοιπόν, έχεις την «ευλογία» του ίδιου του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δεν μπορείς να είσαι ρατσιστής.
