Εκπληκτος με τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. δήλωσε ο Σταύρος Θεοδωράκης, κατά τη χθεσινή ομιλία του στην Κ.Ο. του Ποταμιού: «Αν κάποιος έλειπε στο εξωτερικό τις τελευταίες 48 ώρες και επέστρεφε σήμερα στη χώρα, θα δυσκολευόταν να πιστέψει ότι αυτό που βλέπει είναι πραγματικότητα. Θα δυσκολευόταν δηλαδή να πιστέψει ότι η πρώτη αριστερή –όπως θέλουν να την αποκαλούν- κυβέρνηση της χώρας έχει μέσα της ακροδεξιούς, συνωμοσιολόγους και αντιευρωπαϊστές».
Κατανοητή η απογοήτευση από το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επέλεξε τον ίδιο ως κυβερνητικό εταίρο. Η έκπληξη, όμως, για το ετερογενές της σύμπραξης είναι εμφανώς προσποιητή. Αν μη τι άλλο, μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές ο κ. Θεοδωράκης αποφαινόταν κατηγορηματικά στο «Πρώτο Θέμα» (18.1) ότι «στις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ τώρα προστέθηκε άλλη μία, αυτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων». Από πού κι ώς πού ξαφνιάζεται τώρα από την κυβερνητική σύμπραξη μεταξύ «συνιστωσών»;
Επί της ουσίας, άλλωστε, απορεί κανείς τι ακριβώς πρόβλημα έχει με την Ακροδεξιά ένα κόμμα όπως το Ποτάμι, το ιδρυτικό κείμενο του οποίου ευαγγελίστηκε την απαγόρευση των διαδηλώσεων στο κέντρο της πρωτεύουσας, τη σύσταση ιδιωτικών ΑΕΙ (με το ρατσιστικό επιχείρημα της ανακοπής της φοιτητικής μετανάστευσης των Ελληνόπουλων «ακόμη και στην Αλβανία») και εκλογές αποκλειστικά και μόνο κάθε τετραετία, ώστε οι κυβερνήσεις να μην υπολογίζουν το «πολιτικό κόστος», δηλαδή τη λαϊκή ψήφο.
Αμπαλαρισμένα, όλα αυτά, μ’ εκείνο το άκρως ευρωπαϊκό, σεξιστικό σποτάκι για την «πρώτη φορά» της νεαρής ψηφοφόρου, της γοητευμένης από τον στιβαρό άντρα που πλασάρεται ως αδιαφιλονίκητος κομματικός κι εθνικός ηγέτης…
-320x213.jpg)
