Τους ξεπερνάει η πραγματική ζωή

Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετράει λάθος τα πράγματα. Το 2021, όταν ξεκινούσαν οι πληθωριστικές πιέσεις, αυτή η κυβέρνηση ισχυριζόταν πως πρόκειται για ένα πρόσκαιρο και εισαγόμενο φαινόμενο το οποίο σε μερικούς μήνες θα είχε παρέλθει με αποτέλεσμα οι αυξήσεις τιμών να επανέλθουν στην προηγούμενη κατάσταση. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ.

Από τότε ζούμε σε ένα καθεστώς πληθωριστικών πιέσεων που εξανεμίζουν τα λαϊκά εισοδήματα, τις αυξήσεις του κατώτατου μισθού και τα όποια, δήθεν, αντιπληθωριστικά επιδόματα δόθηκαν κατά καιρούς.

Στα τέλη του προηγούμενου μήνα μετά από μια συνάντηση με ανθρώπους της αγοράς στο μέγαρο Μαξίμου η κυβέρνηση ανακοίνωσε μια συμφωνία κυρίων βάσει της οποίας θα επιτυγχανόταν μείωση τιμών σε χιλιάδες κωδικούς.

Με αυτόν τον τρόπο -και ειδικά από τον Σεπτέμβριο και μετά- οι πολίτες θα διαπίστωναν ουσιαστικό όφελος στην τσέπη τους. Επίσης η κυβέρνηση ανακοίνωσε παρέμβαση για μείωση μερικών λεπτών του ευρώ σε βενζίνη και ντίζελ.

Ηταν φανερό πως μπροστά μας ξετυλιγόταν ένα παιχνίδι προεκλογικού χαρακτήρα που βοηθούσε τα κυβερνητικά επιτελεία και τον πρωθυπουργό στο ενδεχόμενο να προκηρυχθούν εκλογές το φθινόπωρο. Αλλά η πραγματική ζωή έχει τους δικούς της νόμους. Ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν ξεκίνησε και πάλι. Οι τιμές των καυσίμων πήραν ξανά την ανιούσα αναζωπυρώνοντας τις πληθωριστικές πιέσεις σε όλο το μήκος και το πλάτος της αγοράς προϊόντων.

Υπό αυτές τις συνθήκες το χαρτί της αντιπληθωριστικής πολιτικής έπαψε πια να ισχύει και να ευνοεί τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για προσέγγιση ψηφοφόρων. Κι αν ο πόλεμος με όποια μορφή, γενικευμένος ή με παύσεις και εξάρσεις, συνεχιστεί, καμία συμφωνία κυρίων δεν δύναται να εφαρμοστεί ανεξαρτήτως αν το αποτέλεσμά της θα ήταν ουσιαστικό για το εισόδημα των πολιτών.

Η πιθανότητα δε να ακυρωθεί πλήρως το σενάριο των πρόωρων εκλογών ενισχύεται, αλλά απέχει πολύ από το να καταστεί γεγονός. Κι αυτό γιατί οι πρόωρες εκλογές είναι συνδυασμός πολλών παραγόντων.

Οπως και να έχει το ζήτημα, γίνεται φανερό πως αυτή η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να διαμορφώσει μια σταθερή οικονομική πολιτική για τις λαϊκές τάξεις η οποία να μπορεί να αντιμετωπίσει το βασικότερο των προβλημάτων τους που είναι η ακρίβεια. Ο,τι κι αν σχεδιάσουν, ό,τι και να κάνουν, ξεπερνιέται σε λίγες μέρες από την πραγματική ζωή. Τόσο μπορούν, τόσο κάνουν.