Σπαραγμός για τον Διόνυσο-Σάκη Ρουβά

Λίγο από αρένα λεκτικών επιθέσεων -συγκαλυμμένων και απροκάλυπτων- θύμισε η διπλή τελετή απονομής των Βραβείων «Κάρολος Κουν» και των βραβείων «Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής» 2013-14 της Ενωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, του πλέον «εγκυρότερου» σχετικού θεσμού -όπως τουλάχιστον αυτοσυστήνεται- που έγινε χθες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Το κλίμα είχε πυροδοτηθεί προ πολλού, κυρίως αφού παραιτήθηκαν από την Ενωση δέκα κριτικοί θεάτρου (ανάμεσά τους οι Γρηγόρης Ιωαννίδης, Σάββας Πατσαλίδης, Ματίνα Καλτάκη, Μαρίκα Θωμαδάκη, Ελένη Πετάση, Δημήτρης Τσατσούλης κ.ά.), καταγγέλλοντας «δεκάδες δεοντολογικά, λειτουργικά και διοικητικά ζητήματα που δυσχεραίνουν την εύρυθμη λειτουργία της», αλλά και την «απαξιωτική στάση του Δ.Σ. και του προέδρου του, Κ. Λουκάκου». Η υποψηφιότητα, μάλιστα, του Σάκη Ρουβά στην κατηγορία «Αρχαίου Δράματος» για τον ρόλο του Διόνυσου στις «Βάκχες» του Δημήτρη Λιγνάδη είχε ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά.

Στη διάρκεια της τελετής (αδικαιολόγητα ναρκισσιστικής και ξεχειλωμένης από τον λόγο του Κ. Λουκάκου), η ευθεία νύξη προς τα μέλη της κριτικής επιτροπής (Λέανδρο Πολενάκη, Ολγα Μοσχοχωρίτου, Κωστή Δ. Μπίτσιο, Καλλιόπη Ραπανάκη και Μίρκα Ψαροπούλου) ήρθε πρωτίστως από τον Νίκο Καραθάνο, ο οποίος κέρδισε το βραβείο «Κάρολος Κουν» για τη σκηνοθεσία του στην «Γκόλφω» του Περεσιάδη: «Η Ενωση να είναι ανοιχτή, να είμαστε όλοι μαζί. Μεγαλώνοντας τη βάση δείγματος, μειώνουμε το περιθώριο σφάλματος», τόνισε υπαινικτικά ο Καραθάνος, αφού ευχαρίστησε για τη διάκριση. Στο ίδιο πνεύμα και ο Γιάννης Καλαβριανός την ώρα που παραλάμβανε το βραβείο «Κουν – Δραματουργίας Ελληνικού Εργου» για το έργο του «Γιοι και κόρες», που παρουσιάσθηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Ο δριμύτερος, όμως, και πιο καταγγελτικός λόγος ήρθε από τη Χρυσούλα Διαβάτη, όταν ανέβηκε για να παραλάβει τιμητική διάκριση, από κοινού με τη Θάλεια Ματίκα, για την ερμηνεία της στο έργο «Δυο γυναίκες χορεύουν». Αναφερόμενη εμφανώς στην υποψηφιότητα του Σάκη Ρουβά, η ηθοποιός καταφέρθηκε εναντίον όλων των «σταρ, μίμων, διασκεδαστών, μανεκέν και ωραίων» που έχουν παρεισφρήσει στο θέατρο.

Αρνούμενη να παραλάβει το βραβείο της, είπε: «Θα έπρεπε να υπάρχει αστυνομία θεάτρου. Ενας συρφετός ολόκληρος θέλει να λέγεται “ηθοποιός”, χωρίς να ξέρει πόσο πόνο και κατάθεση ψυχής κουβαλάει η λέξη. Η Μερκούρη, της οποίας κάνετε αγάλματα, κατήργησε την άδεια του ηθοποιού, ανοίγοντας την πόρτα στον καθένα. Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε, αλλά εσείς δεν ξέρετε τι γίνεται στον χώρο μου, τον οποίο πονάω και έχω καταθέσει τη σάρκα μου επάνω του. Εμείς δεν ξεκινήσαμε για να γίνουμε σταρ, αλλά από ιδεολογία. Θα μου επιτρέψετε να μη δεχτώ το βραβείο, γιατί έτσι θα αναβαθμίσω έναν θεσμό, που έτσι κι αλλιώς δεν τον πιστεύω».

Απολογητικός και ευκρινώς θυμωμένος από τα «πυρά» της Χρυσούλας Διαβάτη ήταν ο Σάκης Ρουβάς όταν παρελάμβανε το βραβείο «Αρχαίου Δράματος» εν μέσω διφορούμενων αντιδράσεων από την αίθουσα: ξεκινούσαν από το «Μπράβο!» και κατέληγαν στο «Ντροπή!». «Είμαι ένας νέος άνθρωπος που ονειρεύεται κι αυτό δεν μπορεί να μου το στερήσει κανείς. Εχω επιλέξει να εξελίσσομαι μέσα απ’ τη μουσική και το θέατρο και δεν φαντάζομαι καλύτερο τρόπο για να εξελίσσει κανείς την ψυχή του», τόνισε.

«Με τι εφόδια παίρνετε το βραβείο;» αναρωτήθηκε φωναχτά μια κυρία απ’ το κοινό. «Με την ψυχή μου, κυρία μου. Η ψυχή και η καρδιά των ανθρώπων δεν χρειάζονται διπλώματα», της απάντησε.

Ο Σακης Ρουβάς, αφού αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια, τους ερασιτέχνες ηθοποιούς γονείς του και τη μαγεία που ένιωσε όταν ανέβηκε στη θεατρική σκηνή σε ηλικία πέντε ετών, κατέληξε: «Καμία αστυνομία δεν πρόκειται να σταματήσει την ηδονή που νιώθω και μοιράζομαι με το κοινό μου όταν ανεβαίνω στη σκηνή. Ασχετα με το τι ακούω όλα αυτά τα χρόνια, ξέρω τι νιώθω μέσα μου και συνεχίζω».

Η Μαρίνα Ασλάνογλου τιμήθηκε με Βραβείο «Κουν» για την ερμηνεία της σε δύο έργα του Ι. Καμπανέλλη, ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος με «Μεγάλο Βραβείο Μουσικής», ο Κώστας Γαλανάκης με «Μεγάλο Βραβείο Θεάτρου», η θεατρική ομάδα «Ubuntu» ως νέοι πρωτοεμφανιζόμενοι καλλιτέχνες, ενώ το Βραβείο Χορού δόθηκε στην ομάδα «Κι όμως κινείται».