Την Τετάρτη το βράδυ, η Βουλή τίμησε τον Σταύρο Ξαρχάκο σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο νότιο προαύλιο του κτιρίου. Τίτλος της εκδήλωσης, «Η ψυχή που έγινε μουσική». Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν πολιτικοί αρχηγοί (όχι όλοι) όπως ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ο Σωκράτης Φάμελλος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου και βουλευτές από όλους τους πολιτικούς χώρους. Από την αρχή της εκδήλωσης και για ένα μικρό διάστημα παρόντες ήταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης. Μετά έφυγαν και οι δύο με διαφορά ολίγων λεπτών.
Αναμφίβολα, η αποχώρηση του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου του από την εκδήλωση ήταν μια επιεικώς αναιδής πράξη. Ειπώθηκε ότι ο πρωθυπουργός ενοχλήθηκε γιατί ο μεγάλος δημιουργός του ζήτησε δημόσια να προστατεύσει τη νεολαία από τον τζόγο. Λέγεται ακόμα ότι πειράχτηκε από το νέο τραγούδι του Σταύρου Ξαρχάκου (σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου) και ειδικότερα από τον στίχο που λέει: «Τέσσερα χρόνια θες για μια ψηφοφορία / Ψηφίζεις το αύριο και βγαίνει πάλι χθες». Είναι διαπιστωμένο όμως ότι είχε ήδη φύγει όταν παίχτηκε αυτό το τραγούδι. Αλλά τότε γιατί έφυγαν ο πρωθυπουργός και ο αντ’ αυτού;
Τα περί ανειλημμένων υποχρεώσεων είναι φτηνές δικαιολογίες. Απλά ο άνθρωπος δεν έχει σχέση με τον πολιτισμό. Δεν μπορεί να αντιληφθεί το μέγεθος του Σταύρου Ξαρχάκου, όπως δεν μπορεί να αντιληφθεί κανένα καλλιτεχνικό μέγεθος. Επιπλέον, είναι αγιάτρευτα αλαζόνας και κακομαθημένος. Δεν μπορεί να καταλάβει ότι η εξουσία του είναι πολύ μικρή μπροστά στο μεγαλείο της τέχνης ενός Ξαρχάκου. Αν το καταλάβαινε, δεν θα ήταν ο Μητσοτάκης που ξέρουμε.
