Η Ένωση Φορέων Κοινωνικής & Αλληλέγγυας Οικονομίας Αττικής “Συντονισμός” απευθύνει επιστολή προς την Περιφέρεια Αττικής, ζητώντας την αναγνώριση της αυτοοργανωμένης κοινότητας των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και του ρόλου της στη διαχείριση και φροντίδα του χώρου.
Στην επιστολή αναφέρεται ότι πάνω από 400 κάτοικοι των ιστορικών Προσφυγικών διεκδικούν το δικαίωμα παραμονής τους στις κατοικίες τους και στη συλλογική τους ζωή, αντιδρώντας σε σχέδια εκκένωσης που συνδέονται –όπως υποστηρίζουν– με διαδικασίες αποκατάστασης μέσω εργολαβιών. Η κοινότητα παρουσιάζεται ως αυτοοργανωμένο εγχείρημα με δομές αλληλεγγύης, όπως κέντρο κοινότητας, αρτοποιείο και φιλοξενία επισκεπτών ασθενών του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας».
Αναλυτικά η επιστολή της Ένωσης Φορέων ΚΑΛΟ στην Περιφέρεια Αττικής:
«ΠΡΟΣ:
Περιφέρεια Αττικής
Αθήνα, 26.06.2026
Η Ένωση Φορέων Κ.Αλ.Ο. Αττικής “Συντονισμός” καλεί την Περιφέρεια Αττικής να αναγνωρίσει την αυτοοργανωμένη κοινότητα των προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας, το δικαίωμα τους να ζουν και να δρουν εκεί και τον ρόλο τους στην φροντίδα του χώρου.
Εδώ και μήνες οι πάνω από 400 κάτοικοι του ιστορικού συγκροτημάτων των Προσφυγικών της Λ.Αλεξάνδρας αγωνίζονται να παραμείνουν στα σπίτια τους και να διασφαλιστεί το δικαίωμά τους στην στέγαση και στην συλλογική ζωή απέναντι στην προσπάθεια της Περιφέρεια Αττικής να εκκενώσει τον χώρο με πρόσχημα την συντήρηση του μέσω εργολάβων. Τα Προσφυγικά αποτελούν μια αυτοοργανωμένη κοινότητα αλληλεγγύης με σημαντικές συλλογικές υποδομές όπως το κέντρο κοινότητας, το αρτοποιείο και οι δομές φιλοξενίας για επισκέπτες ασθενών του παρακείμενου νοσοκομείου Άγ. Σάββας. Οι κάτοικοι δραστηριοποιούνται σ’ έναν χώρο που έχουν ήδη ανακτήσει συλλογικά, τον εχουν συντηρήσει κτιριακά και τον έχουν καταστήσει κατάλληλο για στέγη με δικούς τους πόρους και οριζόντια οργάνωση. Οι κάτοικοι ζητούν να σταματήσουν τα σχέδια βίαιης εκκένωσης, να αναγνωριστεί το δικαίωμα τους να μένουν και να δραστηριοποιούνται συλλογικά εκεί καθώς και ρόλος τους στην φροντίδα του χώρου. Ο Αριστοτέλης Χαντζής, επί 16 χρόνια κάτοικος, διεξήγαγε μάλιστα απεργία πείνας από 5/2 εώς 24/6 για το θέμα αυτό και νοσηλεύεται σε πολύ κρίσιμη κατάσταση στο Γ.Ν. Γιώργος Γεννηματάς.
Εμείς ως Ένωση Φορέων Κοινωνικής & Αλληλέγγυας Οικονομίας, διαθέτοντας εμπειρία και επιστημονική γνώση πάνω σε ζητήματα αστικών κοινών και ανάκτηση εγκαταλελειμμένων χώρων, ξέρουμε καλά ότι όσα ζητούν οι κάτοικοι μόνο παράλογα δεν είναι. Το αντίθετο, αποτελούν διεθνώς καλή πρακτική για την δημιουργία ζωντανών κοινοτήτων στον αστικό χώρο. Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα σε όλη την Ευρώπη όπου φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης ή του κράτους έχουν αναγνωρίζει τον ρόλο ενεργών κοινοτήτων κατοίκων σε ανακτημένους χώρους με εξαιρετικά αποτελέσματα τόσο για τους ίδιους/ες όσο και για την ευρύτερη τοπική κοινωνία. Η εμβληματική Christiania στην Κοπεγχάγη είναι μόνο ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα, όμως υπάρχουν εκατοντάδες αντίστοιχα εγχειρήματα σε όλη την Ευρώπη: το Can Masdeu στην Βαρκελώνη, το OT301 και το Pakhuis de Zwijger στο Άμστερνταμ, τα εκατοντάδες σπίτια του Mietshäuser Syndikat στην Γερμανία ή τα κοινοτικά κέντρα Case del quartiere στο Τορίνο της Ιταλίας.
