Λιμάνι Βόλου: «Βατερλό» για Υπερταμείο και κυβέρνηση η απόφαση του ΣτΕ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Δεινή ήττα συνιστά για το Υπερταμείο και την κυβέρνηση η απόφαση του ΣτΕ που δικαίωσε τον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ), συμφερόντων του Ιβάν Σαββίδη, στην υπόθεση της αγοράς του λιμανιού του Βόλου.

Ο ΟΛΘ είχε προσφύγει στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο για να ακυρώσει την αιφνιδιαστική ματαίωση της διαγωνιστικής διαδικασίας για την απόκτηση του πλειοψηφικού μεριδίου συμμετοχής (67%) στο μετοχικό κεφάλαιο του λιμανιού στον Βόλο.

Η υπόθεση έχει μεγάλο βάθος και αμέτρητους «βυζαντινισμούς» στους οποίους το Υπερταμείο είχε πρωτεύοντα ρόλο. Η αρχή έγινε όταν ο ΟΛΘ είχε πλειοδοτήσει τον Σεπτέμβριο του 2023 στον διαγωνισμό για την πώληση του λιμένα Βόλου, καταθέτοντας προσφορά 51 εκατ. ευρώ. Τότε το Υπερταμείο θριαμβολογούσε, θεωρώντας ότι η αγορά δίνει «ψήφο εμπιστοσύνης στις διαδικασίες του ΤΑΙΠΕΔ (σ.σ.: έτσι λεγόταν τότε το σημερινό Υπερταμείο, το οποίο ετοιμάζεται να μετονομασθεί εκ νέου), το οποίο λειτουργεί με διαφάνεια, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα… », και πρόσθετε τα συνήθη γλυκανάλατα για την ανάπτυξη της περιοχής.

Ο Σταμπουλίδης

Ομως η εταιρεία Goldair που ήρθε δεύτερη στον διαγωνισμό, με προσφορά περίπου 25 εκατ. ευρώ, προσέφυγε στην Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) και στη συνέχεια στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Και οι δύο αρχές απέρριψαν την προσφυγή, κρίνοντας ότι δεν υπήρχε λόγος ακύρωσης του αποτελέσματος του διαγωνισμού. Πληροφορίες ήθελαν την Goldair να φτάνει μέχρι τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, καθώς υποστήριζε ότι υπήρχε πρόβλημα διότι στο συμβούλιο του ΟΛΘ συμμετείχε μέλος του Υπερταμείου, ο Παναγιώτης Σταμπουλίδης. Ο κ. Σταμπουλίδης αντικαταστάθηκε αργότερα στο Δ.Σ. του ΟΛΘ, αλλά πήρε προαγωγή στο Υπερταμείο, όντας σήμερα εκτελεστικό μέλος και αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος.

Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2025, το Υπερταμείο, παρά τις αρχικές θριαμβολογίες, αποφάσισε να ματαιώσει ολόκληρο τον διαγωνισμό για λόγους δημοσίου συμφέροντος, επικαλούμενο τις καταστροφές στο λιμάνι από την κακοκαιρία Daniel και την ανάγκη να γίνει νέος σχεδιασμός για το λιμάνι. Ο ΟΛΘ διαμαρτυρήθηκε εντόνως και ζήτησε να μάθει τους λόγους της ακύρωσης. Απάντηση δεν πήρε και τότε προσέφυγε στο ΣτΕ, το οποίο πριν από λίγες μέρες επικύρωσε την προηγούμενη απόφασή του. Αλλά… δεν επικύρωσε και την πώληση του λιμένος Βόλου στον ΟΛΘ.

Παραμένει ερώτημα αν η πλευρά Σαββίδη έχει σήμερα ενδιαφέρον για το λιμάνι του Βόλου και τι θα κάνει σε περίπτωση που τυχόν προκηρυχθεί εκ νέου ο διαγωνισμός – τα 51 εκατομμύρια που έδινε είναι απλησίαστη οροφή, όριο που τρομάζει κάθε ενδιαφερόμενο. Σύμφωνα με επιπλέον πληροφορίες, ο ΟΛΘ σκέφτεται να ζητήσει γερή αποζημίωση για τις τριετείς περιπέτειες των εταιρειών του, αποζημίωση την οποία φυσικά θα κερδίσει, διότι είναι γνωστή άλλωστε η κυβερνητική απλοχεριά σε θέματα… αποζημιώσεων.

Ερωτήματα για το κάζο

Πολλοί αναρωτιούνται δικαίως ποιος είναι ο ρόλος της κυβέρνησης τόσο στο κάζο των σχεδιασμών όσο και κατά την επόμενη μέρα. Στο σημείο αυτό τα στόματα είναι κλειστά, οπότε θα πρέπει να αρκεστούμε στα δεδομένα: 1) στη δεδομένη και χωρίς γυρισμό απόφαση του Υπερταμείου για ακύρωση του διαγωνισμού (σημ: βεβαίως υπάρχουν κι αυτοί που υποστηρίζουν ότι τα νέα είναι καλά, διότι το λιμάνι δεν ιδιωτικοποιείται) και 2) στο γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει οι επισκέψεις υψηλόβαθμων υπουργών, και του πρωθυπουργού ακόμη, στο λιμάνι (24/6 Κωστής Χατζηδάκης, 12/6 Στέφανος Γκίκας, 24/3 Κυριάκος Μητσοτάκης).

Ποια κατάσταση επικρατεί στο λιμάνι του Βόλου; Στο τέλος του περασμένου μήνα το σωματείο εργαζομένων με δισέλιδο υπόμνημα προς τα αρμόδια υπουργεία, το Υπερταμείο και τους βουλευτές διεκτραγωδεί την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το λιμάνι.

Οι εργαζόμενοι δηλώνουν «επιμόνως ανήσυχοι» για την παλαιότητα του μηχανολογικού εξοπλισμού, για τα κρηπιδώματα χωρίς συντήρηση, για την υποστελέχωση και για την ανυπαρξία πρόνοιας, ενώ τρία χρόνια από τη θεομηνία «Daniel» «σημαντικό τμήμα του λιμανιού παραμένει μπαζωμένο», όπως λένε.

Τα ταμειακά διαθέσιμα του Οργανισμού Λιμένος Βόλου υπερβαίνουν τα δέκα εκατομμύρια, ποσό που επαρκεί για την υλοποίηση των επενδύσεων που επείγουν: προμήθεια γερανών, αποκατάσταση κρηπιδωμάτων κ.λπ., αλλά και για προσλήψεις του απαραίτητου προσωπικού.