Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Από την τριήμερη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή, κυρίες και κύριοι, εκείνο που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν το θερμό χειροκρότημα που εισέπραξε ο βουλευτής Κώστας Ζουράρις μόλις τελείωσε την περίεργη ομιλία του. Και μου έκανε εντύπωση, διότι φυσικά δεν κατάλαβα τίποτα απ’ όσα είπε ο ποιητής.

Αισθανόμενη ότι μειονεκτώ όσον αφορά την ελληνική γλώσσα και γι’ αυτό δεν μπόρεσα να αντιληφθώ τα μηνύματα που ο ομιλητής ήθελε να περάσει, ρώτησα τον Σούρτα, την Κάρμεν και τον Ταρζάν -τα πανηλίθια μέλη της αγέλης μου- αν είχαν καταλάβει αυτά που δεν μπόρεσα να καταλάβω εγώ.

Υποθέτοντας, βάσιμα, πως όσο κατάλαβαν οι σκύλοι της αγέλης μου τι είπε ο Ζουράρις, άλλο τόσο κατάλαβαν και οι αξιότιμοι βουλευτές που τον καταχειροκρότησαν, έβγαλα το συμπέρασμα ότι το τόσο θερμό χειροκρότημα δεν το προκάλεσε η ομιλία του εκκεντρικού βουλευτή, αλλά το ότι κάποια στιγμή έβαλε μια τελεία και κατέβηκε απ’ το βήμα. Λυτρώθηκαν οι άνθρωποι και το πανηγύρισαν!

Αυτή η ιστορία μού θύμισε ένα αρχαίο ανέκδοτο που διηγούνταν για τον Σωκράτη.

Μια μέρα, που λέτε, ένας φιλόσοφος πήγε στην Αγορά, κάθισε κι άρχισε να διαβάζει ένα «βιβλίο» του, σχετικά με τη νέα φιλοσοφική του θεωρία. Μαζεύτηκε κόσμος γύρω του να τον ακούσει, πήγε κι ο Σωκράτης με τους μαθητές του. Οταν, με το καλό, τελείωσε η ανάγνωση, οι μαθητές του Σωκράτη ρώτησαν τον δάσκαλό τους πώς του φάνηκαν τα όσα άκουσε.

– Να σας πω: Με τα ελάχιστα που κατάλαβα, συμφωνώ. Ελπίζω να συμφωνώ και με όλα τ’ άλλα που δεν κατάλαβα…

Και είχε δίκιο ο άνθρωπος. Διότι την εποχή εκείνη -στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα- στην Αθήνα αλλιώς μίλαγαν κι αλλιώς έγραφαν: Μίλαγαν στη «λαϊκή» αττική διάλεκτο, που καταλάβαιναν όλοι, και έγραφαν στην «καθαρεύουσα» της εποχής, ένα μίγμα ιωνικής, αττικής, με αρχαϊκούς και επικούς-ομηρικούς τύπους. Αντε να καταλάβει ο λαϊκός φιλόσοφος, που δίδασκε τους περαστικούς στον δρόμο, στα «πηγαδάκια» και στα κουρεία. Και που ποτέ του δεν έγραψε τίποτα, πιστός στη σοφή παραδοχή του: «Ενα πράγμα ξέρω, πως δεν ξέρω τίποτα».

* Η Αλλοπάρ είναι η γλυκιά μου σκύλα, αρχηγίνα της αγέλης μας και αυστηρή ως προς την τήρηση της πειθαρχίας στην αυλή της: Οποιον κάνει αταξίες, θα τον υποχρεώνει να ακούει μια ομιλία Ζουράρι, για να μην το ξανακάνει!