Όμως και στην Ελλάδα, παρότι δεν έχει προηγηθεί ως σήμερα δυστυχώς η διαδικασία της ανάκτησης, η παραχώρηση δημόσιων χώρων σε συλλογικές κατοίκων, κοινοτικά εγχειρήματα ή φορείς Κ.Αλ.Ο. με σκοπό την δημιουργία αστικών κοινών δεν είναι άγνωστη. Στο οικοσύστημα Κ.Αλ.Ο. της Ηπείρου υπάρχουν 3 περιπτώσεις με πιο γνωστό παράδειγμα το κοινοτικό εργαστήριο Tzoumakers στο Καλέντζι. Στην Αττική το αλληλέγγυο σχολείο “Μεσοποταμία” στεγάζεται σε χώρο του οικείου δήμου, όπως και το κοινοτικό εργαστήριο “Σκραπέλο” με εμπλοκή και μελών της Ένωσής μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να προστεθούν τα εκατοντάδες ακόμα παραδείγματα συλλόγων κατοίκων, νεολαίας και πολιτισμού σε όλη την Ελλάδα. Η δημιουργία ενεργής κοινότητας σε όλες αυτές τις περιπτώσεις αποτελεί στόχο.
Είναι ευχής έργο λοιπόν να υπάρχει μια κοινότητα έτοιμη να αναλάβει την φροντίδα ενός αστικού κοινού. Πόσο μάλλον όταν αυτό αφορά κατοικίες σε μια εποχή έντονης στεγαστικής κρίσης. Η προσπάθεια αυτή έχει τεράστια κοινωνική αξία. Μια τέτοια έκβαση είναι κάτι που οι δημόσιες πολιτικές και οι σχετικές ερευνητικές παρεμβάσεις, όχι μόνο δεν αντιμάχονται, αλλά αντίθετα επιδιώκουν έντονα, σε ευθυγράμμιση με τον αστικό συν-σχεδιασμό που πρεσβεύει η κοινοτική πολιτική του New European Bauhaus. Είναι απορίας άξιο λοιπόν πως η Περιφέρεια Αττικής αντί να σπεύσει να αναγνωρίσει μια τόσο ενεργή και ικανή κοινότητα που υπάρχει προσπαθεί αντίθετα να την απομακρύνει με αμφιβόλου νομιμότητας συμβάσεις που επιβαρύνουν και τα δημόσια ταμεία με 12.000.000 ευρώ. Πως γίνεται να το πράττει αυτό όταν η ίδια η κοινότητα είναι έτοιμη για θεσμική συνεργασία δημιουργώντας σχετικό νομικό πρόσωπο (ΑΜΚΕ) και απαντώντας θετικά στον διάλογο που κάλεσε ο Δ.Αθηναίων; Πως γίνεται μάλιστα να το πράττει αυτό όταν κάτοικοι-μέλη της κοινότητας είναι έτοιμα να θυσιάσουν ακόμα και τη ζωή τους προκειμένου να παραμείνουν εκεί;
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν μπορεί ένα τόσο εμβληματικό κτιριακό συγκρότημα, μια τόσο ενεργή κοινότητα και οι ζωές των απεργών πείνας να θυσιάζονται στο βωμό του πολιτικού και ιδεολογικού ρεβανσισμού. Αντίθετα, θεωρούμε ότι μπορεί να υπάρξει άμεση λύση τώρα. Να σταματήσει ο στιγματισμός και παρανομοποίηση της ανάκτησης αστικών κοινών. Να ακυρωθεί άμεσα το αμφιβόλου νομιμότητας προσύμφωνο της Π.Αττικής με την ΔΥΠΑ. Να υπάρξει ρητή δέσμευση ότι όλοι οι κάτοικοι και η κοινότητα θα παραμείνουν στον χώρο και ότι οι εργασίες αποκατάστασης θα γίνουν σε συνεργασία με την κοινότητα μέσα από ειλικρινή διάλογο.
Γνωρίζουμε ότι τα αιτήματα της κοινότητας όχι μόνο είναι δίκαια αλλά θα έπρεπε να αποτελούν επιδίωξη των ίδιων των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στηρίζουμε τον αγώνα της κοινότητας, απευθυνόμαστε στην Π. Αττικής και την καλούμε ν’ ανταποκριθεί στην έκκληση για διάλογο του Δ. Αθηναίων, την οποία η κοινότητα έχει ήδη αποδεχθεί.
Ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση στους απεργούς πείνας Αριστοτέλη Χαντζή και Suzon Doppagne».
