Προκόψαμε με τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο Τσίπρας ανακοίνωσε το όνομά του, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ χειροκρότησε χλιαρά, αλλά στην ταράτσα του πρωθυπουργικού γραφείου μήτε μυρουδιά ούτε άχνα. Εις μάτην την είχαν στήσει από νωρίς χθες το απόγευμα γαζετατζήδες και δαιμόνιοι ρεπόρτερ των ερτζιανών, περιμένοντας την καμινάδα του Μαξίμου να βγάλει επιτέλους λευκό καπνό. Τίποτα. Ο πολιτικός Πάκης Παυλόπουλος είναι βλέπετε άχρωμος, άγευστος και άοσμος. Σκιά του παλιού καθηγητή που γέμιζε τα κρύα αμφιθέατρα της Νομικής τη δεκαετία του ’80. Μίλησαν για τις διαλέξεις του στον Αλέξη, πράγμα που βάρυνε, στην επιλογή του.
Αριστερό Πρόεδρο ομολόγησε ότι του υπέδειξαν, χαρακτηρίζοντας εύλογη τη σχετική αξίωση, καθώς έως σήμερα κανένας ένοικος της Ηρώδου Αττικού δεν προερχόταν από τον ευρύτερο κομμουνιστικό χώρο. «Η Αριστερά ουδέποτε υπήρξε αλαζονική» επισήμανε. «Τις κρίσιμες στιγμές για τη χώρα δεν διεκδίκησε αξιώματα για τον εαυτό της». Ακολούθησε λοιπόν την πεπατημένη, προκρίνοντας υποψήφιο από το αντίπαλο στρατόπεδο, ούτως ώστε να εγκριθεί από τη συντριπτική πλειονότητα του Κοινοβουλίου.
Καλιγώνει ποντικό ο μικρός. Η εύνοια των οιωνών και των μετέωρων του τα φέρνει όλα… αριστερά. Ο Προκόπης εισήλθε ασθμαίνων στο Μαξίμου, ν’ ακούσει τα συχαρίκια, με απύθμενη αναίδεια. Η διάθεσή του να ασκήσει σκληρή αντιπολίτευση ήταν πασίδηλος. Δεν φτάνει που φορούσε γραβάτα, με προφανή στόχευση να τα χώσει στον Τσίπρα, όστις επιμένει να παρουσιάζεται στα διεθνή φόρα ξεκαπίστρωτος, διάλεξε κι από πάνω ένα απαλό ροζ χρωματάκι από κείνα τα φλώρικα που λάνσαρε ο άλλοτε Συνασπισμός της Προόδου.
Η δυσφορία του πρωθυπουργικού επιτελείου δεν κρυβόταν. «Τι θέλουμε και μπλέκουμε με τους δεξιούς;» ξίνιζαν τα μούτρα στενοί συνεργάτες του Τσίπρα. «Θα βρούμε κακό μπελά με τη ρημάδα την εθνική ομοψηφία». Ο Πάκης όμως βγήκε απ’ το Μέγαρο μεταμορφωμένος. Τύφλα να ‘χει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπροστά στις δηλώσεις του επί του πεζοδρομίου. «Η πρόταση συνιστά εξαιρετική τιμή για μένα γιατί μου δίνει τη δυνατότητα με τις ταπεινές μου δυνάμεις να συμβάλω στην έξοδο της χώρας από αυτή την εφιαλτική κρίση που τη μαστίζει όλα αυτά τα χρόνια».
Σάστισαν ο Παππάς και ο Σακελλαρίδης. Τσιμπιόντουσαν για να σιγουρευτούν ότι δεν ονειρεύονται. «Πρέπει να αγωνιστούμε όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για όλη την Ευρώπη, προκειμένου να ανακτήσει τις αξίες που οραματίστηκαν πολλοί μεγάλοι άνδρες, αλλά τις οποίες έχει χάσει τα τελευταία χρόνια» συνέχιζε ακάθεκτος ο Πρόεδρος, αφήνοντάς τους ενεούς. Τόσο ώστε δεν αναρωτήθηκαν γιατί στο διάλο ψήφιζε καιρούς και ζαμάνια τα μνημόνια. Σιδεροκέφαλος.
