Κι όμως δεν είμαστε απλώς πλούσιοι, αλλά πάμπλουτοι, αν αναλογιστεί κανείς τον απαράμιλλο φυσικό μας πλούτο που αποτελεί και το μοναδικό συγκριτικό μας πλεονέκτημα ως χώρας. Αυτό, λοιπόν, το κοινό ανεκτίμητο κεφάλαιο εκποιούν οι κυβερνώντες, για την ακρίβεια σχεδόν το χαρίζουν, για να μειωθεί τάχα το χρέος. Σε αντίθεση με τη συνταγματική τους υποχρέωση να το προστατεύουν, όπως απορρέει και από σχετικές διεθνείς συμβάσεις.
Τα παραπάνω συμπυκνώνουν τη συζήτηση, με αφορμή τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου «ΤΑΙΠΕΔ, όργανο εκποίησης της περιουσίας και κατάργησης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας» από το Ιδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, που αποτέλεσε ένα προσκλητήριο αγώνα και αντίστασης, για να μην υφαρπαγεί ό,τι ανήκει σε όλους μας, η δημόσια γη, και δοθεί βορά προς «αξιοποίηση».
Τις νομοθετικές παραμέτρους, τις περιβαλλοντικές συνέπειες και τις αδιαφανείς διαδικασίες του «εγκλήματος» που ακολουθούνται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως στο Ελληνικό και την Κέρκυρα, ανέδειξαν οι ομιλητές Μαρία Καραμανώφ, σύμβουλος Επικρατείας και πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, Χρ. Σπίρτζης, πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Ελένη Πορτάλιου, καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ και μέλος της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού, Α. Θωμόπουλος, δικηγόρος, και Α. Κοσκινάς από τον Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος Κέρκυρας, σε μια συζήτηση που συντόνισε ο πρώην υπουργός και αντιπρόεδρος του ΙΜΔΑ, Γερ. Αρσένης.
Η κ. Καραμανώφ ανέφερε έναν μύθο που μάλλον συμπυκνώνει το νόημα του διακυβεύματος. Ο πλούσιος Θεσσαλός Ερυσίχθων, πλεονέκτης και αλαζόνας, αποφασίζει να κάνει το παλάτι του στον μοναδικό λόφο με το Ιερό Δάσος αφιερωμένο στη θεά της γης τη Δήμητρα. Αφού ολοκλήρωσε το έργο του, η θεά τον καταράστηκε να μη χορταίνει με τίποτα. Ετσι, κατέφαγε όχι μόνο όλη του την περιουσία για να κορέσει την πείνα του, αλλά στο τέλος και τις σάρκες του…
