Για να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου ή μια απειλή που νιώθεις να σε πλησιάζει, πρέπει να τους δώσεις σάρκα και οστά. Να τους ταυτίσεις με ό,τι θεωρείς δαιμονικό και να τους συντρίψεις πριν να είναι αργά. Για τους οπαδούς του νεοφιλελευθερισμού, δυστυχώς και για ορισμένους που δηλώνουν προοδευτικοί, το πρόσωπο που συγκέντρωσε τα περισσότερα πυρά τα τελευταία χρόνια -η ενσάρκωση της απειλής- ήταν ο Τσάβες. Ακόμη και νεκρός, συνεχίζει να τους στοιχειώνει.
Παλιότερα τον ρόλο αυτό έπαιζε ο Φιντέλ Κάστρο. Κάθε φορά που εμφανιζόταν στη διεθνή σκηνή ένας ηγέτης που αμφισβητούσε τους δεσμούς εξάρτησης της χώρας του από την υπερδύναμη, χαρακτηριζόταν αυτομάτως νέος Κάστρο.
Ο Μακάριος ήταν ο «Κάστρο της Μεσογείου», ο Αλιέντε ο «Κάστρο της Χιλής». Ετσι αποκαλούσαν οι Αμερικανοί και τον Ανδρέα Παπανδρέου στην αρχή της διαδρομής του. Τον κανονικό Κάστρο δεν κατάφεραν να τον βγάλουν από τη μέση, αν και επιχείρησαν να τον δολοφονήσουν καμιά τριανταριά φορές. Με τους άλλους δύο ξεμπέρδεψαν με αιματηρά πραξικοπήματα, ενώ για τον τελευταίο δεν χρειάστηκε να καταφύγουν στην ωμή βία -είχαν αλλάξει και οι εποχές- αφού φρόντισε ο ίδιος εγκαίρως και πειστικά να δώσει διαπιστευτήρια νομιμοφροσύνης.
Σήμερα ο σατανάς ακούει στο όνομα Τσάβες. Και επειδή ο ιστορικός ηγέτης της Βενεζουέλας έχει αποδημήσει εις Κύριον, πρέπει να κατασκευαστούν νέοι ταραξίες, γιατί χωρίς αυτούς στη θέση του σκιάχτρου δεν είναι εύκολο να τρομοκρατηθούν οι λαοί.
Αν καραδοκεί κάτι επίφοβο για τη δημοκρατία και την οικονομική σταθερότητα (όπως τις εννοούν), πρέπει να αποκαλυφθεί, να στιγματιστεί και να εξουδετερωθεί πριν κερδίσει τις ψυχές των ανθρώπων και προκαλέσει μη αναστρέψιμη συμφορά. Σύμφωνα λοιπόν με τη ναυαρχίδα του χρηματιστηριακού καπιταλισμού, τη γνωστή και μη εξαιρετέα «Wall Street Journal», ο Τσίπρας αν αφεθεί να κυβερνήσει θα γίνει «ο Τσάβες των Βαλκανίων», εκτίμηση που συμμερίζονται μεγάλα δίκτυα (δήθεν) ενημέρωσης στην Ευρώπη καθώς και οι εγχώριοι σωτήρες, Σαμαράς και Βενιζέλος.
Ανάλογο σχήμα που παραπέμπει στον Τσάβες έχει θέσει εσχάτως στην κυκλοφορία και η διεφθαρμένη κυβέρνηση της Ισπανίας για τον δικό της Τσίπρα, τον Ιγκλέσιας του Podemos. Συνεπώς, πρέπει πάση θυσία να μην επιτραπεί στους νέους Τσάβες να έρθουν στα πράγματα. Πώς; Με όλα τα προσφερόμενα μέσα: συκοφαντία, παραπλάνηση, δημιουργία ληξιπρόθεσμων κομμάτων, εκβιασμούς, στρατηγική της έντασης, τεχνητές κρίσεις, καταστροφολογία, προβοκάτσιες και βεβαίως με την αξιοποίηση της, πάντα πρόθυμης για τη βρόμικη δουλειά, μεταλλαγμένης Σοσιαλδημοκρατίας.
Ανάγωγα
Η ιδέα να πάει η κυβέρνηση στη διαδικασία παροχής ψήφου εμπιστοσύνης πριν από μερικές εβδομάδες ήταν του Ευάγγ. Βενιζέλου. Η ιδέα να επισπευστεί η διαδικασία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν του Ευάγγ. Βενιζέλου. Επιτέλους, ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα;
