Το ακριβότερο πιάνο είναι από την «Καζαμπλάνκα»

Τη θυμάστε τη σκηνή στο πιάνο από την περίφημη «Καζαμπλάνκα» του Μάικλ Κέρτιζ, ταινία του 1942; Τότε που η Ιλσα, η Ινγκριντ Μπέργκμαν, ζητάει από τον πιανίστα τον Σαμ (Ντούλεϊ Γουίλσον) να παίξει ένα κομμάτι; Το «As Time Goes By». Και το ζητάει με μία φράση κλασική στην ανθολογία του κινηματογράφου: «Play it, Sam. Play «As Time Goes By»». Ο Σαμ αρνείται στην αρχή, εφευρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες. Αρχίζει να το σιγοτραγουδάει η Ινγκριντ Μπέργκμαν και τελικά ο Σαμ υποκύπτει, συνεχίζοντας το τραγούδι. «You must remember this / A kiss is still a kiss / A sigh is still (just) a sigh / The fundamental things apply / As time goes by». Πάνω εκεί μπαίνει στο «Café Americain» ο Ρικ, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ. Είχε απαγορεύσει στον Σαμ να το λέει. Αλλά αντικρίζει ξαφνικά την Ιλσα, για πρώτη φορά από τότε που εκείνη τον άφησε στο Παρίσι. Classic.

Το συγκεκριμένο πιάνο, λοιπόν, «το πιο διάσημο πιάνο στον πλανήτη», πουλήθηκε τη Δευτέρα σε δημοπρασία στους Μπόναμς, στη Νέα Υόρκη για 3,4 εκατομμύρια δολάρια. Αυτό είναι το ένα από τα δυο πιάνα της ταινίας, υπενθυμίζουμε, γιατί υπήρχε κι ένα ακόμα, από τη σκηνή στο Παρίσι. Πουλήθηκε κι εκείνο το 2012 από τον οίκο Σόθμπις, αλλά μόνο για 602 χιλιάδες δολάρια. Πολύ πιο φθηνά δηλαδή. Το ωραίο με το δεύτερο πιάνο, το πανάκριβο, είναι πως στην ταινία φάνηκε για 70 μόλις δευτερόλεπτα. Αλλά έπαιζε ρόλο στο story μια κι εκεί έκρυβε ο Ρικ σημαντικά έγγραφα, δεκαπέντε λεπτά μετά την έναρξη της ταινίας. Δημοπρατήθηκαν κι αυτά προχθές, για 118.750 δολάρια, ενώ 115 χιλιάδες δολάρια έπιασαν και οι φθαρμένες πόρτες του «Café Americain».

Το πιάνο βγήκε σε δημοπρασία από τον ιδιοκτήτη του, τον Γκάρι Μιλαν, οδοντίατρο στο Λος Αντζελες, που, όπως δήλωσε, «ήρθε ο καιρός, είμαι πια 72 χρόνων». Κάποτε είχε στην κατοχή του και το αγαλματάκι από το «Γεράκι της Μάλτας»! Είχε δανείσει το πιάνο τα τελευταία 20 χρόνια στη Warner Brothers, για να το εκθέτει στο μουσείο της. Μία μόνο φορά είχε κάνει έξοδο, στο Super Bowl του 2006, που η Hollywood Bowl Orchestra το χρησιμοποίησε για να ερμηνεύσει μια μελωδία από την «Καζαμπλάνκα». Και βέβαια το φρουρούσαν συνεχώς.

Οι ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου πιάνου, που μάλλον κατασκευάστηκε το 1927, είναι πολλές. Εχει τριάντα λιγότερα πλήκτρα από τα συνηθισμένα σύγχρονα πιάνα, ενώ και οι χορδές του είναι μικρότερες. Επίσης το καπάκι του είναι τροποποιημένο για να χωρούν τα έγγραφα που έκρυβε ο Μπόγκαρντ.

Οσο για τον Ντούλεϊ Γουίλσον, πάντως, ήταν ντράμερ και όχι πιανίστας. Στη σκηνή με το «Play it, Sam» φαίνονται τα χέρια του πάνω στα πλήκτρα, αλλά δεν παίζει. Παίζει εκτός κάμερας ένας άλλος, ο Ελιοτ Κάρπεντερ. Οσο για το «As Time Goes By» του Χέρμαν Χάπφελντ, ψηφίστηκε ως το Νο 2 τραγούδι όλων των εποχών που ακούστηκε ποτέ σε ταινία. Νο 1 είναι το άλλο σπουδαίο, το «Over the Rainbow» από το «Μάγο του Οζ» με την Τζούντι Γκάρλαντ.