Η χρόνια ανικανότητα ή αδιαφορία του ελληνικού κράτους να σχεδιάσει μια πολιτική ένταξης των προσφύγων που να ανταποκρίνεται στοιχειωδώς στις υπάρχουσες ανάγκες οδηγεί τώρα τους αρμόδιους φορείς να αναζητούν εναγωνίως δεξιά κι αριστερά μερικές θέσεις σε δομές φιλοξενίας, για να στεγάσουν όσους Σύρους είναι άστεγοι. Προφανής στόχος των πολύωρων συσκέψεων είναι να εκτονωθεί η καθιστική διαμαρτυρία που ξεκίνησαν περίπου 150 Σύροι την Τετάρτη στο Σύνταγμα και έχει από τότε εξελιχθεί σε μαζική συγκέντρωση άνω των 500 ανθρώπων.
Οπως ειπώθηκε σε χτεσινοβραδινή σύσκεψη στο υπουργείο Εσωτερικών (με τη συμμετοχή της Περιφέρειας Αττικής, του Δήμου Αθηναίων, της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, της Υπηρεσίας Ασύλου, συλλογικοτήτων της κοινωνίας των πολιτών και εκπροσώπων των Σύρων), επιχειρείται να βρεθούν θέσεις σε δομές φιλοξενίας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, ενώ θα εξεταστεί και η όποια δυνατότητα του Δήμου Αθηναίων να συνδράμει.
Χτες το απόγευμα, η περιφερειάρχης Αττικής Ρ. Δούρου επισκέφτηκε τους Σύρους στο Σύνταγμα και ανακοίνωσε πως επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών, τον υπ. Δημόσιας Τάξης και το υπουργείο Εσωτερικών, με τους οποίους συμφώνησε στην ανάγκη να ξεπεραστούν «τα γραφειοκρατικά προσκόμματα».
Η περιφερειάρχης χαρακτήρισε το αίτημα να βρεθεί στέγη «ανθρωπιστικό» και «αυτονόητο», που αν δεν ικανοποιηθεί άμεσα, «εκθέτει διεθνώς τη χώρα μας». Προσέθεσε όμως ότι «το θέμα του καταλύματος των προσφύγων από τη Συρία πρέπει να το δούμε συστηματικά, γιατί είναι βέβαιο ότι ο αριθμός τους θα αυξηθεί στο άμεσο μέλλον». Γιατί η περιφερειάρχης γνωρίζει, όπως το γνωρίζουν όλοι οι αρμόδιοι, πως η εξεύρεση ορισμένων θέσεων στέγης σήμερα δεν αρκεί και πως είναι επιτακτική ανάγκη να υπάρξει πολιτική ένταξης των προσφύγων (με πρόβλεψη για στέγαση, σίτιση, επαγγελματική κατάρτιση, απασχόληση, εκπαίδευση, υγεία και κοινωνική πρόνοια το πρώτο διάστημα μετά την παροχή ασύλου, σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, όπως περιλαμβάνονται σε πρόσφατες συστάσεις της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ).
Το άσυλο χωρίς πολιτικές ένταξης παραμένει σε μεγάλο βαθμό χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Γι’ αυτό και το άσυλο που δίνει η Ελλάδα σε όλους τους Σύρους αυθημερόν, αν έχουν ταυτοποιητικά έγγραφα (μετά από δύο μήνες αν δεν έχουν), δεν σημαίνει τίποτα για τους Σύρους του Συντάγματος. Δεν θέλουν άσυλο εδώ, θέλουν να φύγουν σε χώρες όπου το άσυλο έχει πραγματικό αντίκρισμα. Και είναι αποφασισμένοι να παραμείνουν στο Σύνταγμα όσο χρειαστεί, πιέζοντας την Ε.Ε. να τους ανοίξει τα σύνορα της ζώνης Σένγκεν και την Ελλάδα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.
Ολο και περισσότεροι
Ανθρωποι στην πλειονότητά τους νέοι, ανάμεσά τους φοιτητές που δεν πρόλαβαν -λόγω του πολέμου- ν’ αποφοιτήσουν ή να δουλέψουν πάνω στο αντικείμενο που σπούδασαν, έχουν κάνει το Σύνταγμα κέντρο μιας ειρηνικής αλλά μαχητικής διεκδίκησης. Μέρα με τη μέρα, η παρουσία τους πληθαίνει και οργανώνεται καλύτερα. Μια ομάδα με φωσφορίζοντα γιλέκα αναλαμβάνει να κρατά ανοιχτό ένα διάδρομο για τους περαστικούς και η φροντίδα για την καθαριότητα είναι υποδειγματική. Τα βράδια, εμφανίζονται έγχορδα και τουμπερλέκια και αρχίζουν τα τραγούδια και ο χορός. Μερικά αυτοκίνητα κορνάρουν για συμπαράσταση, περαστικοί σταματούν για να προσφέρουν τρόφιμα και κουβέρτες, να ακούσουν ιστορίες και να παίξουν με τα παιδιά.
Τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ αγνοούν μέχρι στιγμής όσα συμβαίνουν τόσες μέρες στο κεντρικότερο σημείο της πόλης, αλλά οι εικόνες από το Σύνταγμα ήδη αρχίζουν να μεταδίδονται σε διεθνή ΜΜΕ.
