Σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες κράτησης στο Γυναικείο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού θέτουν κρατούμενες της φυλακής μέσω επιστολής τους, η οποία καταλήγει με τη φράση «οι ζωές των κρατουμένων μετράνε», με αφορμή την αυτοκτονία συγκρατούμενής τους στις 4 Ιουνίου 2026.
Στην επιστολή τους, οι κρατούμενες αναφέρουν ότι «αυτός ο θάνατος μπαίνει σε μια τεράστια λίστα από κρατούμενους/ες που έχουν χάσει τη ζωή τους μέσα σε κέντρα κράτησης και φυλακές» και τονίζουν ότι, πέρα από τις ατομικές και προσωπικές αιτίες που μπορεί να οδηγήσουν έναν άνθρωπο σε μια τέτοια απόφαση, «υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής που είναι οι συνθήκες κράτησης». Οι ίδιες υπογραμμίζουν ότι «η στέρηση της ελευθερίας δεν μπορεί ούτε πρέπει να συνεπάγεται την καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας», περιγράφοντας μια καθημερινότητα που, όπως λένε, επιβαρύνει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία των κρατουμένων.
Στην ανακοίνωση γίνεται λόγος για σοβαρές ελλείψεις στην υγειονομική περίθαλψη, καθώς, όπως λένε, «η ιατρική φροντίδα που μας παρέχεται είναι κάτι παραπάνω από ελλιπής αλλά και γενικότερα η συνθήκη που βιώνουμε είναι παθογόνα σωματικά και ψυχολογικά με ποικίλους τρόπους.
Από τα παυσίπονα που δίνονται με το σταγονόμετρο, τα είδη πρώτης ανάγκης που αναγκαζόμαστε να αγοράζουμε, τον υπερπληθυσμό της φυλακής που δεν είναι βιώσιμος, μέχρι το ότι δεν υπάρχει ψυχολόγος που να μπορεί μια κρατούμενη να μιλήσει. Είναι ανεπίτρεπτο να μην υπάρχει ψυχολόγος, παρά μόνο ψυχίατρος».
Παράλληλα, συνδέουν την επιδείνωση της ψυχικής κατάστασης των κρατουμένων με τη δυσκολία διατήρησης δεσμών με τον έξω κόσμο καθώς, όπως αναφέρουν, «όλο αυτό κλιμακώνεται λόγω της δυσκολίας επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Το άτομο αποκόβεται με αποτέλεσμα να νιώθει πως δεν μπορεί να στηριχθεί πουθενά και χάνεται ανάμεσα σε κάγκελα και τσιμεντένιους τοίχους».
Την ίδια ώρα οι κρατούμενες σημειώνουν το αυτονόητο, ότι δηλαδή «η ψυχολογία της κάθε κρατούμενης επηρεάζεται απόλυτα από τις συνθήκες κράτησης», και τονίζουν πως «η φυλακή αλλά και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν μπορεί να καταπατά την αξία της ζωής μας». Μέσα από την ανακοίνωσή τους διατυπώνουν συγκεκριμένα αιτήματα προς την πολιτεία και τη διοίκηση των φυλακών, όπως το να υπάρχει ψυχολόγος πέρα από ψυχίατρο στο Γυναικείο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, να υπάρχει μόνιμο καταρτισμένο ιατρικό προσωπικό για έκτακτες/επείγουσες περιπτώσεις και να δημιουργηθούν καλύτερες συνθήκες υγιεινής.
Ποίημα κρατούμενης:
Τα σίδερα της φυλακής
αν η μοίρα σου φύλαγε να δεις,
να γνωρίσεις κόσμο πονεμένο,
φοβικό, ξενιτεμένο
Κάνε μια προσπάθεια και μην το βάζεις κάτω,
στη ζωή ετούτη είναι εύκολο να πιάσεις πάτο
Μείνε λοιπόν ψύχραιμη και δυνατή
μια περιπέτεια είναι όλων η ζωή.
Ολα κάποτε περνάνε
όσο δύσκολα και αν είναι τα λεπτά καμιά φορά κυλάνε,
Ας μείνουμε λοιπόν ενωμένες, δυνατές
Ας δώσουμε η μια στην άλλη αγάπη
κι όχι «άγριες» ματιές,
είμαστε όλες μας στο τέλος ένα πράγμα,
«ΑΔΕΛΦΕΣ»!
Θέλει δύναμη, κουράγιο και μεγάλη αντοχή,
αν η ζωή είναι ζόρικη
δέκα φορές είναι η φυλακή…
Μ. Κρατούμενη Κέντρου Κράτησης Κορυδαλλού ΙΙ
